Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Nie ulegajmy modzie bezmyślnego kibicowania

Zajęcie uwagi

Już starożytni Rzymianie wiedzieli, że dla zachowania spokoju mas trzeba im dać "chleba i igrzysk". Człowiek musi mieć co jeść i musi mieć czymś głowę zajętą. Z punktu widzenia władzy ważne jest, by się zajmował czymś, co by jej nie zagrażało, co by nie łączyło się z ocenianiem działalności władzy. Taką najłatwiejszą drogą odwracania uwagi publiczności od spraw publicznych jest dostarczanie jej igrzysk.

W dzisiejszych czasach te igrzyska to najczęściej jakaś widowiskowa dyscyplina sportu: piłka nożna, hokej, boks itd. W Hiszpanii jest jeszcze corrida, w USA tu i ówdzie rodeo, gdzie indziej jakieś wyścigi. W sumie jednak są to najczęściej takie kategorie sportu, które pozwalają identyfikować (utożsamiać) się z jedną ze stron i kibicować jej, a zarazem nadają się do oglądania przez telewizję.

Głównym zadaniem społecznym takich igrzysk jest to, że dają o czym myśleć. Można marzyć o następnym meczu, planować, że się go będzie oglądać, czytać o przygotowaniach, o składach drużyn, o towarzyszących skandalach itd. Kibic ma oprócz spraw zawodowych i rodzinnych swoją drużynę i jej poświęca swój wolny czas. Oczywiście, to odwraca jego uwagę od spraw ważniejszych, którymi mógłby się zająć. Na tym polega sekret ludzi wybitnych, że czasu nie marnują, że nie pozwalają sobie, by im ktoś igrzyskami odbierał czas wolny od obowiązków zawodowych i rodzinnych. Zagospodarowują go sami.

Ukierunkowanie agresji

Kibicowanie odgrywa też rolę ustawiania agresji w nieszkodliwym kierunku. Człowiek posiada instynkty wojownicze, które na drodze wychowania powinno się umieć opanowywać. Niestety, nie każdemu to się udaje. Kibicowanie jakiejś drużynie oznacza skierowanie agresji wobec jej przeciwników. Krzykiem, gestykulacją czy rzucaniem papieru na boisko wyraża się zachwyt nad "swoją" drużyną, a pogardą dla obcej. Tak więc kibicowanie pozwala się wy szumieć, zmęczyć, zaspokoić potrzebę agresywności. Wiemy jednak, że nie zawsze to się udaje. Czasem ją potęguje, co kończy się ekscesami na boiskach czy po meczach. Nie jest to więc opanowywanie agresji, ale jej skierowywanie gdzie indziej, nie zawsze bezkarnie.

Zbiorowa psychoza

Na meczach, jak na festiwalach muzyki rockowej, na corridzie czy na hitlerowskich "perteitagach" wyzwala się zbiorowy szał. Ludzie w kibicującym tłumie przestają panować nad sobą. Ulegają zbiorowej psychozie. Dają się manewrować. Jest to przecież ogłupianie. Pozwala się na to, by tłum dyktował sposób zachowania. Co prawda, jest to ogłupianie bez przekazu, bez żadnej propagandy, ale tym niemniej ogłupianie. Przekaz jest pusty, bez treści innej niż pragnienie zwycięstwa określonej strony.

To ogłupianie polega między innymi na tym, że robi się sprawę z niczego. Jakiś niewykorzystany karny, jakiś brakujący gol, jakaś gafa sędziego, stają się tematem rozmów, przyczyną nerwów, radością lub zmartwieniem. Samo kibicowanie doznaje fałszywych wzlotów i upadków. "Wygraliśmy!". "Nasi przegrali!". Zwycięstwo to również nasze, kibiców. Klęska to tylko ich, drużyny. Dużo w tym obłudy.

Potrzeba umiaru

Chciałbym zaznaczyć, że nie jestem przeciwko oglądaniu zawodów sportowych. Oczywiście, lepiej samemu uprawiać sport, szczególnie amatorski, tak dla przyjemności; ale i oglądanie nie jest zjawiskiem negatywnym. Jest to forma odpoczynku. Jedni patrzą dla wrażeń estetycznych (tańce na lodzie, gimnastyka), inni ze względu na widowiskowość danego sportu (hippika, piłka nożna, skoki narciarskie), jeszcze inni dla satysfakcji patriotycznej, narodowej lub regionalnej. Nie ma nic złego w tym, że życzy się zwycięstwa "naszym". Chodzi jednak o to, by wszystko odbywało się spokojnie, bez zbytniego przejmowania się wynikiem.

Natomiast zdecydowanie źle jest wtedy, gdy pozwalamy, by sport nami zawładnął. By odbierał nam czas, umiar, spokój wewnętrzny. By nas ogłupiał i podporządkowywał, by uczył obłudy. Nie ulegajmy modzie bezmyślnego kibicowania.

Prof. dr hab. Maciej Giertych


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. IreneuszaModlitwa do św. Ireneusza

Litania do św. IreneuszaLitania do św. Ireneusza

Ksiądz Bosko pamiętał o najbardziej zagrożonychKsiądz Bosko pamiętał o najbardziej zagrożonych

Dlaczego litować się nad kimś, kto nie miał litości?Dlaczego litować się nad kimś, kto nie miał litości?

Czy pierwsze przykazanie nie obowiązuje jeśli w kościołach są obrazy i rzeźby Jezusa, Maryi czy świętych?Czy pierwsze przykazanie nie obowiązuje jeśli w kościołach są obrazy i rzeźby Jezusa, Maryi czy świętych?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej