Izotopy w diagnostyce

Jak wygląda w uproszczeniu i schemat badania z radioizotopem? Pacjent otrzymuje radiofarmaceutyk (doustnie lub dożylnie, zależnie od specyfiki), a następnie po kilku-, kilkudziesięciu godzinach następuje rejestracja badania w urządzeniu. Najczęściej jest to gammakamera. która odczytuje impulsy emitowane przez izotop i przekształca je w obraz czyli tzw. scyntygrafię. Nazwa wywodzi się od zjawiska scyntylacji czyli błysków świetlnych, których źródłem jest właśnie promieniowanie jonizujące. W dalszej kolejności przetwarzane są one w impulsy elektryczne, które w końcowym rezultacie po obróbce komputerowej tworzą obraz graficzny - scyntygrafię. Oto w zarysie "kuchenna" część badania, któremu zostaliśmy poddani. Jak większość badań diagnostycznych w medycynie, tylko mądre i rozważne ich stosowanie może przynieść pożytek choremu. Tu ze względu na zastosowanie radioizotopów, a zatem narażenie pacjenta na promieniowanie i potencjalne jego szkodliwe następstwa , decyzja musi być bardzo wyważona. Przyjmuje się, że każde badanie radiologiczne - zarówno rentgenowskie, jak i radioizotopowe - wykonane niepotrzebnie jest dla pacjenta szkodliwe. Badania scyntygraficzne wykonuje się wyłącznie na podstawie skierowania lekarskiego. Lekarz kierujący zobowiązany jest ustalić wskazania i ewentualne przeciwwskazania, a także rozważyć, czy i jakie korzyści dla dalszego postępowania leczniczego wniesie planowane badanie. Ilości wagowe stosowanych radioizotopów są bardzo małe, więc poza ekspozycją na promieniowanie nie obserwuje się ani objawów toksycznych, ani uczuleniowych. Radiotoksyczność promieniowania jonizującego wobec organizmów żywych zbliżona do radiotoksyczości promieniowania rentgenowskiego. Należy jednak pamiętać, że w tym drugim przypadku narażenie ustaje z chwilą wyłączenia urządzenia, natomiast tutaj oddziaływanie jest wydłużone w czasie zależnie od właściwości stosowanego izotopu i związane głównie z czasem jego rozpadu. Uwzględnia się te właściwości przy dawkowaniu radiofarmaceutyku. W rezultacie w olbrzymiej większości badań radioizotopowych dawka pochłonięta przez pacjenta jest mniejsza lub co najwyżej taka sama jak przy badaniach rentgenowskich. Znaczenie promieniowania związanego z diagnostycznymi dawkami radiofarmaceutyków jest dla otoczenia znikome, stąd podejmowanie szczególnych środków zaradczych nie jest zasadne. W myśl jednak złotej zasady obowiązującej w medycynie nuklearnej - "narażenie na promieniowanie jonizujące tylko w uzasadnionych przypadkach i tak małe jak to możliwe" - rozsądne jest w pierwszych godzinach po badaniu ograniczyć bezpośredni lub bliski kontakt pacjenta z rodziną, szczególnie z dziećmi i kobietami w ciąży. Znacznie bardziej rygorystyczne zalecenia stosuje się w przypadku terapii z użyciem radioizotopów, ale o tym później. Czy każdy może być poddany badaniom z użyciem radiofarmaceutyków? W zasadzie tak, decydują o tym oczywiście względy medyczne. Sa jednak pewne grupy pacjentów, u których wskazania ważyć należy szczególnie uważnie. Dotyczy to kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz dzieci. Ale o tym dokładniej za tydzień. Maria Łubińska lekarz Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 11 kwietnia 2010 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt