Męczeństwo ks. Jerzego rodzi owoce nawrócenia

Po blisko pól wieku kupiłem ponownie "Rycerza Niepokalanej", czasopisma znanego w naszej rodzinie od czasów przedwojennych. Natychmiast przeczytałem go od winiety do stopki. Postanowiłem również podzielić się z Czytelnikami moją wielką radością: po ponad 43 latach błądzenia na manowcach powróciłem do Kościoła rzymskokatolickiego! Odczuwam teraz wielką ulgę duchową i moralną oraz wewnętrzną radość serca. Oto powróciłem do Domu Pana mego po wielu latach nieobecności w nim. Dom ten znałem z liturgii łacińskiej w latach mojej młodości jako ministrant w kościele parafialnym w Zagórowie, alumn Małego Seminarium Duchownego Księży Salezjanów w Lądzie nad Wartą i diecezjalnego Seminarium Duchownego we Włocławku. Było to dawno temu, w latach powojennych (1945-1953), jeszcze za czasów papieża Piusa XII, a przed zwołaniem Soboru Watykańskiego II przez papieża Jana XXIII. Od tamtej pory wiele się zmieniło... Z socjologicznego punktu widzenia przeminęło prawie półtora pokolenia dorosłej populacji ludzkiej. W tym miejscu wyjaśniam, że praktyk religijnych zaprzestałem w połowie lat pięćdziesiątych. Wówczas jako młody nauczyciel w powiecie wałeckim zafascynowałem się frazesami nowej Konstytucji PRL oraz hasłami propagandowymi, ideologią i polityką partii. Swoje życie podporządkowałem totalitarnemu państwu i światopoglądowi bez Boga! Jako lojalny obywatel uświadomiłem w tym kierunku również moją najbliższą rodzinę. Mijały lata, dziesiątki lat, a ja żyłem w błędzie i zakłamaniu, wierząc w slogany, że "kiedyś będzie lepiej..." Przeżywałem wstrząsy, osobiste dramaty i tragedie, ale nie miałem dość siły i odwagi, by zerwać ze zgniłym systemem. Swoje postępowanie tłumaczyłem przed samym sobą: "Dla chleba, Panie, dla... chleba". Jednakże odium zostało, nie miałem sił, aby podjąć decyzję powrotu do wartości chrześcijańskich. Nie wiedziałem, dokąd się udać, co dalej robić. Chorowałem, cierpiałem fizycznie i przeżywałem moralne katusze. Szybko płynęły lata, zdrowia ubywało, aż nagle to się stało! W dniu 8 lutego br., podczas oglądania telewizyjnej relacji z rozpoczęcia diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki i przemówienia kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski, "coś we mnie drgnęło..." Wewnętrzny Głos powiedział: "Nawróć się!" To było silniejsze od mojej woli. Idąc za tym wezwaniem postanowiłem zmienić moje dotychczasowe życie, jakże daleko odbiegające od chrześcijańskiego. Podjąłem pokutę za grzechy i rozpocząłem własne nawracanie się. W Środę Popielcową, dnia 12 lutego br., uczestniczyłem we Mszy świętej i obrzędzie posypania głowy popiołem w kościele Ojców Franciszkanów w K. Wkrótce potem przystąpiłem do sakramentu pokuty i ze łzami w oczach przyjąłem Komunię świętą, pierwszą po 43 latach... Stwierdzam, że w imię obłędnej ideologii i polityki, której ja służyłem, zamordowano ks. Jerzego, głosiciela słowa Bożego oraz prawdy. Dlatego na jego wezwanie stanąłem do pokuty w Wielkim Poście. Żałuję za grzechy i wyrzekam się wszelkiego zła! Jeśli Miłosierny Pan Bóg i Maryja, Wspomożycielka wiernych, mi pomogą, a sił oraz zdrowia wystarczy, to będąc u kresu ziemskiej wędrówki (przeżyłem już 62 lata), dam świadectwo prawdzie. Tak mi dopomóż Bóg i Święty Krzyż. J. K. Rycerz Niepokalnej Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt