Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokonała - Łk 2,1-14Słowa Ewangelii według św. Łukasza:W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby dać się zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak, że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: "Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie". I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: "Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie". Ta noc stała się kresem ciemności, w których dotąd była spowita znajdująca się w okowach ciemności ludzkość. "Naród kroczący w ciemnościach ujrzał [bowiem] światłość wielką, [a] nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło" (Iz 9, 1). Ową światłością świata stało się Dziecię, które tej właśnie nocy się narodziło - Dziecię niezwykłe, zwane w proroctwie Izajasza "Przedziwnym Doradcą, Bogiem Mocnym, Odwiecznym Ojcem, Księciem Pokoju" (Iz 9, 5). W czasach, gdy na stolicy rzymskiej zasiadał potężny Cezar August, a wielkorządcą syryjskiej prowincji był groźny Kwiryniusz, wieść o tym, że ostatecznie zostało złamane ciężkie jarzmo królestwa ciemności, została skierowana nie do bogatych i możnych tego świata, lecz do prostych i biednych ludzi - do przebywających na polu nieopodal Betlejem pasterzy, którzy "trzymali straż nocną nad swoim stadem" (Łk 2, 8). To właśnie do nich anioł zwrócił się ze słowami, które z pokolenia na pokolenie będą głoszone całemu światu, aż do jego końca: "Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan" (Łk 2,10-11). Znakiem tego, że rzeczywiście "nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło" (Iz 9, 1), stało się - według słów anioła - "Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie" (Łk 2, 12). Owinięte w pieluszki - dzięki matczynej miłości i czułości Maryi; leżące w żłobie - "gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie" (Łk 2, 7). Na przekór ludzkiemu egoizmowi i ciasnocie serca dokonał się największy cud w całych dziejach świata - Syn Boży stał się człowiekiem i zamieszkał pośród nas. Cud Bożej miłości - ponieważ dokonany jedynie dzięki zazdrosnej miłości Pana Zastępów. To właśnie dlatego w tę cichą i świętą noc rozbrzmiewa każdego roku tylko ten jeden, pełen wdzięczności i wzruszenia śpiew: "Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie" (Łk 2, 14). Bp MAREK JĘDRASZEWSKI
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |