Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Zesłanie Ducha Świętego w tradycji Kościoła

Pięćdziesiątnica radości - tak można nazwać uroczystość tzw. Zielonych Świąt

Od pierwszych wieków Kościoła uczniowie Chrystusa wspominają wydarzenie, które miało miejsce pięćdziesiąt dni po zmartwychwstaniu Chrystusa. Dla Izraelitów ten dzień był pamiątką zawarcia przymierza na Synaju oraz okazją do dziękczynienia za zbiory.

Nazwa Pięćdziesiątnica towarzyszy uroczystości Zesłania Ducha Świętego ponad 2000 lat. Szkoda, że do ksiąg liturgicznych Kościoła w Polsce nie wprowadzono jej w brzmieniu języka greckiego - Pentelcostes.

Dzień Pięćdziesiątnicy to w historii Izraela pamiątka zawarcia przymierza u stóp Góry Synaj, a równocześnie święto dziękczynienia za zbiory płodów rolnych. Nie jest więc dziwne, że chrześcijanie zachowali tę nazwę dla uroczystości upamiętniającej fakt Zesłania Ducha Świętego, które miało miejsce właśnie w tym pięćdziesiątym dniu od zmartwychwstania Chrystusa.

Niekiedy mówi się o "Zielonych Świętach" nie zawsze pamiętając, że to uroczystość Zesłania Ducha Świętego. W efekcie niejedni uważają to święto za "samoistne", podobnie jak Boże Narodzenie, błędnie dzieląc rok liturgiczny na trzy części - Boże Narodzenie, Wielkanoc, okres Ducha Świętego.

Jedno, czy dwa święta?

Już pod koniec III wieku zaczęto uroczyście obchodzić zakończenie Pięćdziesiątnicy Radości Paschalnej. Zaleca ten obchód Synod w Elwirze około 300 roku. Atoli zaznacza się w tamtych czasach pewna różnorodność obchodów - były Kościoły, które w jednym dniu organizowały pamiątkę Zesłania Ducha Świętego oraz Wniebowstąpienia Pana Jezusa. Działo się tak np. w Jerozolimie. Opisuje to znana już nam pątniczka Egeria (rok 383). Czytamy w jej dzienniku, że w to święto chrześcijanie gromadzili się o godz. 9.00 w bazylice św. Syjonu, w miejscu, gdzie Duch Święty zstąpił i usłyszano uczniów mówiących językami.

Czytano tam wtedy perykopę z Dziejów Apostolskich opowiadającą o tym wydarzeniu. Po południu cały lud udawał się na Górę Oliwną do miejsca, z którego Pan wstąpił do nieba. Wówczas czytano opis Wniebowstąpienia Pańskiego z Dziejów Apostolskich oraz z Ewangelii.

Jednak w tym samym czasie większość Kościołów obchodziła dwie uroczystości osobno - w dniach odnotowanych w księgach świętych. Św. Jan Chryzostom notuje, że Wniebowstąpienie Pańskie jest świętem starożytnym i powszechnym. Św. Augustyn mówi, że obchodzone jest ono w całym świecie i korzenie ma w czasach apostolskich.

W Jerozolimie dzisiejsza uroczystość jest obchodzona odrębnie już około lat 420-430. Podobnie naucza w Rzymie św. Leon Wielki. Niemniej Ojcowie Kościoła bronią pięćdziesięciu dni wielkanocnych. Jak czytamy w dokumentach - dziesięć dni między Wniebowstąpieniem i Zesłaniem Ducha Świętego należy obchodzić z taką samą radością jak poprzednie czterdzieści dni.

Czas chrzcielnej katechezy

Pięćdziesiątnica jest wyraźnie opisywana jako święto Zesłania Ducha Świętego na apostołów i początek posługi misyjnej Kościoła. Mówią o tym św. Augustyn i św. Leon Wielki na Zachodzie, św. Grzegorz z Nyssy i św. Jan Chryzostom na Wschodzie.

Jednak w tym samym okresie, który historycy nazywają "złotym wiekiem" katechezy chrzcielnej, potrzeby licznych rzesz katechumenów, którzy pragnęli chrztu, a nie mogli go przyjąć w Wielką Noc Zmartwychwstania, doprowadziły do tego, że pod koniec IV wieku organizuje się dla tych katechumenów drugi dzień chrztu. Jego kształt liturgiczny jest powtórzeniem liturgii Wielkiej Nocy. Dokumenty odnotowują oktawę (czyli osiem kolejnych dni świętowania) , a w VI wieku również post w sobotę przed niedzielą Zesłania Ducha Świętego jako kolejną niedzielą chrztu. Oktawa Zesłania Ducha Świętego była w swojej treści mystagogią (czyli wprowadzeniem w tajemnicę) chrztu św.

Ten zdeformowany kształt Pięćdziesiątnicy Radości stał się niestety obowiązujący dla całego Kościoła od VI wieku. Dopiero Sobór Watykański II przywrócił znowu pięćdziesiąt dni w całej pierwotnej prawdzie. Podkreślają to obecnie modlitwy i uroczystości. Eucharystia tej niedzieli kończy się radosnym, wielkanocnym, dwukrotnym Alleluja!

Kapłański wymiar święta

Jak przeżywać dzisiejszą uroczystość? Wydarzenie, które miało miejsce w tym dniu w Jerozolimie przed wiekami, dopełnia misterium Paschy Chrystusa i Kościoła, doprowadza do szczytu charyzmat kapłański Apostołów, otwiera drzwi Kościoła dla całej ludzkości. Apostołowie wychodzą na cały świat, aby czynić uczniami Pana wszystkie narody. Stąd bardzo często w dzisiejszą uroczystość udziela się święceń kapłańskich. Razem z dniami nowenny przed uroczystością Zesłania, powinna stać się czasem wytrwałej modlitwy o powołania kapłańskie.

A I Komunia Św.? Obchody chrześcijańskiej inicjacji dorosłych, które ukazują Wielką Noc jako dzień ich pierwszego pełnego uczestnictwa w Eucharystii, wprowadzają siedem tygodni mystagogii, zamiast naszego Białego Tygodnia.

Pięćdziesiątnicę Radości ustalają jako jej ostatni dzień. Można więc w ten dzień organizować jakiś etap mystagogii eucharystycznej naszych dzieci, ale treść liturgii tej uroczystości musi być zgodna z liturgią paschalną Ducha Świętego. Nie powinno być różnicy między tym, co kapłan odprawia przy ołtarzu, a czym żyją wierni zgromadzeni w kościele.

Ks. STANISŁAW HARTLIEB


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. IreneuszaModlitwa do św. Ireneusza

Litania do św. IreneuszaLitania do św. Ireneusza

Ksiądz Bosko pamiętał o najbardziej zagrożonychKsiądz Bosko pamiętał o najbardziej zagrożonych

Dlaczego litować się nad kimś, kto nie miał litości?Dlaczego litować się nad kimś, kto nie miał litości?

Czy pierwsze przykazanie nie obowiązuje jeśli w kościołach są obrazy i rzeźby Jezusa, Maryi czy świętych?Czy pierwsze przykazanie nie obowiązuje jeśli w kościołach są obrazy i rzeźby Jezusa, Maryi czy świętych?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna  
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej