Męczenników orszak biały (Ap 6,9-11)Czytamy wspólnie Księgę ApokalipsyChrystus - Baranek łamie piątą pieczęć na księdze Bożych przeznaczeń. Na scenę dziejową wkraczają męczennicy...
A kiedy [Baranek] złamał piątą pieczęć...Po złamaniu piątej pieczęci św. Jan widzi dusze zabitych ze względu na Boga. Wizja obejmuje wszystkich męczenników Starego Testamentu, od Abla aż do Zachariasza (por. Mt 23,35-37) oraz męczenników chrześcijańskich wszystkich epok.Chrystus zapowiedział swoim naśladowcom czekające ich trudy i cierpienia: Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować (J 15,20). Będą was uciskać i zabijać, i z powodu mojego imienia będą was nienawidzić wszystkie narody (Mt 24,9), a nawet przyjdzie taki czas, że każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu (J 16,2). Spisując Apokalipsę, św. Jan miał świeżo w pamięci prześladowania chrześcijan rozpętane przez cesarza Nerona w roku 64 po Chrystusie (Tacyt, Annales 15,44), a może i późniejsze prześladowania. Piąta pieczęć łączy się wyraźnie z pierwszą pieczęcią. Po złamaniu pierwszej pieczęci ukazał się zwycięski Jeździec. Piąta pieczęć uzmysławia cenę zwycięstwa. ...zobaczyłem u stóp ołtarza dusze zabitych...Całe wyposażenie Namiotu Spotkania (przenośnej świątyni z czasów wędrówki Izraela do Ziemi Obiecanej), a potem świątyni jerozolimskiej odpowiadało dokładnie wzorcowi, jaki Bóg podał Izraelitom (Wj 25,9.40; Lb 8,4; Hbr 8,5). Żydzi byli przekonani, że wszystkie przedmioty kultu Bożego miały swoje "prototypy" w niebie i stanowiły jedynie ich kopię albo cień.
W świątyni jerozolimskiej znajdowały się dwa ołtarze: ołtarz kadzenia, na którym spalano wonne kadzidło ku czci Jahwe oraz ołtarz całopalny, na którym kapłani zamieniali w dym mięso i tłuszcz zwierząt ofiarnych, przepraszając w ten sposób Boga za grzechy Izraela i prosząc Go o życzliwość i łaskę. Najświętszą częścią każdej ofiary ze zwierząt była ofiara z krwi. Żydzi wierzyli, że we krwi obecne jest życie i dusza, dlatego krew traktowali z największą powagą. Prawo surowo zakazywało przelewania krwi ludzi, spożywania krwi zwierząt, a nadto nakazywało specjalne ryty ofiarowania krwi Bogu. Trzecia Księga Mojżeszowa (czyli Księga Kapłańska) podaje szczegółowe przepisy dotyczące składania ofiar całopalnych. Co do krwi zwierzęcia ofiarnego Prawo Mojżeszowe postanawiało tak: kapłan wyleje resztę krwi u podstawy ołtarza całopalenia, znajdującego się przed wejściem do Namiotu Spotkania (Kpł 4,7). Obecność męczenników u stóp ołtarza w niebie świadczy, że męczeństwo jest ofiarą składaną Bogu. ...zabitych za to, że [trwali] przy Słowie Bożym...Przy Słowie Bożym trwał niewzruszenie patriarcha Abraham, który nie zawahał się złożyć Bogu w ofierze swego jedynego syna Izaaka. Przy Słowie Bożym trwał św. Paweł. Mając świadomość zbliżającej się śmierci męczeńskiej pisał do Filipian: jeśli nawet moja krew ma być dolana do ofiary i świętej posługi około waszej wiary, jestem szczęśliwy i cieszę się razem z wami wszystkimi (2,17). A do Tymoteusza napisał: nadszedł czas mojego odejścia i już mam złożyć życie swoje w ofierze (2 Tm 4,6). Zachęcał też innych wiernych do złożenia ofiary z życia: nawołuję was, bracia, abyście oddali się Bogu na ofiarę żywą, świętą i przyjemną - będzie to wasza duchowa służba (Rz 12,1). Słowa te musiały wywoływać żywe echo wśród ówczesnych chrześcijan. Skazany na rozszarpanie przez dzikie zwierzęta św. Ignacy Antiocheński (zm. 110) modlił się, aby mógł stać się ofiarą przyjemną dla Boga (Ad Romanos 2,2; 4,2).Z ludzkiego punktu widzenia może się wydawać, że śmierć męczeńska jest zaprzepaszczeniem życia i niepotrzebną stratą. Apokalipsa uczy jednak, że tak nie jest. Śmierć męczenników jest ofiarą składaną ku chwale Pana Boga. Obecność męczenników w niebie świadczy, że człowiek otrzymuje nagrodę albo karę za swoje życie zaraz po śmierci, a nie dopiero przy końcu świata. Wyrok sądu Bożego (tak zwanego sądu szczegółowego) zaczyna "działać" natychmiast, już w chwili śmierci, choć pełen efekt dla duszy i ciała osiągnie dopiero po powszechnym zmartwychwstaniu. ...i byli [wiernymi] świadkami.Św. Jan podaje przyczynę, dla której zabito męczenników: dia ton logon tou theou (dla Słowa Bożego) i dia ten marty- rian hen eichon (dla świadectwa, jakie mieli).Dawać świadectwo (martyria) to tyle, co powtarzać to, co się widziało i słyszało (J 3,32), nawet gdyby trzeba było za to zapłacić najwyższą cenę. Z czasem słowo martyria (świadectwo) nabrało ściśle określonego sensu: "potwierdzić swoją wiarę śmiercią". Stąd martyr to męczennik, a martyria - to męczeństwo (por. nasze słowo martyrologia). Zawołały one donośnym głosem:Po pieśniach czterech istot żyjących, dwudziestu czterech starców, aniołów i całego stworzenia rozlega się teraz śpiew męczenników. Władco święty i pełen prawdy! Jak długo będziesz jeszcze zwlekał z sądem i odpłatą dla mieszkańców ziemi za naszą krew?Męczennicy wołają w tej pieśni do Boga o sprawiedliwość. Zdają się odwoływać do słów Chrystusa, który obiecał: Czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie i w nocy, i czyżby zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, zaraz pośpieszy im z pomocą (Łk 18,7). W wołaniu męczenników słychać echo krzyku z Księgi Rodzaju: Krew twego brata [ = Abla] woła ku mnie z ziemi (4,10). Wołanie męczenników zdaje się kłócić z modlitwą Chrystusa na krzyżu (Łk 23,24) i diakona Szczepana, zanoszonej w chwili męczeństwa (Dz 7,60). Faktycznie jednak nie ma tu sprzeczności. Św. Tomasz z Akwinu tak wyjaśnia: Ta modlitwa męczenników jest niczym innym jak pragnieniem, aby przyszło już zmartwychwstanie ciał, by mogli mieć udział w dziedzictwie zbawionych i poznaniu sprawiedliwości Bożej, przejawiającej się w karaniu grzeszników (Summa theologiae, III, q. 72, a. 3, ad 1). A zatem pieśń męczenników jest modlitwą o przyjście królestwa Bożego i jego sprawiedliwości. I każdy z nich otrzymał białą szatę.Wołającym męczennikom Bóg udziela podwójnej odpowiedzi. Po pierwsze, daje im białą szatę, symbol zwycięstwa i triumfu. Męczennicy są zwycięzcami! Ich krew nie została rozlana na próżno! Ileż ta biała szata niesie pociechy! W taką białą, lśniącą szatę odziany był sam Chrystus podczas Przemienienia, a teraz białe szaty zdobią mieszkańców nieba. Kościół ziemski, czerpiąc wzorce z Kościoła niebiańskiego, ubiera człowieka nowo ochrzczonego w białą szatę. Potem ta biała szata powraca jeszcze wiele razy: jako strój pierwszokomunijny, jako szata ministranta i alba kapłana, jako suknia panny młodej...Polecono im, aby jakiś czas jeszcze odpoczęli, aż zbiorą się wszyscy ich współsłudzy i bracia, którzy mają ponieść śmierć tak samo jak oni. Po drugie, męczennicy muszą okazać jeszcze nieco cierpliwości i trochę zaczekać. Niech więc odpoczną nieco, nie tyle w sensie zaprzestania wołań, ile raczej w sensie korzystania z wiecznego odpoczynku. W tym czasie dopełni się liczba wybranych, zarówno spośród męczenników, jak i innych świętych, jak na to wskazuje rozróżnienie współsług i braci. Bóg nie zacznie działać, dopóki nie zgromadzi się przewidziana liczba zbawionych! Podczas pogrzebu Kościół Anglikański tak mówi do Boga o zmarłym: Spodobało się Tobie, Panie, powiększyć liczbę wybranych, aby przyśpieszyć nadejście Twego Królestwa. Żaden "świadek krwi" nie będzie przez Boga zapomniany. Każdy z nich ma swoje miejsce w Bożych planach. Sprawdź, czy zapamiętałeś...
Ks. PIOTR OSTAŃSKI
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |