Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Św. Karol Boromeusz patron chorych, seminarzystów, katechetów i duszpasterzy

Św. Karol ze szlacheckiej rodziny Boromeuszów urodził się w roku 1538 we Włoszech. Studiował w Mediolanie, a potem w Pawii, gdzie uzyskał doktorat z prawa cywilnego i kanonicznego w roku 1559. Jego wuj, kardynał de Medici, wybrany w tym samym roku na papieża (Pius IV), mianował go kardynałem, a wkrótce potem arcybiskupem Mediolanu, mimo iż św. Karol nie był jeszcze księdzem. Święcenia kapłańskie i sakrę biskupią przyjął dopiero w roku 1563.

Pozostał w Rzymie i zaczął pilnie pracować dla dobra Kościoła; założył Akademię Watykańską, jako papieski sekretarz stanu doprowadził do wznowienia soboru trydenckiego i do pomyślnego jego ukończenia w roku 1563. Odtąd oddał się niepodzielnie pracy nad przeprowadzeniem uchwał soboru w swojej rozległej diecezji. Założył w Mediolanie pierwsze na świecie seminarium duchowne (większe i mniejsze), odprawił pięć synodów prowincjonalnych i jedenaście diecezjalnych, sprowadził nowe zakony: jezuitów, kapucynów i teatynów, powołał do życia zgromadzenie oblatów św. Ambrożego - bractwa nauki chrześcijańskiej.

Niezmordowanie wizytował klasztory i parafie. Głównym jego dążeniem było stworzyć kler stojący wysoko pod względem przygotowania naukowego i wyrobienia ascetycznego. W roku 1572 był na konklawe kontrkandydatem papieża Grzegorza XIII. Podczas wielkiej zarazy w Mediolanie w roku 1576 sam nawiedzał chorych, zaopatrywał umierających, przewodniczył ulicznym procesjom pokutnym, boso, z powrozem na szyi i krzyżem w ręku. Był surowy dla siebie, oddany całkowicie wyczerpującej pracy duszpasterskiej, pobożny, słowem - stanowił wzór nowoczesnego biskupa katolickiego. Majątek osobisty rozdał ubogim. Zmarł przedwcześnie wskutek złośliwej febry w Mediolanie, 3 listopada 1584 roku. Został kanonizowany przez Papieża Pawła V w roku 1610.

Ciekawostki

Świętego łączyły przyjazne stosunki z kilkoma Polakami. Korespondował z biskupem włocławskim Stanisławem Karnkowskim, późniejszym prymasem, który zapewne za jego przykładem założył we Włocławku seminarium duchowne. Wymieniał listy z królem Stefanem Batorym oraz bratankiem króla, Andrzejem, późniejszym biskupem warmińskim, którego gościł u siebie.

Ks. Wiesław Al. Niewęgłowski



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

św. Kazimierzśw. Kazimierz

Modlitwa do św. KazimierzaModlitwa do św. Kazimierza

Litania do św. KazimierzaLitania do św. Kazimierza

bł. Jan Antoni Farinaśw. Jan Antoni Farina

Modlitwa do św. Jana Antoniego FarinyModlitwa do św. Jana Antoniego Fariny

Dlaczego Kościół nie zajmuje się ludźmi biednymi?Dlaczego Kościół nie zajmuje się ludźmi biednymi?

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej