Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Asceza zdrowotna

Wyraz "asceza" pochodzi od greckich słów askesis (ćwiczenie, systematyczny wysiłek) i askein (obrabiać, kształtować). W starożytnej Grecji ascetami nazywano sportowców, którzy dla zdobycia swych laurów musieli bardzo wiele ćwiczyć. Obok tego istniało też pojęcie ascezy duchowej, czyli wysiłków podejmowanych przez uczonych i filozofów dla zdobycia mądrości i siły ducha.

Do chrześcijaństwa termin "asceza" został wprowadzony w III wieku na oznaczenie wysiłków i wyrzeczeń zmierzających do opanowania pożądań ciała i do wzmocnienia duszy w jej dążeniu do Boga. Również w innych religiach stosowane są takie praktyki umartwiające (np. asceza buddyjska); od dawna znane też były zgromadzenia religijnych ascetów, czyli zakony. W świeckim znaczeniu tego wyrazu możemy ascezą nazwać każdą systematyczną wytrwałą pracę, duchową czy cielesną, zmierzającą do osiągnięcia jakiegoś udoskonalenia. Można by więc mówić o ascezie np. sportowca, uczennicy szkoły baletowej, o scezie artysty czy uczonego itp. Wytrwałe wysiłki mające na celu zdobycie i zachowanie zdrowia można nazwać ascezą zdrowotną.

Każda choroba, czy to ostra czy przewlekła, wymaga pewnej ascezy, cierpliwego znoszenia dolegliwości, zachowania zaleconego przez lekarza trybu życia i diety, systematycznego przyjmowania leków itp. A chcąc uniknąć chorób i zachować odporność i zdrowie do późnej starości trzeba już w młodym wieku - właściwie już od dzieciństwa - stosować pewną "zdrowotną ascezę" unikając szkodliwości, żywiąc się prawidłowo i prowadząc ogólnie racjonalny, higieniczny tryb życia, co nazywamy profilaktyką zdrowotną.

Niestety, młodzi ludzie, ufni w swą życiową siłę i energię, najczęściej wcale nie interesują się tą profilaktyką. Nic też dziwnego, że tylu ludzi już w wieku średnim ma nadszarpnięte zdrowie przez różne dolegliwości, rozwój miażdżycy i procesy przedwczesnego starzenia się. Toteż przekraczając czterdziestkę należy już na serio pomyśleć, co będzie dalej. Jak będzie wyglądał nasz okres starzenia się i starości? Czy zachowamy zdrowie i sprawność? Czy nie popadniemy w jakieś ciężkie choroby i niedołęstwo? Należy więc określić "wiek biologiczny" przez gruntowne badanie lekarskie, które pozwoli wniknąć w stan i funkcje najważniejszych dla życia narządów. I jeśli takie wszechstronne badanie nie wykaże żadnej poważniejszej choroby (która wymagałaby specjalnego leczenia) a wykaże tylko np. jakieś niewielkie odchylenia od normy, należy przeprowadzić - w warunkach domowych - tzw. kurację rewitalizującą, która niewątpliwie będzie wymagać większego lub mniejszego wkładu ascezy zdrowotnej.

Rewitalizacją nazywamy ogólne uzdrowienie, zwiększenie żywotności, sprawności i energii, polepszenie funkcji tkanek i narządów, słowem ogólne biologiczne odrodzenie i odmłodzenie ustroju. Oczywiście powoduje to również znaczną poprawę samopoczucia, odmłodzenie wyglądu i polepszenie wyników badań.

W kuracji takiej wyzyskujemy, jako czynniki lecznicze, różne elementy naszego codziennego życia ustawiając je w korzystny dla zdrowia sposób. Jest to więc kuracja kompleksowa działająca na ustrój z różnych stron.

Bardzo ważnym warunkiem wstępnym jest usunięcie tych wszystkich szkodliwości, które dotychczas w tym codziennym życiu występowały (jak np. szkodliwe nałogi). Tu potrzebny będzie ascetyczny wysiłek, zdolność do wyrzeczeń, silna wola. Najskuteczniejsze czynniki lecznicze to: 1) prawidłowe ustawienie żywienia z okresami diet specjalnych - można to nazwać dietoterapią; 2) kinezyterapia, czyli wyzyskanie leczniczej siły ruchu fizycznego, ćwiczeń, gimnastyki; 3) psychoterapia i psychohigiena, która mocno podkreśla ogromny wpływ przeżyć i nastrojów psychicznych na zdrowie fizyczne i szybkość starzenia się. Uwolnienie psychiki od negatywnych, "zatruwających" myśli i uczuć, optymizm, dobry humor, wesołość to podstawowe zalecenia psychoterapii. Istnieje nawet specjalna metoda leczenia za pomocą rozrywek, zwana ludoterapią (ludus po łacinie - zabawa, rozrywka).

Oprócz trzech wyżej wymienionych głównych "filarów" rewitalizacji dodatkowo można - stosować jeszcze, np. w warunkach uzdrowiskowych, balneoterapię (kąpiele lecznicze), klimatoterapię i pomocnicze zabiegi fizykoterapii. Ergoterapia to leczenie pracą, terapia zajęciowa - ma ona zastosowanie zwłaszcza w rehabilitącji inwalidów, a także u ludzi starszych, w Domach Pomocy Społecznej itp. Chodzi też o prawidłowe, higieniczne ustawienie pracy zarobkowej, o uwolnienie jej od szkodliwości. Praca powinna być dla człowieka nie tylko podstawą utrzymania, ale i źródłem dobroczynnych bodźców i duchowej satysfakcji.

Farmakoterapia, czyli stosowanie leków, odgrywa w rewitalizacji raczej tylko dodatkową, pomocniczą rolę (zespoły witamin, leki poprawiające ukrwienie narządów i inne), i to zwłaszcza u ludzi starszych, którzy często już osłabieni i trochę niedołężni potrzebują chwilowego wzmocnienia i bodźca, by zdobyć się na wysiłki zdrowotnej ascezy koniecznej dla istotnej trwałej rewitalizacji.

U ludzi w wieku średnim kuracja rewitalizująca może trwać kilka tygodni (np. w ramach urlopu). Trzeba do niej mieć "wolną głowę", trzeba też dobrze zastanowić się nad jej programem i zmobilizować dużo silnej woli. U emerytów taka kuracja musi trwać co najmniej kilka miesięcy, ale też wtedy jest na nią więcej czasu. Pierwszy okres po przejściu na emeryturę powinien być poświęcony na gruntowne przebadanie i taką wszechstronną "reparację" zdrowia. Trzeba przy tym pamiętać o dwóch ważnych sprawach: 1) w starszym wieku wszystkie zmiany w trybie życia muszą być wprowadzane bardzo ostrożnie i powoli; 2) wszystkie te "umartwienia" ascezy zdrowotnej, jej wyrzeczenia i wysiłki, stosowane wytrwale przez dłuższy czas, stopniowo wchodzą w nawyk, stają się łatwe, a nawet przyjemne, zwłaszcza że stan zdrowia i samopoczucie, a także wyniki badań, ulegają poprawie.

Toteż po ukończeniu takiej zaplanowanej kuracji nie będziemy mieć nawet ochoty na zrzucenie "jarzma" tej ascezy i powrót do dawnych szkodliwych obyczajów. Przeciwnie - dla utrwalenia jej wyników włączamy główne jej elementy już na stałe w codzienny tryb życia, co nazywamy profilaktyką.

 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2023 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej