Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Nie czyń drugiemu... (Łk 6, 27-38)


     Jezus powiedział do swoich uczniów: "Powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Jeśli zabiera ci płaszcz, nie broń mu i szaty. Dawaj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu od tego, który bierze twoje. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie. Jeśli bowiem miłujecie tych tylko, którzy was miłują, jakaż za to należy się wam wdzięczność? Przecież i grzesznicy okazują miłość tym, którzy ich miłują. I jeśli dobrze czynicie tym tylko, którzy wam dobrze czynią, jaka za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy to samo czynią. Jeśli pożyczek udzielacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy pożyczają grzesznikom, żeby tyleż samo otrzymać. Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie wielka i będziecie synami Najwyższego; ponieważ On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie".

     Najprostsza i najbardziej uniwersalna zasada etyczna na świecie brzmi: "Nie czyń drugiemu, co tobie niemile". Odrobinę wyższym stopniem będzie: "Czyń drugiemu to, co byś chciał, żeby tobie uczynił". Najwyższym stopniem tej piramidy jest: "Kochaj bliźniego, jak siebie samego". Nietrudno sobie wyobrazić, jak wyglądałby świat, gdybyśmy choć jeden z tych stopni umieli praktykować w pełni. Dlaczego tak się nie dzieje?

     Prostą odpowiedzią jest znane powiedzenie, że pycha umiera kwadrans po naszej śmierci. Z pewnością pycha jest matką wszystkich grzechów, ale nie każdy jest tak całkowicie tą codzienną pychą skażony. Przecież się staramy być uczciwymi chrześcijanami.

     Wydaje się, szczególnie w dzisiejszych czasach, że mamy po prostu ogromny problem... z samymi sobą. Trudno praktykować miłość bliźniego, jeśli mamy problem z racjonalną i dojrzałą miłością samych siebie. Trudno czynić innym dobro, jeśli nie jesteśmy pewni, co jest naprawdę dobre dla nas samych. Nawet tak proste, wydawałoby się, stwierdzenie, że wiemy, co jest nam niemiłe, trudno realizować wobec innych, ponieważ w dzisiejszym świecie jest poprawnością polityczną zgoda na różnego rodzaju dewiacje: wmawia się nam, że inni mają do tego prawo i nic nam do tego. Wynika z tego prosty wniosek, że choć coś może być dla mnie "niemile", to jednak komuś "miłe" będzie. Tak właśnie rozszerza się największa zmora naszych czasów - selektywność, która dotyka także naszej codziennie praktykowanej wiary. Jedyną szczepionką mogącą nas uchronić przed tą dzisiejszą dżumą jest szukanie pomocy u Tego, który nas odkupił. Tylko On może odpowiedzieć na naszą prośbę: "Panie pomóż mi poznać siebie, swoje słabości, swoje zalety. Pomóż mi odnaleźć prawdę o sobie, abym mógł przyjąć miłością, którą Ty mnie obdarowałeś, i nią się dzielić".

     Jest wielkim szczęściem wypowiedzenie takiej modlitwy szczerze, a jeszcze większym przyjęcie odpowiedzi sercem. Poznanie siebie pozwoli nam stanąć w prawdzie o sobie i dzięki temu stać się prawdziwie pokornym. Tylko autentyczna, dojrzała, mądra pokora może nas uczynić prawdziwymi uczniami Chrystusa. "Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane: miarą dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie".

dk. Bogdan Sadowski

Autor jest diakonem stałym,
ekspertem Centrum Myśli Jana Pawia II w Warszawie
i redaktorem naczelnym miesięcznika "Magnificat" Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 24 lutego 2019



   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Humor | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej