|
|
Masoneria, czyli wolnomularstwo w oczach Kościoła
Już w 1738 r., zaledwie dwadzieścia lat po pojawieniu się masonerii, papież Klemens XII bullą In eminenti apostolatus speculo zakazał katolikom wstępowania do organizacji masońskich. Za nim powtórzyli to papieże Benedykt XIV w 1751 r., Klemens XIII, Pius VI i ich następcy. Pius IX w 1865 r. pisał: "Niegodziwa i zgubna ta sekta jest fatalną dla zbawienia dusz, jak i dla społecznego spokoju... pała żarzącą nienawiścią do religii Chrystusowej i do prawowitej władzy, a zdąża do jednej tylko myśli jako do celu, by zniszczyć wszystkie prawa Boskie i ludzkie". Leon XIII w encyklice Humanum generi (1894) potwierdził zdanie swoich poprzedników i dał trafną charakterystykę dążeń masonerii: "Od półtora wieku Masonia stała się niezmiernie liczną, a posługując się zuchwalstwem i chytrością, opanowała wszystkie stopnie hierarchii społecznej i zajęła w łonie państw nowoczesnych władzę prawie równą monarszej... We wszystkich rzeczach rozum ludzki jest najwyższą powagą - stąd lekceważenie chrześcijańskiego kultu religijnego i odrzucenie wszelkiej objawionej wiary, a tym samym i Kościoła katolickiego. Stąd dążność Masonów do oddzielenia państwa od Kościoła i usunięcie jego wpływu od rządu i spraw publicznych... Naturalizm masoński nie uznaje skażenia natury ludzkiej, wszystkie chucie i namiętności są mu dobre, stąd bezwstyd w literaturze, teatrach i sztuce, przezwany realizmem, stąd w życiu rodzinnym zniżenie małżeństwa do zwykłego kontraktu, wychowanie dzieci bez religii, aż dojdą do rozumu i same sobie obiorą religię jaką, albo nie obiorą żadnej... Ażeby te czysto pogańskie pojęcia stały się prawem społecznym i wsiąkły do mas ludu, Masonia dąży do opanowania edukacji, odsuwa od niej kapłanów i duchownych i chce ją mieć bezwyznaniową".
Taktyka otwartej walki z Kościołem, dominująca w masonerii w XIX i początku XX wieku uległa zmianie krótko przed II wojną światową. Wtedy wystąpiły ze strony masonerii pierwsze próby porozumienia z Kościołem. Nasiliły się za pontyfikatu Jana XXIII i dążyły do zmiany stosunku Kościoła do masonerii. Kościół zachował rezerwę, podejrzewając w tym manewr taktyczny pod pozorem zbliżenia do chrześcijaństwa. Trwające przez 20 lat rozmowy obu stron potwierdziły te przypuszczenia. W 1980 r. konferencja biskupów niemieckich wydała Oświadczenie w sprawie przynależności katolików do masonerii, w którym stwierdziła, że nie można pogodzić chrześcijaństwa z masonerią. Oto niektóre argumenty:
- Masoneria przyjmuje możliwość wyznawania każdej religii, stawiając je wszystkie na tym samym poziomie, co potwierdza relatywistyczne stanowisko wobec katolicyzmu;
- Pojęcie Boga jako "wielkiego Budowniczego wszystkich światów" sugeruje ujęcie deistyczne; pojęcie Boga u masonów nie jest tym samym zgodne z chrześcijańskim obrazem Boga, który objawił się w Jezusie Chrystusie;
- Etyczne udoskonalenie człowieka realizuje się w masonerii na płaszczyźnie czysto naturalnej, podczas gdy w chrześcijaństwie dokonuje się ono poprzez łaskę Chrystusa w Duchu Świętym;
- Masoneria mieści w sobie różne kierunki, od ateistycznej loży francuskiej "Wielki Wschód", poprzez loże kierunku angielskiego, aż po "chrześcijańską masonerię". Ta ostatnia jednak bardziej jest wierna w swych poglądach masonerii niż chrześcijaństwu.
W 1983 r. została ogłoszona deklaracja Kongregacji Doktryny Wiary, w której stanowisko Kościoła jest takie same, jak było na początku. Czytamy tam: "negatywna ocena Kościoła wolnomularskich zrzeszeń pozostanie więc niezmienna, ponieważ ich zasady były zawsze uważane za nie do pogodzenia z nauką Kościoła, i dlatego też przystąpienie do nich pozostanie nadal zabronione. Wierni, którzy należą do wolnomularskich zrzeszeń, znajdują się w stanie ciężkiego grzechu i nie mogą przyjmować Komunii świętej".
Oprac. na podstawie książki ks. Andrzeja Zwolińskiego: Wokół masonerii
Publikacja za zgodą redakcji
Miłujcie się!, nr 1-2/1999
Wasze komentarze:
|
Krzysztof: 24.02.2009, 07:58
|
W dniach 20-22 lutego odbyła się Międzynarodowa Konferencja Masońska w Toruniu „Obecność wolnomularstwa i jego idei w kulturze polskiej i powszechnej”. Czy wybór tego miasta miał być prowokacją?
Program konferencji:
- Panel 1: Nowe kierunki, metory i ośrodki badań nad wolnomularstwem w Europie i Stanach Zjednoczonych.
Moderator: prof. dr hab. Maria MATERSKA (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Poitiers)
- Tadeusz CEGIELSKI (Warszawa): Dwadzieścia lat później. Rewolucja antropologicza w badaniach nad wolnomularstwem.
- Žygintas BÜČYS (Wilno): The formation of masonic collections in Lithuania in the 19th and 20th centuries.
- Andrzej KARPOWICZ (Poznań): Zbiory masońskie Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu.
- Panel 2/3: Wątki masońskie w sztukach pięknych, muzyce i literaturze.
Moderatorzy: dr Marek RUBNIKOWICZ (Muzeum Okręgowe w Toruniu), prof. dr hab. Inessa SVIRIDA (Rosyjska Akademia Nauk, Moskwa)
- Krzysztof ZAŁĘSKI (Warszawa): Wolnomularstwo a sztuka
- Inessa SVIRIDA (Moskwa): Masońskie koncepty w rosyjskiej „usad’bie” XVIII stulecia
- Artur ŁUKASIEWICZ (Gdańsk): W poszukiwaniu nie istniejącego. Ulica Masońska w Gdańsku
- Marek REZLER (Poznań): Kilka uwag o symbolice wolnomularskiej w architekturze XIX i XX wieku. Przykład Poznania
- Radosława RODASIK (Kraków): Poezja masońska Kazimierza Brodzińskiego
- Michał Agaton CHOLEWICZ (Gdańsk): Euterpe opiekunką pieśni masońskch. Przyczynek do badania kultury wolnomularskiej na podstawie berlińskiego śpiewnika z 1913 roku
- Cezary MARASIŃSKI (Toruń): Dziedzictwo „innego” Oświecenia w twórczości Jana Potockiego
- Piotr CEGIELSKI (Sztokholm): Symbolika wolnomularska we współczesnym malarstwie polskim
- Panel 4: Wpływ idei wolnomularskich na kulturę polityczną Europy i obu Ameryk.
Moderator: prof. UW dr hab. Tadeusz CEGIELSKI (Uniwersytet Warszawski).
- Maria NOTKOWSKA (Warszawa): „Über Zahl, Reichtum, Hauptabsicht der deutschen Maurer”, czyli starcie ze Sztuką Królewską jako chrzest bojowy niemieckiego konserwatyzmu
- Roman DZIERGWA (Poznań): Wolnomularze maszerują na front. Wojna francusko-pruska 1870/71 i jej konsekwencje dla międzynarodowego wolnomularstwa
- Łukasz Tomasz SROKA (Kraków): „Dla Ojczyzny ratowania…”. Działalność wolnomularzy polskich na arenie międzynarodowej w XIX i XX wieku
- Władysław MASIARZ (Kraków): Wolnomularze polscy wśród zesłańców syberyskich i więźniów Rosji (od poł. XVIII do poł. XX wieku).
- Panel 5: Relacje wolnomularstwa z wielkimi religiami monoteistycznymi.
Moderator: prof. dr hab. Roman DZIERGWA (Uniwersytet Adama Mickiewicza Poznań)
- Norbert WÓJTOWICZ (Wrocław – Warszawa), Wolnomularstwo a Kościół rzymskokatolicki – wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?
- Adam PODLEWSKI (Warszawa): Ksiądz Stanisław Załęski – tropiciel masońskich herezji, koneser masońskich rytuałów
- Anna KARGOL (Kraków): Inspirowani rytuałem. Przyczyny i charakter nawiązań do wolnomularstwa ze strony Zakonu B’nei B’rith w okresie międzywojennym
- Maciej STĘPIEŃ (Lublin): Mahdi versus Darwin. Adnan Oktar („Harun Yahya”) i antymasońskie wątki działalności Bilim Arastirma Vakfi
- Selim CHAZBIJEWICZ (Olsztyn): Masoneria a Islam
- Panel 6: Obecność wolnomularstwa w kulturze dnia codziennego.
Moderatorzy: dr Arvydas PACEVIČIUS (Uniwersytet Wileński), prof. dr hab. Władysław MASIARZ (Akademia Krakowska im. Frycza Modrzewskiego)
- Katarzyna KARASKIEWICZ (Warszawa): Masoneria jawna – masoneria tajna. W świetle Listu Piętnastego Johanna Gotlieba Fichtego
- Tomasz DOBRZYŃSKI (Warszawa): „Tajemnica obecna’. Wizerunek i rola masonerii w cyklu powieści kryminalno-historyznych Marka Krajewskiego „Breslau”
- Piotr KABACIŃSKI (Poznań): Obecność wolnomularstwa w kulturze dnia codziennego
- Panel 7: Rola wolnomularstwa w kulturze polskiej, dawniej i dziś.
Moderator: dr Anna KARGOL (Krakowska Akademia im. Frycza-Modrzewskiego)
- Marek FOTA (Gdańsk): Jak badać ideowość wolnomularstwa, czyli co można znaleźć w księgozbiorze loży. Historia i zbiory XVIII-wiecznego wolnomularstwa w Gdańsku
- Arvydas PACEVIČIUS (Wilno): Ofiarność na rzecz kultury i nauki a wolnomularstwo na Litwie w XIX wieku (na podstawie wpisów „Księgi Złotej” Biblioteki Uniwersytetu Wileńskiego)
- Krzysztof ŚLESICKI (Pułtusk): Rozproszenie polskich pamiątek wolnomularskich na przykładzie miasta Płocka.
- Ewa KACZMAREK (Poznań): Wolnomularska idea samopoznania jako podstawa pomocna w kształtowaniu świadomości młodych, wykształconych Polaków
|
|
marek żywiec: 29.11.2008, 22:30
|
|
drodzy mili bracia i siostry,masoneria w Polsce jest od wieku ,dziś tez jest ona nam nie obca,gdyż w rządzie mamy tam wielu członków owej formacji.Jak możemy nazwać takie zachowanie iż kandydat na prezydenta po 25latach obcowania z żoną bierze ślub kościelny.Jest to przykład fałszu i obłudy.
|
|
|