Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Dlaczego Abraham jest wzorem modlącego się?

     Abraham był posłuszny Bogu. Był gotowy wyruszyć tam, dokąd chciał Bóg, i czynić to, czego chciał Bóg. Przez posłuszeństwo i gotowość do wyruszenia w drogę staje się wzorem dla naszej modlitwy.

     Nie zachowało się w przekazach wiele modlitw przypisywanych Abrahamowi. Ale tam, gdzie przybył, wznosił swemu Bogu ołtarze, miejsca modlitwy. Na swojej drodze przeżył wielorakie doświadczenia z Bogiem, także takie, które wystawiały go na próbę i rodziły niepewność.

     Gdy Abraham widział, że Bóg chciał zniszczyć grzeszne miasto Sodomę, wstawił się za jego mieszkańcami. Walczył z Bogiem, i to bardzo zaciekle. Jego orędownictwo za Sodomą jest pierwszą wielką modlitwą prośby w historii ludu Bożego.

     W czynach Abrama widać jednocześnie rzeczowe i konkretne podejście do życia, zdecydowanie, męstwo i wolę walki, gdy jest ona potrzebna (Rdz 14,13-16), poczucie realizmu (Rdz 15,1-6), podejmowanie odpowiedzialności. Te cechy ludzkie też się u Abrama rozwijają - w modlitwie i przez modlitwę. Właśnie spotkania z Bogiem sprawiają, że los innych nie jest mu obojętny. A ta wrażliwość doprowadziła Abrahama do być może najdłuższego dialogu w życiu - i to dialogu z Bogiem! (Rdz 18,1.22-33) W poruszającej scenie „targowania się" o los mieszkańców Sodomy widać, że ten człowiek, tak oszczędny w słowach, nagle używa całej wymowności, argumentacji, chwilami wręcz przebiegłości. Po co? Żeby odwrócić klęskę grożącą obcym ludziom, którzy na nią zasłużyli. Pierwsza w Biblii zapisana modlitwa bezinteresownej prośby za innych, modlitwa pełna wysiłku ze strony człowieka, a jednocześnie chętnie słuchana przez Boga, który z upragnieniem czeka na kolejne słowa swojego sługi. Kiedy chodzi o innych, modlitwa Abrahama już nie jest milczącym, aktywnym posłuszeństwem - ale staje się zmaganiem, nadstawieniem siebie i walką. Kiedy chodzi o innych... deszcze jedno: Abraham „kojarzy mi się z założycielem, tym, kto rozpoczął ten okres podążania za Bogiem i szukania Go" [Bartek, lat 15]. To nie jest pomyłka: „ten okres" to czas, w którym również my żyjemy. „Nasz" czas należy do epoki szukania Boga i podążania za Nim, ponieważ Abraham tę epokę niejako swoją wiarą zapoczątkował. Aż tak? Tak! Bóg czekał na „tak" człowieka, ponieważ razem z darem wolnej woli dał nam zaproszenie do świadomego współ-stwarzania z Nim nas samych i współ-tworzenia dziejów świata!

     Dużo, dużo później Bóg będzie czekał na „fiat" Dziewczyny należącej do potomstwa Abrahama, i od Jej decyzji uzależni realizację Wcielenia... Maryja już wzrastała w narodzie, który istniał dzięki pierwszemu „tak" ojca wiary, mogła czerpać z tego dziedzictwa. Swoją drogą, ciekawe jest w jak różny sposób Maryja i Abraham wyrazili odpowiedź na propozycję Boga. Maryja - słowem, w które włożyła całe serce. Po kobiecemu. Abraham - czynem, za którym poszło całe życie. Po męsku.

     Modlitwa jest relacją osobową (!), która pozwala nam wyrażać się w sposób dla nas właściwy, zgodnie z naturą jaką Bóg nam dał, a także zgodnie z osobistym charakterem i własną płcią. Abraham w modlitwie był małomówny ale aktywny. Stopniowo rosła jego odpowiedzialność za innych, wola, pragnienie obrony kogoś, gotowość poświęcenia...

     Przykład Abrahama mówi nam: Posłuszeństwo Bogu i gotowość wyruszenia w drogę ze względu na Niego jest wzorem modlitwy, która człowieka podejmującego takie wyzwania - rozwija. Ucz się od Abrahama czym jest prawdziwa modlitwa!


s. Rita od Chrystusa Sługi WNO
Tekst pochodzi z pisma
Ruchu Światło-Życie "Wieczernik" nr 184

   


Wasze komentarze:
 lubińska: 10.01.2014, 16:29
 prawda
 Casimir: 20.02.2013, 19:12
 Naszą modlitwą jest włączanie się w dzieło Boże. Lecz inni tego nie widzą zasłuchani w mowę szatana. Zasłuchani,stają się jego poddanymi-i myślą że tak jest dobrze.
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej