Flet i osioł

Aż pewnego dnia przechodzący obok Osioł dmuchnął w niego z całej siły. Wyzwolił dźwięk piękniejszy niż jakiekolwiek inny, który kiedykolwiek słyszał w swoim życiu. I nie tylko w swoim oślim życiu, ale również w życiu Fletu.

Nie mogąc zrozumieć tego, co się stało (obaj nie byli roztropni, a jedynie wierzyli w roztropność) - oddalili się natychmiast od siebie, zawstydzeni tym, co wydarzyło się najpiękniejszego w ich życiu.

A ileż w naszym życiu porzuconych fletów, osłów? Wielu z nas nie poznało nigdy samych siebie, ukrywają kim są, oczekując miłości od innych nieznanych sobie osób, które również chowają się przed samymi sobą. A przecież czasami może jakieś odkrycie, jakaś niespodzianka, jakaś iskra... I wszystko znowu się kończy.

Wszystko dlatego, że brakuje nam odwagi, aby kogoś pokochać. Trzeba mieć jej tyle samo, jak do tego, aby pokochali nas inni.

Autor nieznany

Wasze komentarze:

Jurek: 24.03.2020, 16:27  Miłość to i muzyka.Lubię jak moja żona,mając usta w poprzek, gra na flecie.Ale jest równie miło,na wprost. I wtedy gra na fujarce. Ja z kolei gram na harfie. Pozdrawiam przede wszystkim muzykantki.  mickiewicz: 09.03.2016, 17:39  w pustyni i w puszczy  Ola: 13.01.2011, 01:12  To napisał Bruno jakis tam czytałam to juz kiedyś... durny ten osioł...  Szulcek ;** ;p: 22.08.2010, 12:10  Miłość to głupota..;// tylko boli i nic pozatym ://  Wera: 30.10.2009, 21:44  Piękne opowiadanie. Ale ja też jestem takim fletem/osłem... pozwoliłam odejść chłopakowi dzięki któremu przeżyłam najpiękniejsze chwile w swoim życiu. Mam nadzieję, że otrzymam jeszcze szanse...  łukasz ochał: 18.02.2009, 14:14  kocham janote  wiatr: 25.05.2008, 15:44   Szkoda , że brakiem roztropności grzeszyli , bo może na zawsze szczęśliwi by byli . Odwagi im zabrakło ,aby walczyć o piękno , którego doznali , gdy pewnego dnia ..piękny dźwięk wydobywali . "Raz" w życiu się spotkali i co chwila siebie szukali; Ona Jego potrzebowała, by w dobrym rozkwitała..., On czuł się zagubiony , ale przy Niej oddychał odprężony... . Na długie lata się rozstali, chociaż o Sobie ciągle pamiętali . Jeszcze raz piękny dźwięk wydobyli , ale czy będą mądrzy i odwagą będą żyli , która roztropność zrodzi i Ich pogodzi .  bena: 12.11.2007, 21:24  ja boje sie powiedziec kocham i moze dlatego trace cos pieknego bo czekam na dzien kiedy on sie odwazy a taki dzis moze nigdy nie nadjesc bo on bedzie czekał na mnie a ja na niego .... ale nie potrafie wziasc zdobyc sie na taka odwage  becia: 21.09.2007, 21:23  ja tez czesto trace korzystajcie z tego co macie  kasienka: 16.09.2007, 21:33  dziś już wiem że wiele razy zachowałam się podobnie. ale wiedząc o tym, mam więcej odwagi i staram się już tak nie postępować. korzystajcie z każdej szansy, którą daje wam los bo może się już nie powtórzyć!  kasia: 20.08.2007, 23:11  boje sie pokochać ale ciagle szukam i wierze w to ze znajdzie sie ktoś kto bedzie mnieł odwage za nas dwoje :)  Zossia: 08.08.2007, 22:04  niestety.... i ja często wiele tracę :(  Sylwia: 10.07.2007, 17:44  zgadzam sie z tym. Nie potrafimy docenić ego co daje nam los

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzedni

[ Powrót ]

Następny