Snop światła (Mk 9, 2-10)

- Ciekawe, jak rano dostaniemy się do szkoły? - rzucił Janek. - Ten zepsuty autobus z pewnością zostanie w śniegu aż do jutra.

Chłopcy spojrzeli na wijącą się w dole drogę. Maleńkie, ruchome punkciki wyciągniętym wężem posuwały się w stronę krzyżówki.

- O tej porze nie ma co liczyć na okazję - wysapał Kuba, przecierając zapotniałe szkła okularów. - Dobrze, że wybraliśmy się na skróty. Ciekawe, kto będzie w domu pierwszy, my czy oni?

Kończył się krótki, zimowy dzień. Na śniegowej bieli coraz wyraźniej gęstniały błękitne cienie drzew.

- Żebyśmy tylko zdążyli przed zmrokiem - mruknął pod nosem Piotrek, z obawą patrząc na ciężkie, ołowiane chmury nisko zawieszone nad lasem. Zmęczeni chłopcy przyspieszyli kroku. Z wolna zaczęły padać duże, mokre płaty śniegu. Zrobiło się całkiem ciemno.

- Szkoda, że nie poszliśmy drogą razem z wszystkimi - szepnął najmłodszy Janek, mocno pociągając nosem.

- Tchórz cię obleciał? Przestań się mazać - niezbyt pewnie odezwał się Kuba.

Chłopcy posuwali się coraz wolniej. Chwycili się za ręce, bezradnie szukając drogi w nieprzeniknionych ciemnościach. Janek pochlipywał coraz głośniej. Wreszcie musieli zatrzymać się. Zapadła cisza.

- Ratunku... na pomoc - krzyczeli raz po raz, aż śnieg zaczął osypywać się z drzew. Wtem z oddali usłyszeli szczekanie psa a niedługo potem wynurzyła się z ciemności barczysta postać w długim kożuchu.

- A cóż wy tutaj robicie?

- To pan Klemens z Łapą! - wykrzyknął radośnie Piotrek.

Słuchając bezładnych, gorączkowych wyjaśnień leśniczy wyjął zza pazuchy długi, srebrzysty przedmiot i ostry snop światła skierował w leśną przecinkę.

- No, chłopaki, a teraz prosto do domu.

* * *

Na Górę Przemienienia Jezus zabrał ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, tych samych apostołów, którzy towarzyszyć Mu mieli w Ogrójcu. Podobnie, jak zagubionym w ciemności lasu chłopcom światło latarki wskazało drogę, tak blask i chwała Przemienienia miała być potężnym snopem światła na nadchodzące dni. Zbliżał się czas Męki i śmierci Chrystusa. Czas szczególnie trudny dla Jego uczniów, którzy mieli zdać egzamin z tego, czy wierzą Chrystusowi, czy Go naprawdę kochają, czy się nie ulękną... Aby umocnić ich serca przed tą ciężką próbą, Jezus Chrystus ukazał swą Boską chwałę zapowiadającą jasność Zmartwychwstania.

W okresie Wielkiego Postu i my pamiętajmy o pełnej blasku radości i chwały postaci Jezusa z Góry Przemienienia. To światło będzie dla nas pomocą w podejmowaniu wielkopostnego trudu modlitwy, pokuty i rekolekcyjnego wysiłku. To światło doprowadzi nas do radosnego powitania Zmartwychwstałego Pana.