bł. s. Maria Antonina Krotochwil

W 1939 r. wojska bolszewickie zajęły Lwów. Siostry zostały pozbawione pracy i wyrzucone z klasztoru. Musiały założyć świecki strój. Pod koniec 1939 r. s. Antonina otrzymała nominację na przełożoną wspólnoty w Miku-liczynie. Przybyła tam w styczniu 1940 r., w czasie kiedy budynek był już upaństwowiony i zajęty przez lwowskich studentów. Wraz z współsiostrami zamieszkała w ciasnym pokoiku. W połowie marca, usunięte z tego pomieszczenia, zamieszkały w trzech pokojach ze wspólną kuchnią u Sióstr Służebniczek, Ukrainek obrządku greckokatolickiego. Coraz dotkliwszy głód zmusił je do podjęcia pracy u gospodarza na roli, a następnie w pralni szpitalnej.

W czerwcu 1941 r. s. Antonina wyjechała do Lwowa do Matki Prowincjalnej, by zdać relację z trudnej sytuacji i uzyskać pomoc.

21 czerwca 1941 r. rozpoczęła się wojna niemiecko-rosyjska. Miejsce cofających się wojsk radzieckich zajmowały sprzymierzone z Niemcami wojska węgierskie. Jeden z oddziałów stacjonował w Mikuliczynie. Siostry powróciły do swego klasztoru, ale mogły zamieszkać tylko w części domu, gdyż w ich klasztorze urządzono szkołę ukraińską.

Utrzymujące się bardzo trudne warunki życia skłoniły s. Antoninę do drugiej wyprawy do Lwowa w czerwcu 1942 r. Już 9 lipca wróciła do domu uradowana, z koszem pełnym żywności. Dar ten pozostał jednak nietknięty, gdyż w tym samym dniu wszystkie siostry zostały aresztowane przez gestapo. Jako powód aresztowania podano współpracę z podziemnymi organizacjami. Siedem aresztowanych sióstr udało się pod eskortą żołnierzy do gminnego więzienia.

S. Antoninę odłączono od współsióstr i zawieziono na przesłuchanie do pobliskiego więzienia w Tarnowie, skąd wróciła pobita, z wysoką gorączką.

Następnego dnia, 10 lipca 1942 r., została wraz z siostrami przewieziona do więzienia w Stanisławowie. Zamknięto je w celi nr 6 na parterze wraz z 23 świeckimi więźniarkami. Dokuczał im dotkliwy głód, przerażające zimno, plaga wszy. W brudzie przygotowywane pożywienie odstręczało od jedzenia.

S. Antonina była często przesłuchiwana. Za każdym razem poniewierano ją, bez litości bito.

Spełniając prośbę młodziutkiej Żydówki, zapytała stróża więziennego o los jej siostry. Odpowiedzią było wywleczenie jej na korytarz i okrutne pobicie.

26 września 1942 r., po trzymiesięcznej więziennej gehennie, siostry zwolniono. Ciężkie warunki, bolesne przeżycia i tyfus, na który zapadła s. Antonina spowodowały, że nie mogła o własnych siłach wyjść. Przewieziono ją do Sióstr Służebniczek Dębickich w Stanisławowie, gdzie zwolnione siostry znalazły pomoc i schronienie. Chorą s. Antoninę umieszczono w oddzielnym pokoju. Jednak stan zdrowia stale się pogarszał. 2 października 1942 r., po pięciu dniach pobytu w szpitalu, odeszła do wieczności.

Wasze komentarze:

pawel: 30.03.2014, 14:40  A bl. zostala za ?  xxx: 16.02.2011, 20:36  bł. Jakub de Voragine (†1298): "Przerażające jest dla złego ducha wzywanie Jej (Maryi) imienia, pozdrawianie Jej oraz oddawanie Jej chwały." Mariale

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna