Cura Gaucho. Święty, który pachniał kurzem drogi

Ojciec José Gabriel del Rosario Brochero, znany w całej Argentynie jako "Cura Gaucho", zapisał się w pamięci ludzi nie dzięki wielkim słowom, lecz dzięki życiu przeżytemu ramię w ramię z tymi, którym służył. Jego kapłaństwo miało zapach koni, dymu z ognisk i niekończących się dróg bo właśnie tam, na bezkresnych argentyńskich równinach, czuł się najbardziej potrzebny. Zwykły ksiądz, niezwykła świętość Brochero przemierzał tygodniowo nawet 200 kilometrów na mule, by dotrzeć do rodzin żyjących w miejscach, gdzie nikt inny nie docierał. Jeździł jak gaucho, mieszkał jak gaucho i modlił się z gauchami. Nie tworzył dystansu był jednym z nich. Dzięki temu ludzie mówili o nim z czułością i dumą, że to "ich ksiądz". Jego styl duszpasterstwa był niezwykle praktyczny. Podczas rekolekcji sam gotował, sprzątał, pomagał w obejściu. Nie bał się ubrudzić rąk, bo wiedział, że Ewangelia najlepiej brzmi tam, gdzie jest miejsce na prostotę i wspólnotę. Uczestnicy czuli, że nie przyjechał jako gość, lecz jako brat. Brochero miał wyjątkowe poczucie humoru i mówił językiem ludzi, których spotykał. Jego kazania były pełne obrazów z codziennego życia z pastwisk, kuchni, pól i dróg. Dzięki temu trafiał do tych, którzy rzadko mieli kontakt z Kościołem. Nie moralizował z wysokości ambony; opowiadał, żartował, tłumaczył. I ludzie słuchali. Był jednym z pierwszych kapłanów w Argentynie, którzy rozumieli, że ewangelizacja zaczyna się od troski o codzienne potrzeby. Dlatego budował drogi, szkoły, mosty i wodociągi. Wiedział, że jeśli ludzie nie mogą dotrzeć do kościoła, to Kościół musi dotrzeć do nich - nawet jeśli oznacza to łopatę w ręku i miesiące ciężkiej pracy. Kiedy zachorował na trąd, nie odsunął się od swoich parafian. Został z nimi, choć choroba odbierała mu siły i wzrok. Oni zaś otaczali go szacunkiem i miłością, bo wiedzieli, że oddał im całe swoje życie. Po jego śmierci ludzie powtarzali, że Brochero "pachniał świętością i kurzem drogi". To określenie stało się symbolem jego życia życia, które nie znało wygód, ale znało miłość; życia, które nie błyszczało na zewnątrz, ale świeciło od środka. PD Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Korneliusza Modlitwa do św. Cypriana Modlitwa do św. męczenników Korneliusza i Cypriana Św. Cyprian bp Kartaginy o Kościele i modlitwie "Ojcze nasz" Modlitwa do św. Edyty z Wilton Modlitwa do św. Eufemii Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt