bł. Marta Maria Wiecka

... Ta cicha, prosta i pokorna Siostra Miłosierdzia jest dla nas świetlanym wzorem całkowitego oddania Bogu, głębokiej modlitwy, wiary, wierności powołaniu, zatroskania o człowieka chorego i cierpiącego w jego wymiarze fizycznym i duchowym. Wiemy jak bardzo zależało jej na zbawieniu każdego człowieka! Jej miłość do Boga i do ludzi była na wskroś ewangeliczna. Jej życie stało się urzeczywistnieniem słów Jezusa, który powiedział: "Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich" (J 15,13). W chwili gdy zaszła taka potrzeba, nie zawahała się oddać swego życia dla ratowania swego Brata...

Urodziła się 12 stycznia 1874 we wsi Nowy Wiec, powiat Kościerzyna na Pomorzu, jako córka właściciela ziemskiego Marcelego Wieckiego h. Leliwa i Pauliny z Kamrowskich. Była trzecim spośród trzynaściorga rodzeństwa. Ochrzczona 18 stycznia 1874 w kościele filialnym w Szczodrowie, otrzymała imiona Marta Anna. W trudnych czasach zaborów jej rodzina odznaczała się ogromnym przywiązaniem do Ojczyzny, Boga i Kościoła.

W wieku dwóch lat zachorowała tak ciężko, że groziła jej śmierć. Całkowita poprawa zdrowia nastąpiła po usilnej modlitwie do Matki Bożej z Piaseczna. Z poświęceniem - dwa razy w tygodniu - wstawała o piątej rano i szła do oddalonego o 11 km kościoła w Skarszewach, aby tam uczestniczyć we Mszy św. i lekcjach religii. Stworzyła z koleżankami grupę "Rycerek Chrystusa". Przełomem w jej życiu była I Komunia Święta. Otoczenie dostrzegło, że odtąd Marta więcej czasu poświęcała na modlitwę. Formację przed wstąpieniem do klasztoru odbyła w Chełmnie pod czujnym okiem ks. Mariana Dąbrowskiego.

26 kwietnia 1892 razem z koleżanką zgłosiły się do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego Paulo w Krakowie. 21 kwietnia 1893 Marta Wiecka otrzymała habit siostry miłosierdzia. Pracowała w szpitalach we Lwowie i w Podhajcach. Odznaczała się ofiarnością i radością w służbie chorym bez względu na narodowość czy wyznanie. Miała charyzmat nawracania. Jak podają kroniki, na jej oddziale nikt nie umierał bez pojednania się z Bogiem. W 1899 została przeniesiona do Bochni.

Po krótkim czasie trafiła na placówkę w Śniatynie, na terytorium obecnej Ukrainy. Tam również pracowała w szpitalu. Pewnego dnia dobrowolnie zastąpiła pielęgniarza, ojca rodziny, przy dezynfekcji separatki po osobie chorej na tyfus plamisty. Nazajutrz pojawiły się u niej symptomy choroby, które uniemożliwiły jej dalszą pracę. Po raz ostatni poszła do kościoła, by pomodlić się przed obrazem Matki Bożej Śniatyńskiej, uporządkowała swoje rzeczy, zniszczyła listy i osobiste notatki.

Już w chwili śmierci zebrani przy jej łóżku byli przekonani, że żegnają niezwykłą siostrę, a późniejsze lata przyniosły tego potwierdzenie. S. Marta została pochowana na śniatyńskim cmentarzu. Grób był otaczany przez wiernych niezwykłą czcią i stał się on niejako symbolem ekumenizmu, gdyż modlili się przy nim ludzie różnych wyznań i narodowości. Ludzie byli i są przekonani, że "Matuszka" pomaga im we wszystkich sprawach, z którymi się do niej zwracają.

Proces beatyfikacyjny zakończył się na szczeblu diecezji lwowskiej w 1998. Akta przekazano wówczas Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Po 6 latach (20 grudnia 2004) wydała ona dekret o heroiczności cnót, a następnie potwierdziła cud za wstawiennictwem Sługi Bożej.

Obrzędowi beatyfikacji, 24 maja 2008, przewodniczył w katedrze lwowskiej kardynał Tarcisio Bertone SDB, sekretarz Stanu Stolicy Świętej.

Patronat

Ciekawostki

• Służba wśród chorych - jako szarytka pracowała w szpitalach na Kresach, szczególnie wśród najuboższych i porzuconych.
• Śmierć z heroicznej miłości - zaraziła się tyfusem, sprzątając pokój chorego, którego nikt inny nie chciał dotknąć.
• Kult na Ukrainie - jej grób w Śniatyniu stał się miejscem pielgrzymek jeszcze przed beatyfikacją.
• Znana z pogody ducha - współsiostry wspominały, że nawet w najtrudniejszych warunkach była pogodna i pełna pokoju.
• Mistyczna wrażliwość - miała głębokie życie modlitwy; często modliła się nocą w kaplicy.
• Beatyfikacja we Lwowie - odbyła się w 2008 r., przewodniczył jej kard. Tarcisio Bertone.
• Patronka pielęgniarek - czczona szczególnie przez osoby pracujące w służbie zdrowia.
• Cicha świętość codzienności - nie dokonywała spektakularnych czynów; świętość budowała na prostocie i ofiarności.

Modlitwy do bł. Marty Wieckiej

Modlitwa do bł. Marty Wieckiej

Litania do bł. Marty Wieckiej

Zobacz więcej

Myśli bł. Marty Wieckiej

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Święto Najświętszej Maryi Panny Anielskiej z Porcjunkuli - 2 sierpnia Modlitwa do Matki Bożej Anielskiej rozwiązującej trudne sprawy Litania do do Matki Bożej Anielskiej Hołd dla Matki Bożej Anielskiej Modlitwa do św. Euzebiusza z Vercelli Modlitwa do św. Piotra Juliana Eymarda

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna