Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Asceza zdrowotna

Wyraz "asceza" pochodzi od greckich słów askesis (ćwiczenie, systematyczny wysiłek) i askein (obrabiać, kształtować). W starożytnej Grecji ascetami nazywano sportowców, którzy dla zdobycia swych laurów musieli bardzo wiele ćwiczyć. Obok tego istniało też pojęcie ascezy duchowej, czyli wysiłków podejmowanych przez uczonych i filozofów dla zdobycia mądrości i siły ducha.

Do chrześcijaństwa termin "asceza" został wprowadzony w III wieku na oznaczenie wysiłków i wyrzeczeń zmierzających do opanowania pożądań ciała i do wzmocnienia duszy w jej dążeniu do Boga. Również w innych religiach stosowane są takie praktyki umartwiające (np. asceza buddyjska); od dawna znane też były zgromadzenia religijnych ascetów, czyli zakony. W świeckim znaczeniu tego wyrazu możemy ascezą nazwać każdą systematyczną wytrwałą pracę, duchową czy cielesną, zmierzającą do osiągnięcia jakiegoś udoskonalenia. Można by więc mówić o ascezie np. sportowca, uczennicy szkoły baletowej, o scezie artysty czy uczonego itp. Wytrwałe wysiłki mające na celu zdobycie i zachowanie zdrowia można nazwać ascezą zdrowotną.

Każda choroba, czy to ostra czy przewlekła, wymaga pewnej ascezy, cierpliwego znoszenia dolegliwości, zachowania zaleconego przez lekarza trybu życia i diety, systematycznego przyjmowania leków itp. A chcąc uniknąć chorób i zachować odporność i zdrowie do późnej starości trzeba już w młodym wieku - właściwie już od dzieciństwa - stosować pewną "zdrowotną ascezę" unikając szkodliwości, żywiąc się prawidłowo i prowadząc ogólnie racjonalny, higieniczny tryb życia, co nazywamy profilaktyką zdrowotną.

Niestety, młodzi ludzie, ufni w swą życiową siłę i energię, najczęściej wcale nie interesują się tą profilaktyką. Nic też dziwnego, że tylu ludzi już w wieku średnim ma nadszarpnięte zdrowie przez różne dolegliwości, rozwój miażdżycy i procesy przedwczesnego starzenia się. Toteż przekraczając czterdziestkę należy już na serio pomyśleć, co będzie dalej. Jak będzie wyglądał nasz okres starzenia się i starości? Czy zachowamy zdrowie i sprawność? Czy nie popadniemy w jakieś ciężkie choroby i niedołęstwo? Należy więc określić "wiek biologiczny" przez gruntowne badanie lekarskie, które pozwoli wniknąć w stan i funkcje najważniejszych dla życia narządów. I jeśli takie wszechstronne badanie nie wykaże żadnej poważniejszej choroby (która wymagałaby specjalnego leczenia) a wykaże tylko np. jakieś niewielkie odchylenia od normy, należy przeprowadzić - w warunkach domowych - tzw. kurację rewitalizującą, która niewątpliwie będzie wymagać większego lub mniejszego wkładu ascezy zdrowotnej.

Rewitalizacją nazywamy ogólne uzdrowienie, zwiększenie żywotności, sprawności i energii, polepszenie funkcji tkanek i narządów, słowem ogólne biologiczne odrodzenie i odmłodzenie ustroju. Oczywiście powoduje to również znaczną poprawę samopoczucia, odmłodzenie wyglądu i polepszenie wyników badań.

W kuracji takiej wyzyskujemy, jako czynniki lecznicze, różne elementy naszego codziennego życia ustawiając je w korzystny dla zdrowia sposób. Jest to więc kuracja kompleksowa działająca na ustrój z różnych stron.

Bardzo ważnym warunkiem wstępnym jest usunięcie tych wszystkich szkodliwości, które dotychczas w tym codziennym życiu występowały (jak np. szkodliwe nałogi). Tu potrzebny będzie ascetyczny wysiłek, zdolność do wyrzeczeń, silna wola. Najskuteczniejsze czynniki lecznicze to: 1) prawidłowe ustawienie żywienia z okresami diet specjalnych - można to nazwać dietoterapią; 2) kinezyterapia, czyli wyzyskanie leczniczej siły ruchu fizycznego, ćwiczeń, gimnastyki; 3) psychoterapia i psychohigiena, która mocno podkreśla ogromny wpływ przeżyć i nastrojów psychicznych na zdrowie fizyczne i szybkość starzenia się. Uwolnienie psychiki od negatywnych, "zatruwających" myśli i uczuć, optymizm, dobry humor, wesołość to podstawowe zalecenia psychoterapii. Istnieje nawet specjalna metoda leczenia za pomocą rozrywek, zwana ludoterapią (ludus po łacinie - zabawa, rozrywka).

Oprócz trzech wyżej wymienionych głównych "filarów" rewitalizacji dodatkowo można - stosować jeszcze, np. w warunkach uzdrowiskowych, balneoterapię (kąpiele lecznicze), klimatoterapię i pomocnicze zabiegi fizykoterapii. Ergoterapia to leczenie pracą, terapia zajęciowa - ma ona zastosowanie zwłaszcza w rehabilitącji inwalidów, a także u ludzi starszych, w Domach Pomocy Społecznej itp. Chodzi też o prawidłowe, higieniczne ustawienie pracy zarobkowej, o uwolnienie jej od szkodliwości. Praca powinna być dla człowieka nie tylko podstawą utrzymania, ale i źródłem dobroczynnych bodźców i duchowej satysfakcji.

Farmakoterapia, czyli stosowanie leków, odgrywa w rewitalizacji raczej tylko dodatkową, pomocniczą rolę (zespoły witamin, leki poprawiające ukrwienie narządów i inne), i to zwłaszcza u ludzi starszych, którzy często już osłabieni i trochę niedołężni potrzebują chwilowego wzmocnienia i bodźca, by zdobyć się na wysiłki zdrowotnej ascezy koniecznej dla istotnej trwałej rewitalizacji.

U ludzi w wieku średnim kuracja rewitalizująca może trwać kilka tygodni (np. w ramach urlopu). Trzeba do niej mieć "wolną głowę", trzeba też dobrze zastanowić się nad jej programem i zmobilizować dużo silnej woli. U emerytów taka kuracja musi trwać co najmniej kilka miesięcy, ale też wtedy jest na nią więcej czasu. Pierwszy okres po przejściu na emeryturę powinien być poświęcony na gruntowne przebadanie i taką wszechstronną "reparację" zdrowia. Trzeba przy tym pamiętać o dwóch ważnych sprawach: 1) w starszym wieku wszystkie zmiany w trybie życia muszą być wprowadzane bardzo ostrożnie i powoli; 2) wszystkie te "umartwienia" ascezy zdrowotnej, jej wyrzeczenia i wysiłki, stosowane wytrwale przez dłuższy czas, stopniowo wchodzą w nawyk, stają się łatwe, a nawet przyjemne, zwłaszcza że stan zdrowia i samopoczucie, a także wyniki badań, ulegają poprawie.

Toteż po ukończeniu takiej zaplanowanej kuracji nie będziemy mieć nawet ochoty na zrzucenie "jarzma" tej ascezy i powrót do dawnych szkodliwych obyczajów. Przeciwnie - dla utrwalenia jej wyników włączamy główne jej elementy już na stałe w codzienny tryb życia, co nazywamy profilaktyką.

Doc. drmed. Kinga Wiśniewska-Roszkowska


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Jacka OdrowążaModlitwa do św. Jacka Odrowąża

Litania do św. Jacka OdrowążaLitania do św. Jacka Odrowąża

Aby przestać pić trzeba wierzyć, że to jest możliweAby przestać pić trzeba wierzyć, że to jest możliwe

Czy Bóg przestaje być Bogiem?Czy Bóg przestaje być Bogiem?

Otwarcie drzwi jest symbolem otwarcia życia dla BogaOtwarcie drzwi jest symbolem otwarcia życia dla Boga

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej