Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Domek

     Pewien mieszczuch, człowiek, który mieszkał w mieście, postanowił sprzedać swój wiejski domek, odziedziczony po rodzicach. Spotkał zaprzyjaźnionego dziennikarza i poetę, który dla zabawy pisał różne teksty. Poprosił go o napisanie ogłoszenia, aby zamieścić je w gazecie, a także w Internecie.

     - Chcę sprzedać chatę, którą mam na wsi, znasz ją. Napiszesz mi ogłoszenie?

     Poeta napisał: "Sprzedam ładną posiadłość, gdzie o świcie śpiewają ptaki. Otacza ją zielony las, przez który płynie potok o czystej i połyskującej wodzie. Wschodzące słońce zagląda do środka przez okna. Dom ma werandę, która daje rześki i relaksujący cień. Wieczory urozmaicają świerszcze i gwiazdy".

     Jakiś czas później poeta spotkał swojego przyjaciela i zapytał:

     - Sprzedałeś domek?

     - Nie - odpowiedział - zmieniłem zdanie. Kiedy przeczytałem napisane przez ciebie ogłoszenie zrozumiałem, że posiadam skarb.

     Często nie doceniamy posiadanych przez siebie rzeczy, próbując uchwycić fałszywe wizje szczęścia roztaczane przez telewizję.

     Rozejrzyj się dziś wokół siebie i doceń to, co masz: swój dom, swoją rodzinę, przyjaciół, na których naprawdę możesz liczyć, nabytą wiedzę, swoje dobre zdrowie i wiele innych wspaniałych wartości w życiu, które są twoim naprawdę najcenniejszym skarbem.


Bruno Ferrero



   

Dzieci z Bullerbyn Dzieci z Bullerbyn
Astrid Lindgren
Opowieść o grupie dzieci zamieszkujących małe miasteczko Bullerbyn. Autorka barwnie opisuje liczne przygody, które przytrafiły się grupie przyjaciół oraz ich rodzinom. Ciepła historia podkreśla siłę przyjaźni i jej rolę w życiu... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 emk: 29.12.2017, 20:47
 Jest to szczera prawda, często nie doceniamy tego co mamy, nie widzimy ani oczami ani sercem wielu rzeczy których posiadanie sprawia, że jesteśmy bardzo bogaci. One nie mają wartości materialnej, ale ich nie można kupić. Chociażby to, że nie jesteśmy samotni gdyż posiadamy przyjaciół, znajomych którzy o nas pamiętają, rodzinę kochającą, która jest przy nas i zawsze pamięta o nas i robi wszystko byśmy byli radośni i szczęśliwi. Czasem tak jest że tego nie widzimy do chwili aż coś się wydarzy takiego że poczujemy zagrożenie utraty tego. Ale wszystkim życzę, by nasze serce miało zawsze otwarte oczy .
(1)


Autor

Tresć




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej