Święta Paschy - cztery dni?

Sięgnijmy do przekazu Ewangelii. U każdego z ewangelistów znajdziemy jednoznaczne wyjaśnienie.

Pan Jezus mówi o trzech dniach swojej Męki, Śmierci i Zmartwychwstania. Najdobitniej wypowiedź Pana zapisuje św. Mateusz: "Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi" (Mt 12, 39-40). Jest to jedyny, najważniejszy znak posłannictwa Chrystusa, "inny nie będzie nam dany".

Wszyscy synoptycy zgodnie odnotowują, iż Pan będzie męczony, zabity, trzeciego dnia zaś zmartwychwstanie (Mt 16,21; Mk 8,31; Łk 9,22).

Znamienne jest również mocne i wyraźne stwierdzenie Pana: "Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo" (J 2,19).

Wieczór początkiem dnia

Św. Jan odnotowuje: "około godziny szóstej" (J 19,14) Piłat wydał Jezusa, aby Go ukrzyżowano. Synoptycy piszą: "Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej" (Mt 27,45; Mk 15,33; Łk 23,44).

Zapis mówiący, że od godziny szóstej do dziewiątej "mrok ogarnął całą ziemię" nie wzbudza wśród nas żadnych emocji. Zdziwienie następuje dopiero wówczas, gdy uświadomimy sobie, że życie i śmierć Pana Jezusa zapisane w Ewangeliach opisane zostały zgodnie z kalendarzem czasów Chrystusa. Gdy zdamy sobie z tego sprawę, pobudzi to nas do głębokiej zadumy.

Dzisiaj liczymy dobę od północy do północy; dwa tysiące lat temu w całym cesarcesarstwie rzymskim doba zaczynała się o zmroku około godz. 18.00, a więc sześć godzin wcześniej niż obecnie dla nas.

Aby otrzymać prawdziwą godzinę Męki i Śmierci Chrystusa, trzeba do godzin podanych w Ewangeliach dodać sześć. Zorientujemy się, że "mrok ogarnął całą ziemię" w samo południe - między godziną dwunastą (6+6) a piętnastą (9+6).

Od czasu Soboru Watykańskiego II Kościół odnosi podobny sposób liczenia czasu do każdej niedzieli. Liturgicznie zaczyna się ona pierwszymi nieszporami. Idąc na Mszę św. w sobotę wieczorem uczestniczę już w Eucharystii niedzielnej. Powinienem więc odpowiednio dostosować do rzeczywistości tego wieczoru atmosferę w moim rodzinnym domu.

Niedziela Niedziel

Na pytanie o dni stanowiące Triduum można usłyszeć różne odpowiedzi. Dla jednych jest to czas od Niedzieli Palmowej do Wielkiej Soboty, dla innych: Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota; jeszcze inni odpowiadają, że Triduum Paschalne tworzą cztery dni: od Wielkiego Czwartku do Niedzieli Zmartwychwstania włącznie. Gdzie leży prawda?

W mszale łacińskim jest to graficznie bardzo wyraźnie pokazane. Mamy tam Triduum, które obejmuje trzy dni. Dzień pierwszy - zaczynający się w czwartek wieczorem Mszą Wieczerzy Pana, obejmujący tę Mszę św. oraz nabożeństwo Męki i Śmierci w Wielki Piątek o godzinie piętnastej. Dzień drugi - piątek od godziny osiemnastej do soboty godziny osiemnastej; mamy wówczas tylko liturgię godzin, nie ma Eucharystii. Dzień trzeci - sobota od godziny osiemnastej aż do niedzielnego wieczoru; i w tym dniu Wielkiej Niedzieli (Niedzieli Zmartwychwstania) mamy Mszę św. Wigilii Paschalnej (Rezurekcja Kościoła Powszechnego), Msze św. w dzień oraz niedzielne nieszpory chrzcielne.Tak patrząc, mamy w Kościele Święta Paschy, a nie tylko Wielkanoc. Trzeba się z tą "nowością" oswoić i w konsekwencji dostosować do tego faktu: 1) styl życia w zachowaniu poza Kościołem, a więc i w domu wprowadzić święto; 2) odpowiednio zaznaczyć to w kalendarzach; 3) modlić się, aby przyszedł czas, że i w życiu państwowym święta będą trwały od czwartkowego wieczoru (od godz. 18.00) przez piątek, sobotę do niedzieli wieczór.

Piątek w czwartek

W Kościele starożytnego Rzymu Wielki Czwartek był dniem aliturgicznym; w czwartek nie odprawiano wtedy Mszy świętej. Statio, czyli Dzień Modlitwy Mszalnej i Postu, miał miejsce w środę i piątek. Wielki Czwartek w starożytnym Rzymie był natomiast dniem pojednania pokutników W ten sposób przygotowywał on na najstarszą i najważniejszą Mszę św. - Eucharystię Wielkiej Nocy. Tę odprawiano od czasów apostolskich. Święty Augustyn nazywa Mszę św. Wigilii Paschalnej - Matką Wszystkich Wigilii, wszystkich Czuwań, czyli wszystkich Mszy św.

Najstarszą wzmiankę o Mszy św. w Wielki Czwartek znajdujemy w dokumencie Pielgrzymowanie Eterii z 383 roku. Owa Eteria (lub Egeria), mieszkająca w Galii, dzisiejszej Francji, pielgrzymowała do Ziemi Świętej w latach 382-384 i odnotowała świąteczne obyczaje tamtych czasów panujące w Jerozolimie. Wspomina o Mszy Wielkoczwartkowej, ale odprawianej nie w Wieczerniku na pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu, lecz pod Krzyżem.

Teksty tej Mszy św. mówią do dzisiaj o Męce Chrystusa. Antyfona na wejście brzmi: "Nam chlubić się należy w Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa". Antyfona na komunię również wspomina o Krwi i o Męce. Oba czytania - pierwsze ze Starego Testamentu o wydarzeniach paschalnych w starożytnym Egipcie, a drugie z listu św. Pawła - mówią o Krwi.

Tak więc na Mszę św. Wieczerzy Pańskiej trzeba nam patrzeć jak na Mszę św. Wigilijną Wielkiego Piątku.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna