Wpatrzony

Wpatrzony w monstrancję 
Tak zamyślony w skryciu
Szukam siebie Boże w Twoim odbiciu 
By opowiedzieć Tobie o całym swoim życiu

Jak dzień za dniem ucieka
A czas płynie szybciej niż rwąca rzeka
Co przytłacza, a co raduje
Kto mnie pociesza, a kto oszukuje

Jak wstaje rano i nocą zasypiam
Tuląc najbliższych, drzwi zawsze zamykam
I prosząc Boga bym mógł przyjąć ich cierpienie
By nie opuszczało ich zadowolenie

Co mam robić?
I jak się modlić? 
By swoje serce na Boga otworzyć

W blasku świecy 
Z Hostii płynące promienie
Wnikają powoli w moje myślenie
Tak mocno poczuć Twoją obecność 
Tak mocno wierzyć w tą prawdę wieczną

Czy ty mnie słuchasz?

Poczułem dotyk 
Jak ktoś mnie przytula
I słyszę 
Jestem przy tobie, czuwam 


Andrzej