Święty pustelnik z Val di Castro

19 czerwca 1027 – W Val di Castro zmarł św. Romuald, opat benedyktynów u św. Apolinarego w Classe pod Rawenną, pustelnik, założyciel kamedułów (Camaldoli k. Arezzo), pustelnik w Val di Castro, święty.

Romuald urodził się w 952 w Italii, niedaleko Rawenny w szlacheckiej rodzinie. W młodości oddawał się życiu światowemu, jak to bywało w kręgach arystokratycznych. Pewnego dnia, kiedy jego ojciec, Sergiusz, zmusił go do asystowania przy pojedynku, stał się świadkiem, jak ojciec zabił przeciwnika. Poruszony tym do głębi, postanowił pokutować za ojca. W tym celu schronił się do opactwa benedyktynów Sant'Apollinare in Classe w pobliżu Rawenny. Cesarz Otton III mianował go tam opatem. Niezadowolony z zasobności opactwa, po trzech latach opuścił klasztor. Przyłączył się wtedy do mnicha Maryna, który miał pustelnię na lagunie koło Wenecji. Później obaj udali się na pogranicze Francji i Hiszpanii, gdzie od dłuższego czasu pędził żywot pustelniczy Piotr Orseolo. Z obalonym dożą Piotrem Orseolo powędrował następnie do Katalonii i osiedlił się niedaleko opactwa św. Michała w Cuxa. Żył tam przez około 10 lat, powołując do istnienia kolonię eremitów. Wówczas to przestudiował pisma Kasjana i "Żywoty Ojców pustyni" i na tej podstawie stworzył własną wizję życia pustelniczego. Z kilkoma towarzyszami starał się wprowadzić w czyn zasady ascezy bardziej uporządkowanej niż ta praktykowana przez jemu współczesnych pustelników, opierając ją na pracy ręcznej, całkowitym oderwaniu od świata, samotności w celi, zażyłości z Pismem Świętym, czuwaniach i poście.

Około 987 wróciwszy do Italii, Romuald został poproszony, aby zreformować życie monastyczne i założyć liczne eremy, klasztory i pustelnie. Jednym z takich ośrodków było Pereum pod Rawenną. W 1012 założył erem w Camaldoli, który uchodzić może za klasztor macierzysty kongregacji kamedulskiej.

Ta zreformowana gałąź zakonu benedyktyńskiego odznaczała się wyjątkowo surową regułą. Mnisi mieszkali w odosobnionych celach, praktykowali bezwzględne milczenie i ustawiczne posty. Założyciel Romuald był najlepszym przykładem takiego życia. Nigdy nie żądał od współbraci niczego, czego najpierw sam nie doświadczył. Romuald spotkał się z niezrozumieniem i wrogością; kilkakrotnie próbowano dokonać zamachu na jego życie, ale Opatrzność Boża uchroniła go. Jak inni słudzy Boży, stał się też ofiarą oszczerstw, które znosił cierpliwie w milczeniu. Już wcześniej Romuald stykał się z takimi mężami jak Benedykt z Benewentu, Jan z Wenecji, Bruno z Kwerfurtu; wszyscy oni odegrać mieli niemałą rolę w dziejach młodego chrześcijaństwa na ziemiach polskich. Niemały też wpływ wywarł Romuald na Ottonie III, który m.in. przynaglił go do objęcia rządów w opactwie pod Rawenną.

Kiedy Romuald poczuł, że zbliża się śmierć, znalazł sobie miejsce w samotnej pustelni w Val di Castro. Tam zmarł 19 czerwca 1027. Jego życiorys sporządził jego duchowy spadkobierca, św. Piotr Damiani.

Spośród jego licznych fundacji, pomimo burzliwych dziejów, przetrwały do dnia dzisiejszego klasztory w Camaldoli i Fonte Avellana.

Kanonizował Romualda w 1582 papież Grzegorz XIII. Przedstawiany jest w białym habicie kamedulskim, czasem w czarnym benedyktyńskim. Często ma w ręku księgę i model pustelni. Jest patronem kamedułów.

Romuald, człowiek łez i modlitwy, z rygorem nauczania łączył ducha pełnego pasji, zdolnego do wielkiego ludzkiego ciepła i mocnego uczucia.

Przyczynki do lektury:

"Siedź w celi jak w raju. Wypędź z pamięci cały świat i odrzuć go za siebie; bądź czujny na twe myśli jak dobry wędkarz jest czujny na ryby. Jedyną drogą niech będzie księga Psalmów: nigdy jej nie porzucaj. Jeśli nie możesz dojść do wszystkiego, zważywszy, że jesteś tutaj pełnym zapału nowicjuszem, staraj się przynajmniej w niektórych punktach wniknąć w ich sens duchowy. A kiedy czytając zaczniesz się rozpraszać, nie przestawaj, lecz natychmiast się popraw, szukając sensu tego, co masz przed sobą. Przede wszystkim stań w obecności Boga z lękiem i drżeniem. Uniż się całkowicie i usiądź jak pisklę, cieszące się jedynie łaską Boga i, o ile matka go nie nakarmi, niezdolne poczuć smaku pokarmu ani też go sobie zdobyć" (Romuald, w: "Żywot pięciu braci" 32, Brunona z Kwerfurtu).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna