Roman Brandstaetter - ukształtowany przez Ewangelię

Urodził się 3 stycznia 1906 r. w Tarnowie w rodzinie żydowskiej, w której wielką czcią darzono Stary Testament. Już jako małe dziecko z pomocą matki uczył się czytać i pisać po polsku, za wzór obierając Pismo Święte. Dziadek rozbudził w nim ogromną miłość do Biblii, która po latach zaowocowała w jego pisarstwie wyjątkowymi poetyckimi kartami. W oparciu o Księgę Rodzaju tłumaczył mu piękno stworzenia świata i odkrywał przed nim plany Boże zapisane w faktach historycznych. Ze świadomością poety nierozerwalnie zrosło się przykazanie dziadka: "Będziesz Biblię nieustannie czytał, będziesz ją kochał więcej niż rodziców, więcej niż mnie, nigdy się z nią nie rozstaniesz. A gdy się zestarzejesz, dojdziesz do przekonania, że wszystkie książki, jakie przeczytałeś w życiu, są tylko nieudolnym komentarzem do tej jedynej Księgi".

Debiut poetycki

Tam też na Uniwersytecie Jagiellońskim studiował filozofię i filologię polską. W 1926 r. zadebiutował jako poeta na łamach "Kuriera Literacko-Naukowego" wierszem "Elegia o śmierci Sergiusza Jesienina". Tego samego roku w "Nowej Reformie" ogłosił wiersz pt. "Piłsudski", zaś dwa lata później wydał pierwszy tom poezji pod tytułem "Jarzma". Po ukończeniu studiów w latach 1929-1931 Brandstaetter przebywał na rządowym stypendium w Paryżu, gdzie prowadził badania nad działalnością społeczno-polityczną Adama Mickiewicza. Jego praca zaowocowała tytułem doktora filozofii, który otrzymał w 1932 roku. Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie, gdzie przez rok pracował jako nauczyciel języka polskiego; pisał także do różnych czasopism.

W czasie II wojny światowej poeta przebywał w Palestynie, gdzie pracował w Biurze Polskim Agencji Telegraficznej. Kontakt z ziemią, po której stąpał przed wiekami sam Chrystus, sprawił, że zaczął odczuwać głęboką potrzebę Boga. Już nie sam Stary Testament, jak w dzieciństwie, zajmował jego uwagę, lecz całe Pismo Święte. To właśnie tam poeta dogłębnie przeżył swoje nawrócenie. - Zrozumiał, jak ważny jest w jego życiu Jezus Chrystus i wiara katolicka. Znaleziona w centrali telefonicznej kopia rzeźby Ukrzyżowanego Zbawiciela zmieniła jego życie. Tak wspominał to zdarzenie po latach: "Idąc tej nocy do pracy, nie przypuszczałem, że będzie to noc jedyna w swoim rodzaju, że podczas jej krótkiego trwania nie tylko ujrzę z oślepiającą wyrazistością sens mojego życia, ale nieoczekiwanie dokonam wyboru pod auspicjami postaci, której współudziału w mojej decyzji nigdy nie przewidywałem". Jego wysiłek twórczy skupiony będzie odtąd na zgłębianiu natury ludzkiej Boga-Człowieka, czemu wyraz da w jednym z najwybitniejszych dramatów - "Powrót syna marnotrawnego" i później w czterotomowej epopei o Chrystusie, zatytułowanej "Jezus z Nazarethu". Warto wspomnieć, że to właśnie za tę książkę w 1987 r., jako najwybitniejszy polski pisarz religijny XX wieku, był rekomendowany do Literackiej Nagrody Nobla.

Dzieła wyrosłe z wiary

Po powrocie do Polski w 1948 r. zamieszkał w Poznaniu, gdzie otrzymał posadę kierownika literackiego Teatru Polskiego, a następnie Teatru Wielkiego. Pełnił również funkcję wiceprezesa Oddziału Poznańskiego Związku Zawodowego Literatów Polskich. W 1950 r. Brandstaetter przeniósł się do Zakopanego, gdzie spędził dziesięć lat jako przewodniczący Rady Kultury przy Miejskiej Radzie Narodowej. W tym samym roku został członkiem Polskiego PEN Clubu. W 1960 r. powrócił do Poznania, gdzie stworzył m.in. takie tomy poetyckie, jak: "Pieśń o moim Chrystusie" (1960), "Flymny Maryjne" (1963), "Księga modlitw" (1985), "Pieśń o życiu i śmierci Chopina" (1987), "Księga modlitw starych i nowych" (1987).

W ciągu swojego życia pisał też lianę dramaty, tfumaaył dzieła Szekspira, a także zajmował się przekładami biblijnymi z języka hebrajskiego. Poeta pojmował twóraość jako bezustanne dawanie świadectwa wiary, swego głębokiego przywiązania do Kościoła i Boga. Twierdził, iż poszukiwanie Pana stanowi prawdziwe powołanie artysty. Według niego, każdy twórca powinien starać się oddać w słowie, dźwięku ay barwie wielką tajemnicę wiary. By to osiągnąć, musi on jednak stale pracować nad własnym nawróceniem i uświęceniem. Twóraość Romana Brandstaettera jest zatem pełna refleksji nad istotą wiary i kondycją człowieka. Treści filozofiano-moralne i estetyane łąaą się w jego poezji z motywami biblijnymi. W każdym ze swych utworów kładzie nacisk na moralne odrodzenie się człowieka i pogłębienie jego kontaktu ze Stwórcą. Wskazuje na Biblię jako jedynie prawdziwy i pewny drogowskaz w życiu. W "Księdze modlitw" pisze:

(...) Musimy zostać artystami wiary I nieustannie tę wiarę zdobywać, I wciąż od nowa zdobywać jej głębię,
Jak zdobywamy nowe słowa w wierszu,
Jak zdobywamy nowy dźwięk w muzyce I nowe barwy na płótnie obrazu, Każda rutyna i każda maniera
Są śmiercią wiary i śmiercią sumienia
O, daj nam, Panie, natchnienie do wiary!

Roman Brandstaetter był laureatem wielu nagród literackich. W 1980 r. został wybrany na przewodniczącego Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Poznańskiego Czerwca 1956 Roku. Zmarł 28 września 1987 roku w Poznaniu.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

[ Powrót ]