Wiktoria K.

Skonało życie wieczne tu, 
Umarło, błagając o wybaczenie 
Dla tych, co nie wierzyli Mu. 
Zabili za nic, okrutnie, w milczeniu. 
 
Tu, na tym haniebnym znaku 
Umarło Życie, by być zbawionym, 
By ludzkość doznała wieczności smaku, 
A krzyż był znakiem błogosławionym. 
 
O tak, niegdyś nie było
Gorszej kary niż śmierć na mnie, 
Wiele ludzi głowy swe skłaniało 
W ostatnim tchnieniu, bez skruchy żadnej. 
 
On jako Pierwszy i Ostatni, 
On jako Alfa i Omega 
Skłonił głowę w wyrazie niepowtarzalnym 
Z ufnością, wiarą i obietnicą zbawienia. 
 
I od tej chwili życie trwa 
I dal mnie i dla wielu. 
Wielbiony, szanowany wiszę ja 
Na szyi ludzkiej i w kościele. 
 
A On – Zbawienie i Chwała 
Króluje po prawicy Ojca, 
A miłość Jego wieczna, trwała, 
Od zawsze, bez początku i bez końca. 

Wasze komentarze:

darekpionki: 20.10.2010, 19:48

Utwór głęboki, przesycony wiarą i refleksją nad Wydarzeniem, które zmieniło bez wątpienia świat. Myślę, że komentarz Skrzydlatej oddaje pełnię utworu - czasami wystarczy tylko jedno słowo na oddanie czegoś ważnego i dobrego.

Skrzydlaty: 09.07.2008, 00:06

Piękne...

Autor:

Treść:

Nowości Litania do o. Matteo Modlitwa do św. Wolfganga Modlitwa do św. Alfonsa Rodrigueza Modlitwa do bł. Ireny Stefani Zignoruj halloween! Chroń siebie i swoje dziecko przed opętaniem! Psuje Halloween

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

[ Powrót ]