Całkiem zepsute miastoNa mieszkańców Jerozolimy spadła kara większa niż na sodomitów. Jeremiasz nazywa proroków ze stołecznego miasta "ludem Sodomy", zaś wszystkich jego mieszkańców «ludem Gomory»Dzieje się tak w Jr 23,14, przy okazji porównania proroków Jerozolimy do proroków Samarii i zapowiedzi sądu nad nimi. To porównanie jest ujmą dla jerozolimskich proroków Jeremiasz przypomina, że prorocy Samarii zgrzeszyli przeciw Jahwe, bo przyczynili się do tego, że Izrael zaczął czcić Baala. Prorocy Jerozolimy okazali się gorsi: grzeszą przez kłamstwa, oszustwa, popieranie złoczyńców. Przypomnienie Sodomy i Gomory w tym fragmencie ma ukazać zło, jakie opanowało proroków i mieszkańców Jerozolimy. Edom też zginieJr 49,18 wieszczy zagładę Edomu i przyrównuje ją do zniszczenia Sodomy i Gomory oraz sąsiednich miast. Obraz spustoszenia będzie przerażający dla wszystkich, którzy to zobaczą.W Jr 50,40 znajduje się powtórzenie proroctwa o zniszczeniu Edomu. Tutaj zostaje to odniesione do Babilonu. Los, który spotka to miasto, będzie karą za bałwochwalstwo. Babilon bowiem słynął w tym czasie z wróżbiarzy i astrologów. W obydwu tych rozdziałach Jeremiasz używa motywu Sodomy i Gomory jako klasycznego przykładu zniszczenia. Prócz tych trzech wzmianek Księga Jeremiasza zawiera jeszcze jedną aluzję do historii straconych miast. Otóż Jeremiasz w chwili zwątpienia przeklina dzień swojego urodzenia. Chce, aby na człowieka, który oznajmił jego ojcu o narodzinach syna Jeremiasza spadła taka sama kara, jak na Sodomę i Gomorę (20,16). Większa wina, większa karaLamentacje (4,6) pouczają, że grzechy Jerozolimy były liczniejsze i cięższe niż przysłowiowej Sodomy. Wielkość kary jest miernikiem winy. Sodomie Bóg oszczędził powolnej agonii. Nie została ona zniszczona ludzkim wysiłkiem, na przykład przez atak obcych wojsk. Jej zniszczenie dokonało się błyskawicznie wskutek bezpośredniej interwencji Pana. Większa kara dotknęła Jerozolimę, która doświadczała pohańbienia i cierpień przez długi czas oblężenia w roku 586.Niewierna OblubienicaEzechiel, prorok wygnania, trzykrotnie odwołuje się do tradycji o Sodomie i Gomorze. Szesnasty rozdział jego księgi zawiera jedną z najcenniejszych wzmianek profetycznych wykorzystujących motyw Sodomy. To opis niełaski i wstydu, jaki będzie przeżywać Jerozolima. Okazała się ona bowiem niewierną Oblubienicą Jahwe. W ocenie proroka miasto Boże jest gorsze od Samarii i od Sodomy, które to miasta w tradycji były zawsze szczytem przewrotności.Grzech Sodomy polegał na tym, że łączyła ona luksus życia z wyniosłością, pychą i uciskiem społecznym. Niegodziwość Jerozolimy stała się gorsza niż Samarii, a nawet przewyższa zło Sodomy, czyli że przekroczyła granicę najgorszej nieprawości i całkowitego zepsucia. Jerozolima może więc oczekiwać takiego samego potraktowania jak Sodoma. Miasto wybrane musi ponieść surowe konsekwencje swego postępowania. Kara totalnej destrukcji nie będzie jednak wykonana. Jerozolima musi znosić swój wstyd, ale nie grozi jej zniszczenie, gdyż celem represji ma być nawrócenie (Ez 16,46-48). Nowa ziemia świętaDuchowy ojciec diaspory babilońskiej jeszcze raz powróci do tego tematu, kreśląc obraz wody wypływającej spod progu Świątyni (47,8-12). Woda wpływająca do Morza Martwego sprawi, że okolica znów będzie żyzna i bogata w roślinność. Słone wody staną się znów słodkie, tylko z kilku miejsc wydobywana będzie sól (w. 11). Zatem region Sodomy ma być odnowiony z Jerozolimą. W wizji nowej ziemi świętej Sodoma i Gomora znajdą się w jej granicach.Ks. BOGDAN PONIŻY
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |