Wiosna biblijna w KościeleDo czytania Pisma Świętego trzeba być przygotowanymNastępcą Piusa XII był Papież Jan XXIII. Uczynił on przybliżanie Biblii wiernym jednym z głównych celów swojego pontyfikatu. Kiedy jako Biskup Rzymu obejmował katedrę rzymską - bazylikę laterańską, wspomniał dwie rzeczy, które odtąd miały streszczać całą jego posługę: Kielich i Księgę, to jest liturgię i Pismo Święte: czujemy obowiązek rozbudzania wszędzie i za pomocą ciągłej akcji entuzjazmu dla różnych sposobów rozpowszechniania Księgi Bożej... Pierwszym obowiązkiem kapłaństwa katolickiego jest przekazywać naukę obu Testamentów i sprawiać, aby przenikała dusze.Jan XXIII był przeświadczony, że dla Kościoła nadeszła godzina Biblii, kiedy wypełnia się proroctwo Amosa: Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana Jahwe - kiedy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, ale głód słuchania słów Jahwe (Am 8,11). Do biblistów włoskich Papież mówił: Człowiek dzisiejszy, nie mniej niż ten, który czytywał Biblię Ubogich na ścianach starożytnych kościołów [tj. oglądał malowidła o tematyce biblijnej], ma żywe pragnienie słowa Bożego. Człowiek oczekuje go i słucha z taką samą pobożnością, z jaką lud izraelski słuchał lektury Księgi świętej z ust Ezdrasza po szczęśliwych wydarzeniach związanych z powrotem z niewoli babilońskiej: "Ezdrasz otworzył Księgę na oczach całe go ludu... Czytano z tej Księgi, Księgi Pr a wa Bożego, dobitnie, z dodaniem objaśnienia, tak że lud rozumiał czytanie" (Ne 8,5-8). Jan XXIII pragnął, aby Biblia wniknęła w życie narodów, rodzin i społeczeństw. Jest przecież listem Boga do ludzi, który objawia nową ziemię i nowe niebiosc i jest przedsmakiem szczęścia niebieskiego. Następca Jana XXIII, Paweł VI był gorliwym propagatorem Biblii. Zachęcał wszystkich do pochylania się nad Biblią: Nasze życie duchowe karmi się często dziełami pisanymi przez łudzi mądrych i z pewnością świętych, ałe nie są oni bezpośrednio natchnieni przez Boga jak autorzy Biblii. W 1964 roku, za pontyfikatu Pawła VI, ukazała się instrukcja Papieskiej Komisji Biblijnej Sancta Mater Ecclesia o historycznej prawdzie Ewangelii. Instrukcja zawierała szereg dyrektyw dla biblistów, wykładowców Pisma Świętego i kaznodziejów. Wszyscy mają zachęcać wiernych do korzystania z bogactw niebieskich Słowa Bożego, by ich pobudzić i zapalić do życia doskonalszego. Odnowa biblijna znalazła swój najwspanialszy wyraz w orzeczeniach Soboru Watykańskiego II (1962-1965). W Konstytucji o Liturgii Świętej Sacrosanctum Concilium z 1963 roku Ojcowie soborowi przypomnieli, że Chrystus jest obecny w swoich słowach. On bowiem sam mówi, gdy w Kościele czyta się Pismo Święte (7). Konstytucja zalecała, aby przed wiernymi szerzej otworzyć skarbiec Pisma Świętego. W tym celu należy wprowadzić do obrzędów bogatsze, bardziej zróżnicowane wyjątki z Ksiąg świętych, a kazania oprzeć na Biblii.
Żaden dokument kościelny przed Dei Verbum nie zachęcał tak szerokich kręgów wiernych i z tak wielkim naciskiem do czytania Pisma Świętego: kapłanów, zakonników, świeckich, wszystkich współpracowników kościelnych, a także ogółu wiernych, aby w ten sposób nabywali wzniosłego poznania Jezusa Chrystusa. Czy nawoływanie Soboru Watykańskiego II do studiowania; czytania, medytowania i poznawania Pisma Świętego nie jest protestantyzacją Kościoła? Niektórzy tak to odbierają. Ale tak naprawdę jest jedynie powrotem do korzeni, do tradycji Ojców Kościoła, do okresu męczenników i epoki średniowiecznej. Kościół wie bowiem, że w okresach, kiedy jego wierni byli blisko Biblii, owocowało to zawsze ożywieniem wiary i autentycznego chrześcijaństwa. Pontyfikat Jana Pawła II jest kontynuacją troski jego wielkich poprzedników: Pawła VI, Jana XXIII i Jana Pawła I o przybliżenie wszystkim wspaniałego skarbca biblijnego: wzywam was, katolików i chrześcijan, abyśmy szukali pogłębienia waszej wiary w źródłach - w Piśmie Świętym, przede wszystkim w Nowym Testamencie, w Ewangeliach: żebyśmy je często czytali, rozważali, żebyśmy w ich świetle kształtowali nasze myślenie, nasze wartościowanie i nasze postępowanie. Kościół kroczy drogą odnowy biblijnej, zakreślonej przez Vaticanum II. W 1993 roku ukazał się dokument Pajpieskiej Komisji Biblijnej Interpretacja Pisma Świętego w Kościele, który poucza, jak posługiwać się owocnie Pismem Świętym w liturgii, w ramach tzw. lectio divina, w posłudze duszpasterskiej i dialogu ekumenicznym. Odnowa biblijna, jaka dokonała się w Kościele w wieku XX, jest widomym znakiem obecności Ducha Świętego w Kościele i świadczy o jego żywotności i prawdzie Chrystusowych słów: bramy piekielne [Kościoła] nie przemogą (Mt 16,18). Sprawdź, czy zapamiętałeś...
Ks. PIOTR OSTAŃSKI
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |