Dobry uczynek

Gdy ciężko zachorowałam
Żadnej pomocy nie miałam.
Ale jak najlepsza matka
Zaopiekowała się mną sąsiadka.
Nikt nie miał takiej opieki,
Ona nie tylko podawała leki.
Gotowała rosół z kury,
Przepędzała nastrój ponury.
Dlatego znów się mogę śmiać
I wołać głośno: Bóg zapłać!

- To bardzo piękny wiersz - powiedziała wzruszona. - Chyba na niego nie zasłużyłam.

- Droga pani Zosieńko, zasłużyła pani na więcej.

Minęło przeszło czterdzieści lat. Pani Zofia zestarzała się, zniedołężniała i zaczęła tracić pamięć. Na szczęście często odwiedzał ją wnuk, który przynosił potrzebne rzeczy, a także sprzątał mieszkanie.

Raz w szufladzie między starymi listami i reklamówkami znalazł pożółkłą kartkę z wierszem sąsiadki, od dawna zresztą nieżyjącej.

- Babciu, co to jest? - zapytał pokazując niezwykłe znalezisko.

- Nie wiem, naprawdę nie wiem.

Wnuk był przekonany, że staruszka kiedyś wiedziała, ale już zapomniała. A nie spodziewając się, że jeszcze kiedykolwiek sobie przypomni, zmiął kartkę i wyrzucił do śmietnika.

I mogłoby się wydawać, że dobry uczynek sprzed kilkudziesięciu lat został całkowicie zapomniany.

Grzegorz Pełczyński

Wasze komentarze:

bozenka: 11.02.2016, 17:24

Wzruszajace...dobro zawsze powraca.

Marcin: 28.01.2016, 11:59

Dobre uczynki dokonane w Panu nigdy nie będą zapomniane

Autor:

Treść:

Nowości Modlitwa na wspomnienie męczeństwa św. Jana Chrzciciela Modlitwa do bł. Dominika Jędrzejewskiego Modlitwa do bł. Teresy Bracco Modlitwa do św. Sabiny Modlitwa do św. Eufrazji od Najświętszego Serca Jezusa Modlitwa do św. bł. Edmunda Rice'a

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzedni

[ Powrót ]

Następny