Kościół katolicki na początku swego istnienia napotykał wiele przeciwności i nie sprowadzały się te trudności tylko do spraw organizacyjnych pierwszych wieków Kościoła, jak na przykład budowanie kościołów, zakładanie klasztorów, nabożeństwa, ale także do sformułowania prawd, w które się wierzy, jak się wierzy, jak głęboko się wierzy. Dlatego obserwując dzisiejszy kryzys wiary autorzy, historycy i teologowie niezbyt obawiają się tego ich natłoku, tej olbrzymiej ilości, ponieważ proporcjonalnie jest dzisiaj więcej chrześcijan niż na początku naszej wiary, gdzie chrześcijan było o wiele mniej niż wrogów. Maryja już na Soborze Efeskim zostaje, dzięki Bożej Opatrzności, wskazana jako obraz ucieleśnionej wiary, znak ucieleśnionej wiary. Dzisiaj szczególnie w latach kryzysu w wielu sytuacjach kryzysu naszej wiary musimy, patrząc na Maryję, mieć tego świadomość.

Pobożność ludzka w ciągu wieków w stosunku do Mani wyrażała się również i w ten sposób, że obdarowywano Jej Osobę różnymi tytułami, które miały związek z Jej rolą jako Matki i Pośredniczki, a także Nauczycielki i Wychowawczyni Syna Bożego.

Wyraźnym przykładem tego są wezwania znanej wszystkim Litanii Loretańskiej. Jedno z tych wezwań odzwierciedla podziw wierzących wobec Osoby Maryi, podziw, gdy chodzi o Jej cnoty i zalety, inne zaś posiadają bardzo głęboki sens z punktu widzenia wiary, określenia te wyrosły na bazie liturgii Kościoła. Odnosi się to do nazywania Maryi jako Tej, która pokonuje (przezwycięża) wszystkie herezje, błędy. Wydaje się, że dzisiaj należy zwrócić na ten nadawany Jej tytuł szczególną uwagę. Świadomość religijna i teologiczna o tym, że Maryja przezwycięża i pokonuje wszelkie błędy, herezje oraz określenie Jej jako Tej, która potrafi wspomagać Kościół w walce z herezjami i błędami, pochodzi prawdopodobnie z liturgii Święta Narodzenia Matki Bożej, jest sformułowaniem teologa - Ambrożego Autpertusa (t784)i tytuł ten zawarty został w greckiej liturgii Kościoła. Na obszarze greckim odnaleziono również kazanie patriarchy Germanosa z Konstantynopola (t 733) w którym Maryja również przedstawiana jest w aspekcie "Czystej Wody".

- pierwsze użycie tego określenia Maryi pochodzi z benedyktyńskiej Antyfony z pierwszej połowy IX wieku, którą modlili się mnisi benedyktyńscy w święto Matki Bożej przypadające na 2 lutego oraz 25 marca czyli na Matkę Bożą Gromniczną i na Zwiastowanie. Była to Antyfona, która znajdowała się jako responsorium w Liturgii Godzin.

- u Germanosa Maryja została nazwana "Czystą Wodą", która "Wszelkie zastępy herezji wypłukuje". Pochodzący z 5 stulecia tekst apokryficzny na temat śmierci, zawiera słowa Anioła kierowane do Maryi, które nawiązują do obietnicy zawartej w Księdze Rodzaju (Rdz 3,15 Protoewangelia) wedle której Maryja (pierwotnie imię kobiety) rozciera głowę złego ducha, diabła. Tak też powstał obraz zdeptanie żmii z przekonaniem o tym, że Maryja pokona wszystkie herezje.

Także Kościół Zachodni ma swój wkład w przyszłe określenie Maryi jako zwyciężczyni wszelkich herezji. W znanym liście jaki został skierowany dla obrony prawdziwości wiary przeciwko herezji Eutychesa (który całkowicie kwesionował ludzką naturę Chrystusa na korzyść tylko Boskiej) papież Leon Wielki pisze o trzech prawdach wiary, przez które podstępy heretyków zostaną zniszczone. Są to wiara w Boga, w Jego Jednorodzonego Syna i Jego narodzenie z Dziewicy Maryi przez poczęcie z Ducha Świętego. Przekonanie papieża ściśle łączy się z ogłoszonym na Soborze w Efezie w 1431 roku dogmacie wiary na temat Maryi, który mówi, że Maryja jest Matką Bożą. W nawiązaniu do prawdy tego soboru św. Cyryl Aleksandryjski w jednym ze swoich kazań na temat Maryi nazwał Ją Berłem Prawdziwej Wiary, przez które chrześcijańska wiara na świecie zostanie wywyższona i umocniona. Właśnie to zwycięskie rozszerzanie się wiary chrześcijańskiej jest zarazem dowodem wyższości Maryi, Jej postaci, Jej wiary ponad wszystkimi siłami, które tej wierze się sprzeciwiają. Wszystkie te wypowiedzi oraz inne, mają swoje bardzo wewnętrzne duchowe uzasadnienie, które pozwalają Maryję ,jako walczącą i zwyciężającą wszelkie herezje, czcić i wzywać. W liturgii Kościoła zawsze i przede wszystkim akcentowana jest wiara Maryi, której Ona jest wzorem przez swoje zawierzenie temu, co Ojciec Niebieski zakomunikował Jej przez Anioła. Należy przy tym zauważyć i zdawać sobie z tego sprawę, że w momencie Zwiastowania, jak poucza Tomasz z Akwinu, Maryja przyjęła na siebie rolę całej ludzkości, która wówczas jeszcze była nie zbawiona i znajdowała się w okowach niewiary. Wówczas postawiła siebie również w roli Przedstawicielki historii świata i Jej odpowiedź "Niech mi się stanie według Słowa Twego" musiała zawierać w sobie w rzeczywistości wszystkie siły, które uzdolniły Ją do pokonania, poniżenia tych wszystkich mocy, które określamy jako fałszywe, pogańskie, a które sprzeciwiały się przez panowanie złego ducha planowi zbawienia świata, jakie Bóg w Jezusie Chrystusie przez Maryję przyniósł i ofiarował światu. To jest niejako moment, w którym wrogie siły zostały pozbawione swojej władzy w sposób dogłębnie istotny, na sposób do tej pory przez ludzkość nie do pojęcia, tak że chrześcijańska pobożność wcale nie pomnaża roli Maryi, ale może śmiało mówić, że Maryjne fiat pokonało herezje całego świata, gdyż wszystko co będzie się sprzeciwiało i stawało w poprzek Boskiemu planowi zbawienia będzie stosownie do pierwotnego aktu wiary Maryi pokonane, zniesione i będzie mogło być zniszczone. Tak więc Maryja w rzeczywistości przez jedyny, bardzo osobisty, subiektywny akt wiary już uczyniła siebie Zwyciężczynią nad wszystkimi herezjami. Ze słów Chrystusa wiemy, że wiara może góry przenosić (Mk 11,23; Mt 17,19; 21,21; 1 Kor 13,2). Wiara Maryi jest wiarą, która zmienia porządek stworzenia, może przemienić aktualny stan. Taką wiarę, która ciemności ludzkości przemieniła w światło, które w świecie przemienia grzech w uzdrowienie, zawarta jest w już w scenie Zwiastowania. Już w tym momencie Ona odrzuca wszelkie ciemności, każdą nieprawdę i wszystkie herezje. Nie zostało to jednak ograniczone do bardzo osobistego, pojedynczego aktu. Na bazie tego osobistego wyznania wiary stała się Ona Dziewiczą Matką Boga, pierwszą i całkowicie zbawipną, stała się Matką Chrystusa i przez cielesne wniebowzięcie obrazuje Kościół. Znaczy to, że jej wiara w całej pełni prawdy w takim kształcie jak to było u Niej, została przez Nią obiektywnie i całkowicie ogarnięta, i wiara ta w całej swej istocie została również w Niej ucieleśniona.

W Maryi te trzy prawdy, o których wspominaliśmy wcześniej, wymieniając kazanie papieża Leona Wielkiego, otrzymały bardzo konkretny życiowy kształt. Z Niej jako ze Źródła Światła wypływają te prawdy, przenikają ciemności błędu z nową siłą.

Tak więc zaraz po ogłoszeniu w Efezie dogmatu o Maryi jako Matce Bożej, herezja, która zaprzeczała jedności istoty ludzkiej i boskiej w Chrystusie została przezwyciężona i w ten sposób została ona zniszczona. Maryja jawi się również tutaj jako swego rodzaju bastion wiary Chrystusowej, wiary chrześcijańskiej w jej pełni, która przez Jej moc i siłę potrafi każdy błąd dotyczący wiary odrzucić, w ten sposób stopniowo wzrastało i krystalizowało się przekonanie o tym, że Maryja jest Tą, która przezwycięża wszelkie herezje.

Maryja jako pomoc w kryzysach wiary

Ostatnia aktualizacja: 22.04.2025

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna