Czym jest czystość?

Jeśli mam słabą duszę, pokusa wygrywa i popełniam grzech. Mocna zaś i nieskażona grzechem dusza odpiera kuszenie i potrafi wytrwać w cnocie dziewictwa bądź czystości tylko wewnętrznej. Są bowiem dwie grupy grzechu przeciw czystości serca, ciała i ducha : te czynione z kimś bądź te autodestrukcyjne. Można zgrzeszyć z kimś, uprawiając miłość przedmałżeńską, zdradę małżeńską lub prostytucję. Samemu zaś grzeszy się poprzez oglądanie czasopism demoralizujących, filmów bądź zdjęć pornograficznych, onanizm. Miłość przedmałżeńska funkcjonuje w środowisku młodych ludzi jako zwyczajna praktyka młodych, związanych ze sobą niezobowiązująco par. Jest to rozpowszechniana poprzez młodzieżowe pisma egocentryczna przyjemność, nazywana tam "dowodem miłości".

Powiązana jest z małżeńską zdradą tymi samymi pętami. Oboma grzechami prowadzi żądza, złamanie najpierw IX, a potem VI przykazania, niezaspokojone pragnienia kumulują się prowadząc do zgubnej sytuacji, która prędzej czy później niszczy więź z Bogiem.

Trzeba mieć odwagę się przyznać. Najpierw przed chłopakiem, mężem, dziewczyną, żoną. Przed tym, kogo zdradzono lub tego, z kim popełniono grzech. Następnie w konfesjonale.

Przeglądam program telewizyjny bodajże na czwartek. Szukam dobrych programów w telewizji. W jednej ze stacji po północy zaczyna się film erotyczny. Tak naprawdę każde dziecko, które ma w ręku program telewizyjny, narażone jest na pokusy obejrzenia filmu, który przeznaczony jest niby dla dorosłych, zaś tak naprawdę powinien trafić do kosza. Służy pustej przyjemności, która prowadzi jedynie do autodestrukcji.

Pisma młodzieżowe bądź kobiece. Ja wybieram tylko "Arkę", "Apostolstwo chorych", "Biuletyn parafialny" - czasopisma religijne, oparte na katolicyzmie. Dobre treści już nieraz wyzwalały mnie z pęta grzechu. Surfując po Internecie, poszukuję stron katolickich. Moim ulubionym portalem jest adonai.pl. Dzięki wam powoli rozpoznaję swe powołanie, które przechyla swą szalę na klauzurę kapucyńską.

Przeklinam w duchu gazety młodzieżowe. Nie będę wymieniać tytułów, ale w każdej pojawia się ten sam temat. Seks jako przyjemność lub dowód miłości. Gazety te oparte są na pustych pragnieniach i żądzach na wzór amerykański, gdzie podobnie jak w zamierzchłym feudalizmie najwyższy szczebel społeczny rządzi wszystkimi sznurkami. Ideologia pism dla młodych dziewczyn i kobiet doprowadza je do zgubnych prób zgubienia własnego ja. Powszechnie te próby znane są seksuologom jako "normalne" objawy dojrzewania.

To pisma nauczyły mnie onanizmu. Moja dobra koleżanka przez czytanie tych pism utraciła najważniejsze prawdy wiary. Dziwi się, gdy ktoś mówi o miłości przedmałżeńskiej jako o grzechu, bo pisma głoszą coś przeciwnego. Marzy bardziej niż o Bogu o doświadczeniach, które rzekomo pomogą stać jej się kobietą. Tymczasem kobieta prawdziwie czysta i kobieca potrafi ustrzec swego ciała przed zbeszczeceniem, pojedynczym lub nawet automatycznych. Polecam modlitwie internautów zagubione kobiety.

Kobiece pisma grają mi na nerwach równie mocno, więc aby nie grzeszyć gniewem, porzucam ten temat. Przestrzegam was przed onanizmem ! Jest to autodestrukcja, nałóg. Nałóg ten jednak jest specyficzny. Palenie papierosów czy alkoholizm da się wyleczyć po "świecku", natomiast ten nałóg, onanizm, potrzebuje duchowej pokuty, zrozumienia błędu, żalu za grzech popełniony wbrew Najwyższemu, cichego rozmyślania, delikatnej spowiedzi, wreszcie łaski od Boga. Bez niej nie potrafilibyśmy nawet powiedzieć "dzień dobry" z dobrego serca.

Mnie się udało. Nawet nie wiem, kiedy wyzwoliłam się. Na początku myślałam, że to nie jest grzech. Ot, taka właśnie "potrzeba młodego organizmu". Pewnego dnia stało się coś niezwykłego w moim sercu. Właśnie owego dnia czytałam artykuł o grzechu cudzołóstwa, skąd dowiedziałam się, że ten czyn stawia mnie na równi z prostytutkami, zdradzającymi, uprawiającymi miłość przedmałżeńską.

Płakałam cały dzień. Była to jednocześnie wielka przemiana w moim sercu. Jakby Pan już łzami oczyścił choć trochę me serce. Bałam się spowiedzi. Była dla mnie ogromną ulgą, ale jeszcze tuż przed konfesjonałem szatan kusił moje myśli. "Nie idź tam" krążyło mi po głowie. Bałam się, żeby kapłan nie kazał mi opowiadać dokładnie o grzechu, bowiem brzydziłam się go. Podałam go jako "nieczystość wobec samej siebie". Ksiądz domyślił się pewnie. Krótkie kazanie, zagłuszane hucznym głosem proboszcza odprawiającego Mszę.

Zapamiętałam to jedno zdanie: "Nie rób śmietnika z własnego życia". Stało się ono moją przepowiednią. Wszystkie wydarzenia z przeszłości kumulowały się w mojej pamięci, uniemożliwiały drogę do Tatusia. Walczyłam. Nastąpił krótki, jednodniowy kryzys.

Wróciłam do walki jeszcze mocniejsza. Jestem u Taty. Przyjął mnie do siebie, cierpliwie słucha moich modlitw, pomaga mi, pociesza. Jest. Pamiętajcie o przestrogach Pana, a w modlitwie do naszego Ojca z czystego serca wypowiadajcie słowa "i nie wódź nas na pokuszenie". Jeśli wierzycie, że ochroni was, to tak będzie. Wierzę w to i z całego serca wiary takiej wam życzę jak ziarno gorczycy. Z Bogiem!