S³owo Boga i s³owotok cz³owiekaNasz³a mnie kiedy¶ refleksja, ¿e improwizowane przemówienia podczas Mszy parafialnych w jêzykach narodowych s± liturgicznym odpowiednikiem bez³adnej zabudowy podmiejskiej: mamy tak wiele centrów handlowych, autostrad, parkingów i monotonnych osiedli... Czasem zdaj± siê byæ jak paso¿yt, który wy¿era piêkno naturalnego ¶wiata nie oferuj±c w zamian piêkna starych, prawdziwych miast.Wiêkszo¶æ z nas do¶wiadczy³a takich przypadków s³ownego bez³adu. Chcia³bym przywo³aæ tu dwa przyk³ady, które s± tego warte przede wszystkim dlatego, ¿e ksiê¿a ci byli pod ka¿dym innym wzglêdem wierz±cymi i pobo¿nymi wyznawcami realnej Obecno¶ci (zbyt ³atwo by³oby podaæ przyk³ady ksiê¿y heterodoksyjnych; chcê podkre¶liæ co¶ innego: co¶ z³ego musi byæ w rycie Mszy, je¶li mo¿e tak subtelnie wp³ywaæ na ka¿dego celebransa, ¿e zamienia siê on w mówcê, a nie tego, kto przekazuje prawdê). W pierwszym przypadku, przed modlitw± Ojcze nasz, zamiast formu³y: "Pouczeni przez Zbawiciela i pos³uszni Jego s³owom, o¶mielamy siê mówiæ", ksi±dz powiedzia³: "Zebrani razem jako Bo¿a rodzina przez naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, s³uchamy Go i uczymy siê Jego modlitwy, w której prosimy o wykonywanie Bo¿ej woli i modlimy siê o to, by móc przebaczaæ tym, którzy zgrzeszyli przeciwko wszystkim, których kochamy, nawet wtedy, gdy pokornie prosimy, aby Pan wybaczy³ nam te wszystkie momenty, w których Go zawiedli¶my". W innym wypadk, tym razem przed Domine, non sum dignus, drugi ksi±dz zaimprowizowa³: "Oto Jezus, nasz brat, Dobry Pasterz, £agodny Baranek, który g³adzi grzechy ¶wiata, którego Krew nas wybawia, a w którego Ciele, czyli Ko¶ciele, nazywamy siê braæmi i siostrami. Szczê¶liwi jeste¶my i b³ogos³awieni, ¿e mo¿emy uczestniczyæ w Jego uczcie, ale skoro nie zawsze jeste¶my mu wierni, modlimy siê teraz: Panie, nie jestem godzien [...]". S³uchaj±c tej zawi³o¶ci parafraz tekstów mszalnych ca³e swoje ¿ycie (urodzi³em siê w 1971 r., kiedy gust artystyczny spad³ poni¿ej poziomu, na który pozwalaj± prawa metafizyki), nieustannie zastanawiam siê, dlaczego papie¿ i biskupi wci±¿ jeszcze nie ocknêli siê i ju¿ dawno nie zakazali tych wszystkich improwizacji. Jako doros³y korzystaj±cy z b³ogos³awieñstwa uczestnictwa w Boskiej Liturgii ¶w. Jana Chryzostoma oraz w innych nabo¿eñstwach bizantyjskich, u¶wiadomi³em sobie, ¿e nigdy nie spotka³em siê w nich z jakimkolwiek tekstem, który nie by³by dok³adnie sprecyzowany; wszystko, co kap³an lub wierni mieli powiedzieæ b±d¼ od¶piewaæ, by³o w sposób dok³adny podane. To samo tyczy siê tradycyjnego rytu ³aciñskiego i ka¿dego historycznego rytu w Ko¶ciele katolickim albo we wspólnotach prawos³awnych. Zachêcanie do spontaniczno¶ci w liturgii i zezwalanie na ni± jest czyst± nowo¶ci±, w ¶cis³ym znaczeniu tego s³owa. Jak dosadnie napisa³ Joseph Ratzinger: "Wielko¶æ liturgii polega w³a¶nie na jej niedowolno¶ci (Unbeliebigkeit)". O ile w lokalnych ko¶cio³ach pierwszych wieków chrze¶cijañstwa mo¿na by³o jeszcze spotkaæ siê z przypadkami improwizacji (je¶li badacze nie myl± siê w swoich domys³ach), to by³ to stosunkowo krótki okres, zanim piêkne teksty liturgiczne zosta³y sformu³owane w ró¿nych rytach, zatwierdzone przez w³a¶ciwe w³adze Ko¶cio³a i uznane za odpowiednie. W kulcie, tak samo jak w doktrynie, Duch ¦wiêty prowadzi Ko¶ció³ do pe³ni prawdy; liturgiczna sta³o¶æ, trze¼wo¶æ odprawiaj±cych i rytualna podnios³o¶æ, stanowi± wyra¼nie czê¶æ tego procesu uczenia siê - pokornego umniejszania siebie w "kreatywno¶ci" tak, aby nasz Pan, S³owo Prawdy, które sta³o siê cia³em, móg³ wzrastaæ w swojej ¿yciodajnej i dominuj±cej Obecno¶ci. Biskupi i ksiê¿a ¿adn± miar± nie s± autorami czy improwizatorami, lecz tymi, którzy przyjmuj± i dalej przekazuj± dar. Jakkolwiek osobi¶cie mieliby talent do poetyckiego upiêkszania Mszy, pozostaj± s³ugami dziedzictwa i zazwyczaj niczym wiêcej. Gdy formy zostan± opatrzno¶ciowo ustalone i zatwierdzone, nie ma ju¿ miejsca - ani zapotrzebowania - na s³owne improwizacje. Peter Kwasniewski, "Kryzys i odrodzenie. Tradycyjna liturgia ³aciñska a odnowa Ko¶cio³a", Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC
|
| [ Strona g³ówna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Mi³o¶æ | Powo³anie | Ma³¿eñstwo | Niep³odno¶æ | Narzeczeñstwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczê¶cia | Dekalog | Psalmy | Pere³ki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatno¶ci | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |