|
|
Bł. Michał Kozal uczy nas żyć radością Ewangelii, słowami i świadectwem życia
Bł. Michał Kozal uczy nas żyć radością Ewangelii, słowami i świadectwem życia wszędzie tam, gdzie się znajdziemy:
- "Prześladowanie i męczeństwo jest nieodłączną cechą Kościoła katolickiego... Pamiętajcie, że ani Boga, ani Ojczyzny ni ludzi prawdziwie kochać nie można bez ofiary. Bez poświęcenia" (w Bydgoszczy 16 maja 1926 zwracając się do młodzieży).
- "Dziś powinnością każdego katolika jest głosić Chrystusa i naukę Jego, skutecznie ją popierać i w jej obronie stawać: każdy na swój sposób, miarę swoich sił i zdolności stać się powinien apostołem Chrystusa" (w Szczawnicy kazanie z 1 sierpnia 1937).
- "Chrześcijanin naznaczony na duszy znakiem Chrystusowym na chrzcie i przez ten znak uzdolniony do czynnego uczestnictwa w ofierze Chrystusowej, wierny pozostać musi swemu powołaniu i w myśli, słowie i czynie odzwierciedlać ducha Chrystusowego".
- "Prawdziwa cnota chrześcijańskiej nadziei domaga się, żeby człowiek nie tylko w sercu ją nosił, ale na niej opierał życie swoje i nigdy nie wątpił, że i z najcięższego położenia i najsroższej walki Bóg szczęśliwie go wyprowadzi ku prawdziwemu pożytkowi duszy".
- "Chrystus nie jest daleko od nas, On w Eucharystii mieszka z nami i dlatego pierwszorzędnym obowiązkiem naszym jest, byśmy w Eucharystii dusze swoje z Chrystusem związali" (1937).
- "W komunii świętej każdy z nas jest jedno z Bogiem-Człowiekiem. Tutaj, że się tak wyrażę jest dusza przy duszy, serce przy sercu, a usta do ust przemawiają i takie połączenie musi nadać duszy sił do walki ze złem i do wytrwania w dobrem" (w Bydgoszczy 12 grudnia 1926).
- "Chrystus modlitwy nie potrzebuje, bo Bogiem jest, ale za nas się modli i nam przykładem swoim obowiązek modlitwy przypomina. I żeby poczucie tego obowiązku głęboko wraziło się w pamięć naszą i świadomości naszej nigdy nie opuściło, kładzie je testamentem do duszy naszej" (podczas nauki do kleryków 11 lutego 1928).
|
|