Głupi skowronek - Opowiadania o życiu

Aby im podziękować, zmieszany skowronek zaśpiewał najłagodniejszą i najznakomitszą piosenkę ze swego repertuaru. Powolne żółwie były zachwycone.

- Poprośmy go, aby pozostał i zamieszkał z nami! - zaproponował jeden z żółwi.

O zachodzie słońca, kiedy skowronek sfrunął jak błyskawica, przebiegły żółw powiedział do niego:

- Mój drogi skowronku, na pewno czujesz, że traktujemy cię jak syna. Może więc zrezygnujesz z latania i zostaniesz z nami? Są na świecie sprawy, które się liczą, a chodzenie do nich należy. Chyba nie zaprzeczysz?

- Skoro tak mówisz, to widocznie tak jest - odpowiedział skowronek - tylko, że ja jestem ptakiem i nie mogę żyć bez latania. Wszystkie skrzydlate stworzenia chcą szybować w górę, ku światłu!

- Ale fruwanie jest takie trudne! Wszystkie zwierzęta, oprócz was, nie pragną niczego innego, jak odpoczynku i pełnego żołądka. No i pomyśl jeszcze o jastrzębiu albo myśliwych.

- Myślę, że masz rację, przyjacielu. Co mam zrobić, aby pozostać z wami na zawsze?

Zadowolony żółw zaproponował, aby skowronek codziennie wyrywał sobie jedno piórko ze skrzydeł.

- Stopniowo będziesz miał coraz większe trudności z lataniem, aż w końcu zupełnie przestaniesz i nawet tego nie zauważysz. Do tego zamieszkasz z nami w ogrodzie, tam jest pod dostatkiem świeżej wody, owoców i sałaty, które codziennie przynoszą nam ludzie. Pełnia szczęścia, o nic nie musimy się martwić!

Poczynając od tego dnia skowronek starał się, aby każdego ranka wyrwać sobie jedno małe piórko. W końcu jego skrzydła stały się całkowicie odarte z piórek.

Teraz już naprawdę nie mógł wzbić się do lotu. Jednak w zamian błogi spokój i ileż jedzenia! Skowronek grzebał i dziobał w ziemi niczym kura, tył i bawił się z żółwiami. Nareszcie nie musiał rankiem szybować ku słońcu, zataczać kręgów, ani świergotać jak wszystkie porządne skowronki. Już nie śpiewał nowych piosenek, ostatecznie jednak jego przyjaciołom podobały się i te stare.

Aż tu pewnego dnia w ogrodzie pojawiła się zgłodniała łasica. Widząc utuczonego skowronka, który skakał razem z żółwiami, nie wierzyła własnym oczom i gotowała się do skoku na niego. Przerażone żółwie ukryły się w swoich skorupach.

- Drogie dziecko, łasica jest szybsza od nas i ma ostre zęby! Nie możemy ci pomóc - chóralnie odpowiedziały żółwie.

- Dobrze - powiedział wówczas skowronek - z własnej głupoty upodobniłem się do żółwi i pozbyłem się skrzydeł, swego jedynego ratunku!

Siedząc w luksusowych biurach, za szybami ekskluzywnych samochodów, otoczeni sztabem ochroniarzy, sekretarek i doradców, kontrolerzy opinii publicznej - żółwie - zwyciężają. Codziennie wyrywają nam po jednym piórku.

Bruno Ferrero Wasze komentarze: radek: 15.04.2014, 13:30 fajne (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny