ks. Józef Dąbrowski SAC(1914 - 1992)27 grudnia 1992 - W szpitalu w Warszawie zmarł ks. Józef Dąbrowski SAC (ur. 31 sierpnia 1914 w Szczepankowie k. Lubawy, w parafii Prątnica, w diecezji chełmińskiej), redaktor "Królowej Apostołów" i dyrektor drukarni w Ołtarzewie, profesor w Seminarium, radca prowincji 1947, wiceprowincjał 1959-72, prowincjał 1972-78, dyrektor Wydziału ds. Zakonnych przy Sekretariacie Prymasa Polski, członek i sekretarz Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa, rekolekcjonista.W 1972 został wybrany na prowincjała polskiej prowincji i funkcję tę pełnił przez 2 kadencje, wówczas pallotyni rozpoczęli pracę misyjną w Brazylii i Rwandzie, w Polsce zostały otwarte nowe domy w Rynie (oficjalnie w 1973, choć pallotyni pracowali tam od lat 50.), Wólce Mlądzkiej (1973), Ostrołęce (1974), Bóbrce (1975), Hodyszewie (1976) i Ząbkach - ten z przeznaczeniem na Pallotyński Sekretariat Misyjny (1976); dekretem z 2 sierpnia 1972 został powołany do istnienia Instytut Apostolski w Ołtarzewie. Doprowadzono szczęśliwie do końca budowę Pallottinum i otrzymano pozwolenie na budowę domu Zarządu Prowincjalnego w Warszawie. Jako prowincjał zwołał do Ołtarzewa dwa Zebrania Prowincjalne. Pierwsze z nich obradowało 18-29 listopada 1974. W 1978 rozpoczął pracę w Wydziale ds. Zakonnych przy Sekretariacie Prymasa Polski, będąc jednocześnie od 1979 kapelanem sióstr franciszkanek od cierpiących przy ul. Wilczej 7 w Warszawie. Przez wiele lat był członkiem i sekretarzem Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 30 grudnia 1992 w Ołtarzewie. Mszy koncelebrowanej przez ponad 100 kapłanów (pallotynów, księży diecezjalnych i zakonnych) przewodniczył Józef kard. Glemp, prymas Polski w asyście abpa Bronisława Dąbrowskiego, bpa Alojzego Orszulika, żyjących prowincjałów pallotyńskich, rektora seminarium i rektora wspólnoty warszawskiej. Kościół ołtarzewski został wypełniony po brzegi siostrami zakonnymi różnych zgromadzeń. Homilię pogrzebową wygłosił abp Dąbrowski. Był gorliwym kapłanem, zawsze wiernym Magisterium Kościoła i jego pasterzom. Żył kultem św. Józefa i Maryi, stąd też często pojawiało się jego zawołanie: "O, Królowo Świata". Szczególnie cenił sobie modlitwę różańcową i brewiarz. Z dużą kulturą głosił słowo Boże i starał się nim żyć na co dzień. Promieniował na innych wewnętrznym spokojem i solidnością wykonywanych obowiązków. Wielu, którzy go spotykali w swym życiu, podkreślało jego humanitas, niezwykłą kulturę, poczucie humoru i wrażliwość na ludzkie potrzeby. W każdym człowieku widział tajemnicę Boga, którą tak jak św. Pallotti chciał uszanować jako wielką świętość. Chciał być wszystkim dla wszystkich. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |