Bez smaku? (Mt 5,13-16)

Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.. (Mt 5,13-16) Osiem błogosławieństw Siła wyrazu Chrystusowych przypowieści wynika między innymi stąd, że były one zrozumiałe dla prostych ludzi. Bazowały na ich codziennym doświadczeniu. Dlatego przemawiały do wyobraźni i głęboko zapadały w pamięci słuchaczy. Bo któż w Galilei nie widział siewcy, który wyszedł siać albo rybaków zarzucających sieć w jezioro? Kto nie widział owiec zagubionych na pustyni judzkiej i nie znał ze swego otoczenia rodzinnej historii z synem marnotrawnym? Do czego zatem nawiązuje Chrystus, kiedy mówi swoim uczniom: "Wy jesteście światłem świata"? Wyjaśnienie znajdujemy w pierwszym czytaniu z Księgi Izajasza. Zawarte tam słowa: "Wtedy twoje światło rozbłyśnie jak zorza" są bowiem fragmentem szerszego proroctwa dotyczącego Jerozolimy. Jego kontynuacją jest wezwanie: "Powstań, świeć Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą". Jerozolima jest miastem wzniesionym na górze, która według Starego Przymierza miała być najwyższym wzniesieniem i wystrzelić ponad inne pagórki. Jej blask zarówno w dzień, jak i w nocy ukazywał się wędrowcom z odległości wielu kilometrów. Losem tak położonego miasta było przyciąganie uwagi zarówno pielgrzymów, jak i najeźdźców. I takie mniej więcej przeznaczenie czeka uczniów Chrystusa zebranych w Kościele - nowym Jeruzalem. Kościół oraz poszczególni chrześcijanie mają jaśnieć blaskiem żyjącego w nich Chrystusa i w ten sposób pociągać wszystkich ludzi do oddawania czci Bogu. Pierwszy człon przypowieści, porównujący uczniów Chrystusa do soli ziemi, również odnosi się do codziennych doświadczeń biednych ludzi, spośród których Jezus pochodził i do których najczęściej przemawiał. W Palestynie za czasów Chrystusa nie znano soli kamiennej. Sól do przyprawiania, konserwacji żywności oraz do celów kultycznych uzyskiwano przez odparowanie wody z morskiej solanki. Bogatsi mogli sobie pozwolić na korzystanie z produktu lepiej oczyszczonego. Biedni często korzystali z soli osadzającej się na brzegu morza, wymieszanej z piaskiem. Jednym ze sposobów przyprawiania potraw było zawinięcie garści takiej soli w gałganek i zanurzanie go w wodzie dopóty, dopóki sól się nie wypłukała. Kiedy zawartość gałganka "utraciła smak", była wyrzucana przed domem jak zwykły piasek - "na podeptanie przez ludzi". I właśnie przed takim "wypłukaniem" wskutek codziennego zanurzenia w świecie przestrzega Chrystus swoich uczniów. Jesteśmy bowiem posłani do świata, aby go przemieniać, a nie po to, by się w nim zatracić. ks. Henryk Zieliński Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 6 lutego 2011 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości św. Brygida z Kildare Modlitwa do św. Brygidy z Kildare Litania do św. Brygidy z Kildare Modlitwa do św. Rajmunda z Fitero Modlitwa do św. Weridiany Wzór na życie (Mt 5,1-12a) Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt