Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Księga Sędziów opowiada historię plemion hebrajskich

Jest taka księga Starego Testamentu - Księga Sędziów. Opowiada ona historię plemion hebrajskich, osiedlonych już w Ziemi Kanaan, Ziemi Obiecanej. Obejmuje ona okres dziejów narodu od przybycia z Egiptu i osiedlenia się pod wodzą Jozuego do czasów królewskich, a właściwie do czasu wielkiego proroka, kapłana i sędziego - Samuela. Jest to w przybliżeniu okres 230-250 lat. Pamiętasz, że Bóg za pośrednictwem Mojżesza uformował na pustyni jeden naród wybrany. W Księdze Sędziów naród znów nie jest zjednoczony. Poszczególne plemiona - "pokolenia" - osiedliły się w Ziemi Obiecanej, ale żadne z nich nie zdołało zająć całego terytorium, jakie wyznaczył im Jozue. Izraelici mieszkali przede wszystkim w górach. Inne narody zajmowały nadal żyzne doliny i większość miast Palestyny. Na terenach pomiędzy Jordanem a Morzem Śródziemnym żyły dwa silne narody, Kananejczycy i Filistyni. Po drugiej stronie Jordanu Hebrajczycy graniczyli z Ammonitami, Edomitami i Moabitami, na południu zaś z pustynnymi plemionami Madia- nitów.

Jedynym czynnikiem jednoczącym poszczególne plemiona hebrajskie między sobą, a także poszczególne jednostki w jeden lud, był kult Boga Jahwe. Istniał "Dom Boży" - "Namiot Spotkania", w którym przechowywano Arkę Przymierza. Przez większą część okresu Sędziów ten centralny ośrodek kultu znajdował się w Szilo (Sdz 18, 31). Namiot Spotkania stanowił nie tylko okazję do spotkania z Bogiem, ale również do spotkania wszystkich pokoleń. Pod koniec Księgi znajdujemy wzmiankę, że raz w roku obchodzono Święto Pańskie w Szilo (Sdz 21, 19). Najprawdopodobniej wszystkie pokolenia obchodziły tam wspólnie Święto Namiotów - pamiątkę wędrówki przez pustynię. Plemiona izraelskie nie posiadały żadnej władzy centralnej, ale żyły w unii o charakterze religijnym, uważając Boga-Jahwę za jedynego i najwyższego Władcę.

Każde pokolenie żyło własnym życiem. Rządzone było przez "starszych", przez naczelników plemienia. Hebrajczycy nie byli ludem zbyt wojowniczym, mimo że niektóre opowieści z ich historii mrożą krew w żyłach. Narażeni więc byli stale na to, że sąsiednie ludy pragnęły uzależnić od siebie poszczególne pokolenia. Kiedy było już bardzo źle, pojawiał się jakiś wódz, który mobilizował jedno lub kilka plemion do obrony przed obcymi ludami. Przeprowadzał zwycięską walkę i dzięki temu uzyskiwał artorytet, tak że do końca życia pełnił rolę przywódcy własnego plemienia. Takiego boharera nazywano Sędzią (hebr. szofet). W tym samym okresie historycznym podobni przywódcy (sufeci) pojawiali się także wśród innych narodów.

Dzieje Narodu Wybranego są zawsze dziejami religijnymi. Opowiadanie o każdym z sędziów przedstawione jest według następującego schematu. Izraelici, żyjąc w Ziemi Kanaan, odchodzili od swojej wiary, zaczynali przejmować kulty i obyczaje ludów sąsiednich. W takiej sytuacji natychmiast popadali w ucisk ze strony tych narodów. I wtedy rozpoczynał się proces nawrócenia. Przypominali sobie o Bogu i modlili się, wołali do Pana. A Pan dawał im wybawiciela - Sędziego.

Księga nasza opowiada o sześciu "mniejszych" i o sześciu "większych" wodzach wybawicielach. O "mniejszych" sędziach mamy tylko krótkie wzmianki. "Większym" poświęcono dłuższe i bardzo barwne opowiadania, które przypominają opowieści wielu ludów starożytnych czy średniowiecznych z początkowego okresu ich historii.

Księga Sędziów, jak wszystkie księgi Pisma świętego, opowiada historię religijną. Bóg religii żydowskiej stawia zawsze wymagania moralne. W tej Księdze zaskakuje nas to, że nie każdy sędzia jest człowiekiem wzorowym pod względem moralnym. Istotną sprawą jest wierność ludu wobec jedynego Boga oraz wierność Boga, który swój lud wspomaga, jeżeli ten lud powraca do Boga i o pomoc prosi. Dlatego też nie dziwmy się czytając tę Księgę, że niektórzy sędziowie są po prostu awanturnikami, jak Jef- te czy Samson. Na pewno nie wszystkie ich czyny mogą być wzorem moralnym dla czytelników. Wstrząsająca jest na przykład historia Jeftego, którą podjęli niektórzy powieściopisarze w naszych czasach. Lekkomyślnie ślubuje, że pierwszego, co wyjdzie mu naprzeciw z jego domu, gdy będzie wracał zwycięski, złoży Bogu na całopalnę ofiarę. A pierwszą osobą, która wybiegła mu na spotkanie była jego jedyna i ukochana córka. I została skazana na śmierć. Poddała się surowemu losowi. Tymczasem wiemy, że Bóg-Jahwe nie żąda ofiar z ludzi i w późniejszych okresach historii ofiary takie będą zawsze potępiane. Czytając więc ciekawe stronice naszej Księgi Sędziów musisz pamiętać, że prymitywna moralność plemion hebrajskich z tamtych czasów będzie doskonalona przez całe dzieje Starego Testamentu.

Ojciec Paulin


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Nawrócony zbrodniarz - świętym?Nawrócony zbrodniarz - świętym?

Problematyka masonerii współczesnejProblematyka masonerii współczesnej

Jaka była rodzina św. Maksymiliana KolbeJaka była rodzina św. Maksymiliana Kolbe

Sprawdzian z uczciwościSprawdzian z uczciwości

Życzenia dla kapłanaŻyczenia dla kapłana

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej