|
|
Przypowieści o skarbie, o perle i o sieci (Mt 13, 45-46)
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».
«Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».
A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.
Codziennie czegoś poszukujesz,
czegoś z ubrania, czegoś na stół, czegoś na prezent,
czegoś dla dzieci, czegoś na wakacje, czegoś dla siebie.
Codziennie czegoś poszukujesz,
może przyjaciela, może miłości, może ludzi życzliwych.
Poszukujesz rzeczy wielkich i małych, koniecznych
i zbędnych.
Twoje życie składa się z poszukiwań.
Czemu podporządkowujesz swoje wysiłki,
zaharowanie,
zabieganie?
Co obraca twój kołowrotek?
Czy masz w swoim życiu perłę, za którą byłbyś gotów,
jak tamten kupiec, oddać wszystko?
Dla mnie, a może i dla ciebie, sam Chrystus jest
skarbem
ukrytym w roli codziennych dni,
perłą
kupioną już w pierwszym pragnieniu wiary.
Ty, zabłąkany wśród dni, jak w gęstym lesie,
kiedy dzisiaj wychodzisz na ich skraj,
czy podnosisz ku Bogu krzyk dłoni pustych,
czy ciszę dłoni, na których leży jedna, wielka, piękna
perła?
Nie oszukuj się.
Jeśli nie ma Go w twoim sercu,
jeśli nie pragniesz Go jak ochłody w upalny dzień,
jeśli nie zasiadasz z Nim często do Wieczerzy,
Jezus nie jest twoim skarbem,
nie masz perły.
Masz tylko krzyk dłoni pustych.
ks. Wisław Aleksander Niewęgłowski
|
|