Chat'owe uzależnienieCzułem się bezpiecznie, bo w końcu siedziałem tylko przed monitoremWszystko zaczęło się bardzo niewinnie - zainstalowałem sobie Gadu-Gadu. Służył on mi pomocą w kontaktowaniu się z konkretnym przyjacielem, który często bywał w różnych rejonach kraju ale miał dostęp do internetu. Więc był to tani sposób komunikowania się.Pewnego dnia otrzymałem przez GG wiadomość, w której ktoś pytał "co tam u mnie słychać" używając do tego celu tego samego pseudonimu co zwykle mój przyjaciel - więc z początku myślałem, że właśnie z nim rozmawiam. Sprawa wyjaśniła się dopiero po kilkunastu minutach niestety miłej rozmowy. I tak się zaczęło - ja pewny siebie, stabilny emocjonalnie mąż zawarłem internetową znajomość z kobietą. Rozmowy były raczej "górnolotne" i ambitne - na tematy raczej egzystencjalne. Na ich podstawie widziałem znaczną różnicę w poglądach na fundamentalne dla mnie sprawy takie jak wiara, małżeństwo itp. Mimo to rozmawiałem próbując tę osobę do czegoś przekonać. Wspomniałem o tych rozmowach małżonce - ale gdy spotkałem się z jej strony z "bezsensownymi" zarzutami(tak wtedy myślałem) postanowiłem nic więcej na ten temat nie wspominać - i tu był pierwszy podstawowy błąd - coś czego sobie nie uświadamiałem: otwarcie furtki do nieszczerości względem współmałżonki. Oczywiście wtedy było to dla mnie zwykłe odcięcie się od niepotrzebnych aluzji i komentarzy. Nawet nie wiem kiedy, ale stało się faktem, że internetowe rozmowy z tematów ogólnych przeszły na bardziej osobiste. Jak się okazało nie potrafiłem przerwać rozmowy, gdy druga strona coraz odważniej zadawała pytania z dziedziny erotycznej. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że byłem wtedy zadufany w sobie - czułem się bezpiecznie, bo w końcu siedziałem tylko przed monitorem - nie ważne, że moje emocje związane z odczuciami erotycznymi były autentyczne. Człowieka faktycznie bardzo pociągają rzeczy zakazane, szczególnie gdy mają pozory nieszkodliwych i czynionych niewinnie w ukryciu przed światem. Dzisiaj mogę powiedzieć, że zacząłem prowadzić podwójne życie - to normalne i internetowe, do którego zacząłem tęsknić. Moment przełomowy nastąpił, gdy tym razem z mojej inicjatywy nawiązałem kontakt telefoniczny - tak się złożyło, że ten nowy (tajemniczy dotąd) głos w słuchawce zniewolił mnie całkowicie. Coraz bardziej rosła we mnie ciekawość jak wygląda ta osoba i z biegiem czasu ciekawość ta przerodziła się w pragnienie spotkania się. Nie chcę wnikać w szczegóły ale aranżując spotkanie z przyjacielem doprowadziłem do spotkania z tą osobą. Zresztą z tym przyjacielem się również spotkałem i byłem już tak zaślepiony, że mimo, iż ostrzegał mnie on, że zna osobiście już kilka nieszczęśliwych przypadków zdrad małżeńskich zainicjowanych znajomością internetową - nie docierało to do mnie. Innym to się mogło zdarzyć ale nie mi - ja jadę się tylko spotkać, porozmawiać w cztery oczy o różnych trudnych i wzniosłych tematach. Niestety jak się okazało nasze wcześniejsze (choć wcale nie dominujące) rozmowy na tematy erotyczne znalazły w końcu odbicie w tym fizycznym spotkaniu, które wtedy chyba ciągle traktowałem cyfrowo. Zaczęło się od niewinnego pocałunku, który jak wszystko co zakazane był bardzo podniecający i wydawał się wyjątkowy. Jak teraz sobie o tym wszystkim myślę, to stwierdzam, że byłem chyba opętany - ale sam do tego dopuści zdrada małżeńska. Żadna rozmowa się już później nie kleiła - byłem jak zupełnie pijany - choć nie było ani kropli alkoholu. To uczucie jest nie do opisania - zasłona spada zaczyna dochodzić do człowieka totalna porażka jaką poniósł. Myślałem o samobójstwie i innych takich rzeczach. Na szczęście jest ktoś, kto nie brzydzi się tak zepsutymi i zakłamanymi grzesznikami jak ja. Uratował mnie Sakrament Pojednania. Jednak rana trwa do dziś - choć już minął rok czasu. Tamta znajomość został od tamtego czasu zupełnie zerwana - choć świadomość ciągle pozostaje i nie daje spokoju sumieniu tym bardziej, że współmałżonka nadal nic o tym nie wie, ponieważ nie potrafię sobie wyobrazić jak jej to przekazać i czy w ogóle warto - sam jedynie cierpię, że nie mogę tak jak kiedyś być z nią do końca szczery. Zniszczyłem coś fundamentalnego w małżeństwie i mogę jedynie ufać, że Jezus w mocy Sakramentu Małżeństwa pomoże nam przetrwać i pomoże również kiedyś mojej żonie przebaczyć mi ten cios który zadałem naszej miłości. Podejrzewam, że to świadectwo niewielu jest w stanie przekonać o podstępnej działalności złego nawet pod pozorami dobra - ale ja tego osobiście doświadczyłem i straciłem zupełnie zaufanie do siebie. Więc życzę wszystkim korzystającym z różnych form internetowego komunikowania się aby w porę potrafili rozeznawać zło - a na pewno nie jest to możliwe bez działania Ducha Świętego - naprawdę - nam się tylko wydaje, że sami z siebie jesteśmy silni. XYZ
|
Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza
Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza
Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti
Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego
Modlitwa do św. Teofila
Modlitwa do św. Martyny
Modlitwa o Cud
Tajemnica Szczęścia
Modlitwy do św. Rity
Litania do św. Józefa
Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi
Godzina Łaski 2025| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |