Cudowne rozmnozenie chleba (Mt 14,13-21)

Słowa Ewangelii według św. Mateusza Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Miejsce tu jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności". Lecz Jezus im odpowiedział: "Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść". Odpowiedzieli Mu: "Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb". On rzekł: "Przynieście mi je tutaj". Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci. Potęga Bożej miłości Chrystus "ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nim i uzdrowił ich chorych" (Mt 14, 14). W tym Jezusowym zatroskaniu objawiona zostaje nieskończona miłość Boga do człowieka. Ona sprawia, że nikt nie pozostaje Mu daleki czy obojętny. Bóg widzi człowiecze potrzeby i sam - nawet nie proszony - wychodzi im naprzeciw. Tak właśnie było w chwili, gdy Jezus zobaczył ludzi głodnych. Dla nich dokonał cudu rozmnożenia chleba. Cud ten jest niezwykle wymownym potwierdzeniem owego żarliwego wezwania, jakie Bóg kieruje do ludzi w Księdze Izajasza: "Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy. Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia" (Iz 55, 1). Jednakże Bogu nie chodzi przede wszystkim o to, by zaspokoić czysto materialne potrzeby człowieka. Jemu głównie zależy na tym, aby zaradzić jego potrzebom duchowym. "Przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza ożyje" - mówi dalej w Księdze Izajasza (Iz 55, 3a). Podobnie jest także w przypadku cudu rozmnożenia chleba. Jezus dokonał go, zapowiadając jednocześnie, że da ludziom Chleb, który stanie się pokarmem niezbędnym w ich wędrowaniu do domu Ojca. Zaspokojenie fizycznie odczuwanego głodu staje się zapowiedzią obdarowania pokarmem, który będzie zaspokajał potrzeby duchowe. By móc doświadczyć w sobie tej niezwykłej duchowej pomocy ze strony kochającego Boga, trzeba mieć w sobie postawę człowieka, który chce słuchać Bożego słowa. By móc pojąć, jak bezcennym skarbem jest niebiański Chleb, którym pragnie posilać nas Chrystus, trzeba odczuwać w sobie głód rzeczy duchowych. Dopiero wtedy z naszego serca wytryśnie hymn wdzięczności wobec Ojca, który tak tkliwie pamięta o swych dzieciach. Dopiero wtedy też poczujemy tak wielką i silną więź łączącą nas z Bogiem, że będziemy mogli powtórzyć za świętym Pawłem jego wybuch uniesienia, które zdaje się rozpierać jego serce: "Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz?" (Rz 8, 35). Nie, nic nie jest w stanie pokonać wtedy człowieka - bo jego siłą jest Ten, "który nas umiłował" (Rz 8, 37). Jego mocą jest doświadczana każdego dnia miłość Najwyższego. Bp MAREK JĘDRASZEWSKI Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt