Homilia wygłoszona przez Jana Pawła II w Dniu Życia Konsekrowanego

Święto Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni "Światło na oświecenie pogan" (Łk 2,32). Słowa te zabrzmiały w świątyni jerozolimskiej, w chwili gdy Maryja i Józef przynieśli tam Jezusa czterdzieści dni po narodzeniu, aby Go "przedstawić Panu" (Łk 2,22). Wydaje się, że ewangelista Łukasz, podkreślając różnicę między skromnym i pokornym gestem dwojga rodziców a chwałą, jaką odczytali w tym fakcie Symeon i Anna, sugeruje, iż sama świątynia czekała na przybycie Dzieęiątka. W proroczej postawie dwóch czekających osób zawarte jest praktycznie całe Stare Przymierze, które wyraża się w radości ze spotkania ze Zbawicielem. Symeon i Anna oczekiwali Mesjasza, za natchnieniem Ducha Świętego obydwoje przyszli do świątyni, gdy Maryja i Józef przynieśli tam Jezusa, aby postąpić z Nim według zwyczaju prawa. Na widok Dzieciątka Symeon i Anna zrozumieli, że jest to właśnie Ten oczekiwany. Symeon dał temu wyraz mówiąc w uniesieniu: "Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, lzraela" (Łk 2,29-32). 2. Lumen ad revelationem gentium! Symeon, człowiek Starego Przymierza, człowiek świątyni jerozolimskiej, w natchnionych słowach wyraża pewność, że Światło to jest przeznaczone nie tylko dla Izraela, ale także dla pogan i wszystkich ludów ziemi. W nim "starość"; świata bierze w ramiona chwałę wiecznej "młodości" Boga. Jednak w tle już pojawia się zarys krzyża, ponieważ mrok odrzuci Światło. Zwracając się do Maryi, Symeon wypowiada proroctwo: "Oto Ten przeznaczony jest na upadek i powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu" (Łk 2,34-35). 3. Lumen ad revelationem gentium! Słowa kantyku Symeona rozbrzmiewają w licznych świątyniach Nowego Przymierza, w których wyznawcy Chrystusa tymi właśnie słowami kończą co wieczór modlitwę liturgii godzin, odmawiając kompletę. W ten sposób Kościół, lud Nowego Przymierza przyjmuje jak gdyby ostatnie słowo Starego Przymierza i głosi spełnienie się Bożej obietnicy, głosząc, że "Światło na oświecenie pogan" rozprzestrzeniło się po całej ziemi i że wszędzie jest obecne poprzez zbawcze dzieło Chrystusa. Liturgia godzin powtarza te ostatnie słowa z kantyku Symeona razem ze słowami, które Chrystus wypowiedział na krzyżu: In manus tuas, Domine, com mendo spiritum me urn - "Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego" (Łk 23,46). Zaprasza także do radosnej kontemplacji zbawczego dzieła Chrystusa, "światła, które oświeca pogan" w jego konfrontacji z ludzkością: Redemisti nos, Domine, Deus veritatis - "zbawiłeś nas, Panie, Boże prawdy". W ten sposób Kościół głosi, że zbawienie świata, oczekiwane przez proroków i ogłoszone przez Symeona w świątyni jerozolimskiej, osiągnęło swoją pełnię. JAN PAWEŁ II (z homilii wygłoszonej w Dniu Życia Konsekrowanego, w Bazylice Watykańskiej 2 II 1998 r.) Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Kamila de Lellis Litania do św. Kamila de Lellis Modlitwa do Świętego Kamila za chorych Modlitwa do św. Franciszka Solano Modlitwa do bł. Jakuba de Voragine Modlitwa do bł. Angeliny Marsciano Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt