Największe przykazanie (Mt 22,34-40)

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?» On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».

Największe i pierwsze przykazanie

Wydaje się, że na ogół nie mamy już trudności, aby to pierwsze i największe przykazanie wskazać dokładnie tak, jak ukazał je swoim rozmówcom Jezus Chrystus. Uczony w Prawie, jak przed tygodniem faryzeusze, wystawiając Jezusa na próbę, zadał mu pytanie o największe przykazanie w Prawie. Rzeczywiście, było o co pytać. Na pewno ów uczony miał na ten temat swój pogląd, bo należało to do obowiązków uczonego, aby mógł rzetelnie prowadzić swoich słuchaczy i uczniów, i ukazywać im hierarchię wartości, a więc także pierwsze i największe przykazanie. Ale spotkanie z Jezusem Chrystusem, sławnym rabbim, jak mówiono, było dobrą okazją ku temu, aby tę problematykę przedyskutować. Dotykamy tutaj sprawy dla chrześcijaństwa centralnej. To przecież religia chrześcijańska, a więc nauka Jezusa Chrystusa czyli Dobra Nowina o Bogu i człowieku zawarta w Ewangelii, nauczyła nas tego, że zasadą naszego postępowania, naszego działania, a zarazem podstawą naszego rozliczania się wobec Boga i własnego sumienia jest wierność przykazaniu miłości. Ponieważ Bóg jest miłością, domaga się także tego od nas, stworzonych na Jego obraz i podobieństwo.

Stary Testament przez długie wieki uczył się dochodzenia do tej zasady tak, aby stała się ona czytelna i nie budziła wątpliwości w odniesieniu do żadnego ludzkiego czynu. Z Księgi Wyjścia dowiadujemy się, m.in. dzisiaj czytając pierwsze czytanie mszalne, jak bardzo szczegółowe musiały być postanowienia starego Prawa, aby pomóc ludowi Bożemu tamtego czasu w zachowaniu Bożego Przymierza. To jest prawdziwy kodeks postępowania rozpisany na różne sytuacje, bardzo często kazuistyka. Chrześcijaninowi taka metoda nie jest już potrzebna. Chrześcijanin wie, że miłość bliźniego jest zasadą podstawową, a zatem każde nasze działanie i całe nasze postępowanie wynika z tego, jak odczytujemy zasadę miłości Boga, bliźniego, a także i siebie samego.

Te dwa przykazania, które Jezus Chrystus wyniósł ponad cały wielki kodeks 613 przykazań, nakazów i zakazów, oznaczają podstawę, na których opiera się Prawo i Prorocy, całe zatem stare przymierze. Na tym przykazaniu opiera się także nauka Nowego Testamentu.

Jezus Chrystus przyszedł z orędziem miłości i tej miłości uczył. Nie mógł tego uczynić inaczej, skoro mówił o swoim Ojcu, a przecież On jest miłością. I miłość sprawiła, że Syn został posłany do ludzi.

Bp JAN SZLAGA Wasze komentarze: Malgonia: 10.11.2022, 08:41 Witam. Dzisiaj , dzieki Slowom , diagramom i Ps. 139 przypomnialam sobie moje poczatki poznawania w , ktorym miejscu sie obecnie znajdowalam. Cudownie ktos to powiazal w calosc , zrozumiala trescia pieknie zawiazal, ze kazdy czlowiek zastanawiajacy sie nad soba , zobaczy , w ktorym miejscu sie znajduje i moze podjac decyzje , za pomoca ponizszej modlitwy , Powierzyc siebie w rece Zywego Boga. Ja tak zrobilam przed 37 laty i nie zawiodlam sie na Bogu. On jest Dobry . Szukajmy najpierw Krolestwa Bozego a, wszystko inne bedzie nam dodane. Obecnie tez oczekuje prowadzenia Bozego. Musimy mu ludxie pamietac o tym , ze jestesmy grzesznikami a, Pan jest Swiety. Kto powierzyl zycie Panu, napewno sie nie zawiodl na Nim. On wie co dla nas jest najlepsze. Zachecam do pojednania sie z Zywym Jezusem Chrystusem, ktory ma na imie ZJA JESTEM. Autor: Treść: Poprzednia [ Powrót ] Następna