ks. Franciszek Mąkinia

Po podziale prowincji przebywał od 25 sierpnia 1993 w Poznaniu jako duszpasterz (od 10 września 1993 - 1998 wicerektor). Od 18 sierpnia 1998 do 24 sierpnia 2004 pełnił funkcję pierwszego rektora w Bielsku-Białej, a od 1 października 1998 do 25 sierpnia 2000 dyrektora junioratu braci. Po zakończeniu urzędu rektora przebywał w Bielsku, kontynuując budowę kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja Boboli (od 22 stycznia 2013 dodano św. Wincentego Pallottiego jako drugiego patrona; rozpoczął 29 września 1998 według projektu architekta Stanisława Tylki z Zakopanego; 15 maja 2011 nastąpiło jego poświęcenie przez bpa bielsko-żywieckiego Tadeusza Rakoczego). W czerwcu 2003 rozpoczął budowę 50-metrowej dzwonnicy, która upamiętnia wyniesienie św. Andrzeja Boboli do godności Patrona Polski. W wieży umieścił dzwony dedykowane: MB Fatimskiej, św. Wincentemu Pallottiemu i św. Andrzejowi Boboli. W latach 2012-14 wzniósł na Dębowcu drewnianą kaplicę publiczną pw. Matki Bożej Fatimskiej i Błogosławionych Dzieci Fatimskich, według projektu Stanisława i Dominika Gawlasów, którą poświęcono 25 kwietnia 2013. Znajduje się ona na wysokości 686 m., obok turystycznego szlaku biegnącego z Bielska-Białej przez Dębowiec i Szyndzielnię na Klimczok. Ze względu na swoje piękno nazywana jest przez mieszkańców Bielska "perełką architektoniczną". Służy pallotyńskiej parafii i diecezjalnemu duszpasterstwu akademickiemu. Jesienią 2014 otworzył obok kaplicy tzw. Źródło Siostry Łucji i sprowadził figury Anioła i Dzieci Fatimskich.

Zmarł niespodziewanie nad ranem 27 grudnia 2014 w Bielsku-Białej. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 30 grudnia w pallotyńskim kościele pw. św. Andrzeja Boboli i św. Wincentego Pallottiego w Bielsku-Białej. Mszy św. przewodniczył biskup senior diecezji bielsko-żywieckiej Tadeusz Rakoczy. Obecny był również bp Piotr Greger, biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej. Został pochowany na cmentarzu parafii NMP Królowej Świata na bielskich Błoniach (w Cygańskim Lesie, ul. Pszczela), w kwaterze księży pallotynów.

Ci, którzy bezpośrednio korzystali z posługi ks. Franciszka doświadczali jego błyskotliwego umysłu, promiennego i jasnego spojrzenia, jego dobrego uśmiechu, jego pogodnego, pocieszającego słowa, które miał dla każdego. Ksiądz Franciszek nie mówił nic złego o bliźnich. "Przy nim plecy drugiego człowieka były bezpieczne" (F. Mąkinia). Jeżeli mówił, to tylko dobrze. Zachowywał wszystkich w pamięci, dyskretnie troszczył się o innych, proponując pomoc z delikatnością, dyskrecją i subtelnością.

Ksiądz Franciszek prowadził szeroką działalność kulturalną jako promotor i sponsor wielu dzieł artystycznych Zakopanego, Czarnej, Poznania, Bielska-Białej i wielu młodych artystów. Uwielbiał piesze wędrówki po górach, najczęściej z młodzieżą lub w grupie przyjaciół. Miał wyczucie artysty w ubiorze i otaczających go kwiatach i drobiazgach - bardzo lubił fioletowy kolor. Nazywano go humanistą pallotyńskim, ponieważ można było z nim prowadzić rozmowy na przeróżne tematy.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Modlitwa do św. Kamila de Lellis Litania do św. Kamila de Lellis Modlitwa do Świętego Kamila za chorych Modlitwa do św. Franciszka Solano Modlitwa do bł. Jakuba de Voragine Modlitwa do bł. Angeliny Marsciano

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna