Lęk - przyjaciel czy wróg?

Długo trwający stan lękowy nazywamy zaburzeniem lękowym albo nerwicą. Do rozwoju zaburzenia lękowego może prowadzić z jednej strony nadmiar bieżących stresów i obciążeń psychicznych, z drugiej natomiast urazowe przeżycia z okresu dzieciństwa. Po latach utajenia, najczęściej we wczesnej dorosłości, odżywają one bez uchwytnej zrozumiałej przyczyny i ujawniają się pod postacią różnych objawów lękowych.

Opisano kilka typów zaburzeń nerwicowych. Typ, w którym lęk występuje w sposób ciągły i jednostajny i manifestuje się objawami opisanymi powyżej, nazywamy zaburzeniem lękowym uogólnionym. Gdy pojawia się napadowo, osiąga bardzo duże nasilenie i kojarzy się ze zbliżającą się śmiercią lub całkowitą utratą kontroli nad sobą - jest lękiem panicznym. Jeszcze inne znane nerwice to nerwica fobiczna, gdzie lęk pojawia się w kontakcie z określonymi przedmiotami bądź sytuacjami oraz nerwica natręctw, w której człowiek poddaje się niechcianym rozmyślaniom lub wykonuje przymusowe czynności (np. wielokrotne mycie rąk lub sprawdzanie) po to, by uzyskać odczucie ulgi i ustąpienie napięcia psychicznego. Istnieją ponadto zaburzenia nerwicowe, gdy zamiast lęku pojawiają się intensywna obawa przed jakąś chorobą lub rozmaite dolegliwości odczuwane w różnych częściach ciała. Osoba z nerwicą czuje się chora, niesprawna, unika kontaktów towarzyskich, wycofuje się z wielu działań, by nie narażać się na doświadczanie lęku. Mimo to, poza okresowym nasilaniem się dolegliwości, funkcjonuje prawie normalnie - chodzi do pracy, zajmuje się domem. Inne osoby najczęściej nie rozumieją jej cierpienia, a wypowiadane skargi odbierają jako rozczulanie się nad sobą lub nieuzasadnione narzekanie.

Lęk ma też swoje pozytywne oblicze. Informuje, że potrzebna jest zmiana dotychczasowych postaw i schematów postępowania, porzucenie nadmiaru obowiązków, "oczyszczenie" przeszłości.

Osoby z zaburzeniami lękowymi mają skłonność do nadużywania leków uspokajających, do czego także przyczyniają się lekarze. Leki te co prawda łagodzą odczuwanie lęku, ale nie usuwają jego przyczyny, a jednocześnie dość silnie uzależniają, zmuszając do stopniowego zwiększania dawek. W leczeniu nerwic najbardziej skuteczna okazała się psychoterapia oraz podawanie leków przeciwdepresyjnych, które są bezpieczne i u większości osób nie dają objawów uzależnienia.

Wasze komentarze:

Zośka Samośka: 26.01.2014, 18:56  ......pisać można wiele.Na powyższy temat pisałam książkę.Zaprzestałam -po prostu. By wiedzieć cokolwiek o lęku trzeba samemu go doświadczyć.Życie takiej osoby to jedna wielka męka.Jednak nie życzę doświadczać tego nikomu.Mnie pomaga droga modlitwy -pozdrawiam Lękających się -uszy do góry,nie jesteście sami.  Jakub: 13.12.2013, 20:06  Polecam wam książkę Stefanii Korżawskiej "od depresji do życia" i picie jej herbatki 'magnackiej'! Wiem co mówię.  lekliwa: 06.10.2012, 10:43  Jak czytam ten tekst, to jakbym czytała książkę o samej sobie, jak sobie pomóc...? do kogo się zgłosić  potężna szyszka: 17.09.2012, 21:37  mam to! Choć nie ma się czym chwalić za bardzo:)

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna