Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
 

Ilu ludzi do kochania!

     Jak to pięknie, ze nawzajem się uzupełniamy. Może ty nie możesz robić tego, co my robimy w slumsach. Ale tego, co ty robisz tam, gdzie zostałeś powołany - w swojej rodzinie, szkole, pracy - my nie możemy. Lecz ty i my razem czynimy coś wspaniałego dla Boga (Matka Teresa).

     Człowiekiem jesteś. Małym. Nie różnisz się niczym od swego sąsiada czy od swej sąsiadki. Wszyscy zostaliśmy wyróżnieni w miłości.

     Tyle o Tobie mówimy, Boże. Mówimy, że jesteś miłością, że jesteś wielki, że jesteś miłosierny.

     Zapewniamy, że Cię kochamy... Tyle o Tobie mówimy, nosimy na ustach nieustannie... Tyle wiemy o tym, czego oczekujesz...

     Dlaczego tylu z nas żyje w Twoje imię, a tak mało w nas miłości, tylko schemat, puste gadanie, forma, przyzwyczajenie?

     A mimo to, jacyś niedokochani jesteśmy przez siebie nawzajem. Staliśmy się podejrzliwi. Nieufni, jakby samowystarczalni, zamknięci w swoim braku czasu, w swych kłopotach, w sobie. Skąpi w dawaniu sobie nawzajem wolnej chwili, uszu do słuchania, odrobiny uwagi, troski. Przeliczamy ludzi na czas, czas na pieniądze. Zapominamy, co nas łączy, do czego jesteśmy powołani, chociaż tyle o tym wiemy i tyle na ten temat słuchamy.

     Takie jest moje przykazanie, abyście się WZAJEMNIE miłowali.

     Popatrzcie naokoło, ilu ludzi do kochania, ilu ludzi dookoła, których do tej pory nie zauważyliśmy. Ilu z nich poszukuje miłości. Ilu podobnych do Ciebie. Czy to nie radosna myśl, że nie jesteś sam. Spróbujmy zrozumieć, jakie wielkie to zadanie, ale i radość. Więc podejmijmy się go i chodźmy za Jezusem. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i pizeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali (J 15,16-17).

     Skoro tyle mówimy o miłości, to czuwajmy, by nasze słowa nie były wiarołomne, a nasze działania świadczyły o tym, że jesteśmy chrześcijanami.

     Byśmy umieli prawdziwie kochać. Byśmy umieli dzielić się miłością między sobą, nie tylko w chwili modlitwy, w czasie Mszy świętej, ale i gdy wracamy do codzienności, gdzie oczekują, byśmy prawdziwie byli chrześcijanami.

Justyna Kostecka
Espe, nr 61


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej