Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Mononukleoza zakaźna

     Mononukleozę wywołuje wirus z grupy opryszcz- kowych, od nazwisk odkrywców określany wirusem Epsteina-Barr (EBV). Przenosi się on przez ślinę i zazwyczaj występuje u nastolatków i dorosłych. Nazywany "chorobą pocałunków" ze względu na najczęstszy sposób zarażenia, występuje u coraz większej liczby małych dzieci, w tym niemowląt. Może to być związane z mało higienicznym zwyczajem całowania najmłodszych prosto w usta przez rodziców i dziadków czy dalszą rodzinę.

     Niektórzy dorośli przechodzą chorobę bezobjawowo, z lekkim zmęczeniem czy przeziębieniem lub objawami wirusowego zapalenia gardła, i nabywają odporności. Niestety, mają także zdolność zarażania innych. Okres wylęgania się choroby trwa długo, od miesiąca do pół roku. Typowe objawy to bolesne powiększenie węzłów chłonnych szyi. Towarzyszy temu silny ból gardła, zle sanopoczucie i gorączka. Może powiększyć się wątroba i śledziona, pojawia się ból brzucha i czasami plamkowa wysypia. Charakterystyczne są objawy zmęczenia, rozbicia, a nawet depresji, wyprzedzające ból gardła i inne objawy.

     Nastolatki zgłaszają nadmierną senność, brak sil i zmieniony wyraz twarzy - obrzęk powiek górnych, obrzmienie szyi. Rodzice wiążą to - przy braku gorączki z niedosypianiem lub złym żywieniem. Każdy z wymienionych objawów może naprowadzić lekarza na zdiagnozowanie mononukleozy. Objawy są podobne do anginy, cytomegalii, a nawet HIV. Bardzo sugerujący jest wynik rozmazu krwi. Potwierdzeniem ostatecznym jest poziom przeciwciał pojawiających się we krwi po tygodniu od objawów zapalenia gardła i węzłów chłonnych. Naloty na migdałkach można pomylić z anginą - dla lekarza są bardziej szare i "inne" niż w anginie.

     Antybiotyki nie działają na mononukleozę i mogą wywołać ostrą wysypkę. Potrzebny jest lek przeciwwirusowy. Chorobę na ogól leczymy w warunkach domowych, z wyjątkiem dzieci z bardzo wysoką gorączką i znacznie powiększoną wątrobą i śledzioną oraz masywnym obrzękiem migdałków utrudniającym połykanie. W przeciwieństwie do przeziębienia mononukleoza trwa znacznie dłużej: sama choroba około 10 dni. a okres dochodzenia do zdrowia kilka tygodni z częstym zespołem przewlekłęgo zmęczenia.

     Wirus mononukleozy jest bardzo rozpowszechniony, tak że większość dorosłych (ponad 95 proc.) przebyło zakażeń u i ma przeciwciała świadczące o kontakcie z EBV oraz trwa: a odporność. Wirus jednak dłuą: pozostaje w organizmie. Mononukleoza ma różny przebieg: u łagodnego u dzieci i młodzieży, do ciężkiego u niemów la: 1 dorosłych powyżej 35 lat. Wirus EBV może dać powikłarua w postaci porażenia nerwów. anemii, małopłytkow lenia wątroby, mózgu i serca.

    Kilka dni przed poiawerr. się objawów mononuloe: r wirus EBV jest w duże sc obecny w ślinie i może zarazac. Ale często nawet jeszcze sześć miesięcy po ustąpieniu symptomów choroby wirus jest groźny. U niektórych osób wydzielanie go ze śliną utrzymuje się naw et latami. Jedyną obroną przed nim jest przestrzeganie higieny. Dzieci mają niższą odporność niż dorośli, dlatego trzeba je uczyć, by nie piły z cudzej szklanki, nie używały czyichś sztućców czy szczoteczki do zębów.

Grażyna Rybak
Autorka jest lekarzem pediatrą
Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, nr 605


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]

 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej