Leki roślinne w chorobach serca i naczyń krwionośnychSerce i naczynia krwionośne stanowią układ krążenia, którego zadaniem jest dostarczanie wszystkim tkankom materiałów energetycznych i tlenu. Równie ważnym zadaniem jest też odprowadzanie z tkanek różnych produktów przemiany materii. Dla sprawności każdego narządu i tkanki ustroju niezbędna jest prawidłowa czynność układu krążenia. Wszelkie nieprawidłowości w pracy serca, jak i przepływu krwi w obrębie naczyń krwionośnych, powodują określone objawy chorobowe i upośledzenie ogólnej sprawności organizmu.Choroby układu krążenia są w Polsce przyczyną 50 proc. zgonów. Jest to jeden z najwyższych wskaźników w Europie. Zapobieganie i leczenie tych chorób jest poważnym problemem społecznym. W terapii schorzeń układu krążenia nieodzowne są leki roślinne. Nie są to tzw. leki pierwszego rzutu, jednak należą do grupy leków akceptowanych przez medycynę akademicką jako środki pomocnicze, nadające się do dłuższego stosowania. Do najważniejszych leków roślinnych, stosowanych powszechnie w leczeniu schorzeń układu krwionośnego zalicza się: kardiotoniczne preparaty z roślin zawierających glikozydy nasercowe (np. naparstnice, konwalia), otrzymane z głogu preparaty usprawniające krążenie wieńcowe, hipotensyjne preparaty z jemioły, preparaty z miłorzębu usprawniające krążenie mózgowe, preparaty z kasztanowca usprawniające krążenie żylne oraz przeciwmiaż- dżycowe preparaty z karczocha. Konwalia majowa (Convallaria majalis) należy, podobnie jak naparstnice, miłek wiosenny, cebulica morska, do roślin zawierających glikozydy nasercowe. Glikozydy te przez wpływ na chemizm mięśnia sercowego wzmacniają jego skurcze oraz zwalniają ich częstotliwość. Powodują, że serce pracuje bardziej ekonomicznie. Glikozydy nasercowe konwalii nie kumulują się w ustroju. Ich działanie uwidacznia się szybko, ale też szybko przemija. Leki z liścia konwalii stosowane są przy łagodnych stanach i szybko przemijających zaburzeniach rytmu serca. Przy poważniejszych schorzeniach zalecane są silniejsze środki. Od dawien dawna cierniste krzewy głogu znane są jako cenne rośliny lecznicze. Surowcem farmaceutycznym są kwiatostany i liście głogu dwuszyjkowego (Crataegus oxyacantha) lub jednoszyjkowego (Crataegus mo- nogyna). Wyciągi z głogu działają rozkurczowo na naczynia wieńcowe serca. Zwiększają przepływ krwi przez naczynia wieńcowe i poprawiają ukrwienie mięśnia sercowego. Stosowane są z powodzeniem w starczej niewydolności serca. Właściwości lecznicze wyciągi te zawdzięczają obecności flawonoidów i procyjanidyn. Jemioła pospolita (Viscum album) jest zi- mozielonym półpasożytem, żyjącym na gałęziach różnych drzew. Jest wprawdzie rośliną zieloną, jednak do rozwoju wymaga żywiciela, z którego tkanek czerpie wodę z solami mineralnymi. W jemiole występują flawonoidy, fenolokwasy, triterpeny, glikoproteiny. Roślinie tej przypisuje się działanie hipotensyjne. Jak podaje literatura: pod wpływem składników ziela następuje obniżenie napięcia ścian naczyń krwionośnych i w wyniku tego obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Istnieje pogląd, że preparaty otrzymane ze świeżego ziela posiadają silniejsze działanie niż z ziela suszonego. Żywy pomnik ery mezozoicznej, miłorząb japoński (Ginkgo bilobae), okazał się w drugiej połowie XX wieku wyjątkowo wartościową rośliną leczniczą. Terapia chorób będących następstwem zaburzeń obwodowego krążenia krwi, otrzymała w ostatnich latach dzięki miłorzębowi wiele skutecznych leków. Zawarte w liściu miłorzębu flawonoidy zapobiegają nadmiernej kruchości obwodowych naczyń krwionośnych, a tym samym przyczyniają się do ich uelastycznienia, natomiast triterpeny (ginkoli- dy) utrudniają agregację płytek krwi. W badaniach klinicznych stwierdzono, że wyciągi z miłorzębu wykazują wyraźny wpływ na krążenie i procesy energetyczne mózgu. Dlatego też uznano je za skuteczne środki w terapii schorzeń będących następstwem zaburzeń pracy mózgu, spowodowanych jego niedokrwieniem. Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hip- pocastanum), powszechnie znany jako dekoracyjne drzewo parkowe, jest źródłem kilku wartościowych surowców farmaceutycznych. Wczesną wiosną dostarcza korę, w maju kwiatostany, we wrześniu niedojrzałe owoce, a jesienią nasiona. Wszystkie surowce stosowane są do wytwarzania leków wskazanych w chorobach naczyń krwionośnych. Wyciągi z niedojrzałych owoców lub nasion, zawierające saponiny triterpenowe (escyna), usprawniają przepływ krwi w naczyniach żylnych i przeciwdziałają zastojom żylnym. Ponadto wykazują również działanie przeciwobrzękowe. Karczoch zwyczajny (Cynara scolymus) jest okazałą roślina warzywną, powszechnie uprawianą w południowo-zachodniej Europie. W ostatnich latach to wykwintne warzywo stało się jedną z najważniejszych roślin leczniczych. W wyniku licznych badań stwierdzono, że zawarte w zielu karczocha substancje czynne, w tym głównie związki polifenolowe, posiadają zdolność obniżania poziomu lipidów i cholesterolu w surowicy krwi. Standaryzowane preparaty z ziela karczocha uznane zostały za bezpieczne środki profilaktyczne przeciw miażdżycy naczyń krwionośnych. Wykaz leków roślinnych stosowanych w chorobach serca i naczyń krwionośnych
Dr JERZY JAMBOR
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |