ks. Alojzy Żuchowski

Po powrocie z Włoch (1983), na prośbę abpa B. Dąbrowskiego, nadal służył pomocą zgromadzeniom zakonnym. W okresie poprzedzającym podział polskiej prowincji pallotyńskiej był przewodniczącym II Komisji ds. Podziału (z 20 listopada 1987 i 31 grudnia 1988).

Zmarł 29 grudnia 1994 w Warszawie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 31 grudnia w Ołtarzewie. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył abp Bronisław Dąbrowski, biskup senior archidiecezji warszawskiej. Homilię wygłosił bp łowicki Alojzy Orszulik, nowicjusz zmarłego, podkreślając w niej zasługi ks. Żuchowskiego dla Stowarzyszenia i Kościoła w Polsce. Mszę koncelebrowało ok. 300 kapłanów. Uczestniczyli w niej licznie wierni, a zwłaszcza rzesza sióstr zakonnych z różnych zgromadzeń. Mowy pożegnalne wygłosili: ks. prowincjał Mieczysław Olech, ks. Henryk Kietliński i przełożona franciszkanek od cierpiących s. Krystyna Dembowska. Doczesne szczątki zmarłego spoczęły w drugiej kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu ołtarzewskim.

Był człowiekiem niezwykle pracowitym, jako znawca teologii życia zakonnego, rekolekcjonista, kierownik duchowy, doradca przy opracowywaniu posoborowych konstytucji i przygotowywaniu kapituł nadzwyczajnych czy ustanawianiu programów formacji w wielu zgromadzeniach zakonnych. W tej pracy nigdy nie wymawiał się brakiem czasu. Nie szczędził go na rzeczy ważne. Obca była mu w tym wszelka powierzchowność, tymczasowość. Uczył zdrowej krytyki i usiłował wyzwalać innych z prostego przeświadczenia, że jest dobrze i nie zachodzi potrzeba zmiany wielu rzeczy. Uczył patrzeć na każdą sprawę z wielu stron i szukać dla niej obiektywnego rozwiązania. Przez wiele lat służył swymi radami w organizowaniu wszystkich spotkań Konferencji Przełożonych Wyższych Zgromadzeń Żeńskich w Polsce, a potem i innych międzyzakonnych spotkań. Był inicjatorem międzyzakonnego dokształcania personelu formacyjnego, szczególnie odpowiedzialnych za formację podstawową. Zainicjował kilkudniowe spotkania przełożonych wszystkich zakonów klauzurowych w Polsce. Swych rozwiązań nigdy nie narzucał, ale radził, przekonywał i ostatecznie pozostawiał do wyboru.