Oto wypełniają się dniJerozolima łączy epokę Izraela z epoką Kościoła. Jest zwornikiem świętej historii zbawieniaIdea Nowego Testamentu kieruje jakby Jezusa i Dwunastu ku Świętemu Miastu, stanowiącemu w tej myśli nadal miejsce uświęcone obecnością Jahwe, centrum świata.Powoli jednak ta rola przechodzi z Jerozolimy na osobę Jezusa Chrystusa, który jest światłością świata. On sam wypełni funkcję Jeruzalem i świątyni. Cała doskonałość miasta i przybytku skupi się w Jego Osobie i Jego Kościele. U czterech ewangelistówNowy Testament w swym orędziu zbawczym wielokrotnie podkreśla rangę Jerozolimy. Według Ewangelii świętego Marka głosy nauki Jana Chrzciciela już docierają do Świętego Miasta. Jezus przyjdzie tam jednak dopiero wtedy, gdy ludzie z Galilei nie wykażą spodziewanej wiary. W Jerozolimie dopełni On swej ofiary, witany najpierw tryumfalnie. Zapowie kres dawnej ekonomii zbawienia, koniec miasta i koniec roli świątyni.Św. Mateusz z kolei przypomina, iż uczeni w Piśmie nie rozpoznali zapowiadanego Mesjasza, a znaki - zgodność Jego losów ze słowami proroctw - nie doprowadziły do wyznania wiary przez lud Jerozolimy. Dlatego traci ona swój prymat na rzecz Betlejem i Nazaretu. Ze stolicy wyjdą tylko wrogowie Jezusa, stąd płacz Mesjasza nad losem Świętego Miasta, które potrafi zabijać wysłańców Boga. Św. Jan Ewangelista wspomina o kilku podróżach Mistrza do Miasta, wskazuje na nieprzejednany stosunek ludu Jerozolimy do Jezusa, uwypukla stanowczy opór wobec Jego przepowiadania. Dla św. Łukasza miasto Dawida jest jeszcze miejscem kresu życia oraz działalności Nauczyciela. Twierdzi on: "Nie wypada, żeby prorok zginął poza Jerozolimą" (Łk 13,33). Stąd idą głosićOd zmartwychwstania Chrystus zajmuje miejsce, które przed Jego przyjściem zarezerwowane było dla Stolicy. Ale w czas Pięćdziesiątnicy jeszcze na moment Miasto wraca do swej uprzywilejowanej pozycji. Oto apostołowie otrzymują wzniosłą misję głoszenia Dobrej Nowiny od Jerozolimy aż do Judei, Samarii i po wszystkie krańce ziemi. To z Jeruzalem właśnie udają się w świat Szaweł (Paweł) i Piotr. Od tej chwili przestaje być ono jednak centrum ewangelizacji.Łukasz najwięcejNajczęściej o Jerozolimie mówi św. Łukasz. Na 139 zastosowań tego terminu w Nowym Testamencie aż 90 przypada na niego. Świadczy to o szczególnym zainteresowaniu tego pisarza Miastem Świętym, tak w życiu Jezusa, jak i Jego Kościoła. Na uwagę zasługuje także inny szczegół: Łukasz używa podwójnej nazwy: greckiej i hebraizującej, z wyraźną przewagą tej ostatniej. Nasuwa się pytanie: jakie racje kierowały trzecim ewangelistą w wyborze jednej lub drugiej formy?Ważne rozróżnienieBadania egzegetów prowadzą do wniosku, że Łukasz pod wpływem swego mistrza, Pawła, Apostoła Narodów, określenia "Jerozolima" używa w znaczeniu geograficzno-historycznym, czyli wówczas, gdy traktuje je na równi z innymi miastami imperium. "Jeruzalem" natomiast ma wyraźnie znaczenie teologiczne. Ten tytuł wyraża szczególnie dwa aspekty: eschatologiczny i eklezjologiczny - to miejsce świątyni, kultu, modlitwy, religijnych pielgrzymek.W Dziejach Apostolskich Jeruzalem jest miejscem zstąpienia Ducha Świętego i miejscem chrystofanii. Rola miasta w historii Kościoła pierwotnego jest analogiczna do jego roli w historii Jezusa: jest ono miejscem wyjścia Dobrej Nowiny, zgodnie z wolą Jezusa, lecz równocześnie odrzuca Jego apostołów i uczniów, podobnie jak odrzuciło Jezusa. Opis podróżyGodną szczególnej uwagi częścią trzeciej Ewangelii jest opis podróży Jezusa do Jeruzalem (Łk 9,51-19,27), którą włącza Łukasz między okres galilejski a działalność jerozolimską. Można by postawić sobie pytanie, czy Łukaszowy opis tej podróży jest wierną, z punktu widzenia chronologii i topografii, relacją rzeczywistej wędrówki Jezusa z Galilei, czy też jest to tylko literacka konstrukcja Ewangelisty? W owym fragmencie mamy aż cztery wzmianki o podróży do Jeruzalem. Jest w nich zawarty i wyrażony motyw teologiczny (9,51; 13,22; 17,11; 19,11).ZapowiedziJednym z tekstów Starego Testamentu, który podkreślał szczególną rolę Jerozolimy w czasach eschatycznych i który był inspiracją dla ewangelisty, jest fragment z księgi Joela (J1 2,28-32), innym - Psalm 87, w którym mowa o tym, że wszystkie narody będą należeć do królestwa Bożego, a jego punktem centralnym będzie Syjon - Jeruzalem. Wszystkie narody pielgrzymować będą do niej, by tam połączyć się z Jahwe, bo Jeruzalem jest matką wszystkich, wszyscy się w niej urodzili. To miejsce szczególnego błogosławieństwa Bożego, źródło życia i zbawienia.Te zapowiedzi Starego Testamentu dopiero teraz się wypełniają w sposób doskonały. Jerozolima łączy epokę Izraela z epoką Kościoła. Czas Izraela obejmował dokładnie określone miejsce, tj. ojczyznę Żydów, Palestynę; czas Kościoła obejmuje cały świat. Obydwa te etapy historii zbawienia mają ten sam "punkt centralny" - Jeruzalem. Dzięki temu Jeruzalem jest zwornikiem świętej historii zbawienia. Ks. BOGDAN PONIŻY
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |