św. Serwulus(zm. VI w.)
Święty Serwulus żył w VI wieku w Rzymie i był znany ze swojej głębokiej wiary, cierpliwości oraz niezwykłej radości mimo ciężkiego cierpienia. Od dzieciństwa był sparaliżowany - nie mógł ani chodzić, ani siedzieć. Mieszkał przy bramie prowadzącej do kościoła św. Klemensa, gdzie widywano go codziennie, leżącego na posłaniu z matą i kocem. Opiekowali się nim matka i brat, którzy pomagali mu w codziennych czynnościach.Utrzymywał się z jałmużny, ale większość tego, co otrzymywał, rozdawał innym ubogim. Choć nie umiał czytać, miał przy sobie księgę Pisma Świętego i prosił pielgrzymów oraz kapłanów, by mu ją czytali. Zapamiętywał słowa tak dobrze, że dniem i nocą śpiewał Bogu hymny i psalmy, wypełniając swoje życie modlitwą i uwielbieniem. Gdy zbliżała się jego śmierć, poprosił obecnych, by śpiewali z nim psalmy. Według relacji św. Grzegorza Wielkiego, który znał go osobiście, w chwili jego odejścia obecni usłyszeli śpiew aniołów, jakby przyszli po jego duszę. Serwulus zmarł w pokoju, otoczony modlitwą i światłem, pozostawiając po sobie wzór cierpliwości, wdzięczności i duchowej radości. Wspominany jest tradycyjnie 23 grudnia. Jego postać przypomina, że nawet w największym cierpieniu można żyć pełnią wiary i miłości do Boga. PatronŚwięty Serwulus jest patronem osób chorych, sparaliżowanych, ubogich i tych, którzy cierpią fizycznie lub duchowo, ale pragną zachować pokój serca i radość wiary. Jego życie przypomina, że nawet w największym cierpieniu można trwać przy Bogu z wdzięcznością i miłością.Ciekawostki
Modlitwa do św. Serwulusa Modlitwa do św. Serwulusa
PD
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |