Ludwik IX ucieleśniał ideał pobożnego i wielkiego średniowiecznego władcy

25 sierpnia 1270 - W obozie u bram Tunisu zmarł na tyfus Ludwik IX, król Francji w latach 1226-70, organizator VI (1248-54) i VII wyprawy krzyżowej (1270), "król ziemskich królów" (określenie kronikarza Mateusza z Paryża), tercjarz franciszkański, święty, patron III Zakonu św. Franciszka.

Urodził się 25 kwietnia 1214 w Poissy. Jego ojcem był król Francji Ludwik VIII, matką zaś energiczna Blanka Kastylijska. W wieku 12 lat ukoronowano go na króla Francji. W 1234 ożenił się z Małgorzatą, córką hrabiego Prowansji Rajmunda Berengera. Doszedłszy do pełnoletności, rok później przejął rządy, które przyniosły mu sławę jednego z najznamienitszych władców Francji.

Bił monety z napisem: "Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat". Zakazał pojedynków i prywatnych wojen. Wydał rozporządzenia przeciw lichwie i prostytucji. Ufundował wiele instytucji charytatywnych. Organizował dzieła miłosierdzia. Sam opatrywał chorych i rozdawał żywność żebrakom. Żył bardzo skromnie, w surowej ascezie. Popierał zakony żebracze i chętnie otaczał się duchownymi, z którymi wiódł rozmowy na tematy teologiczne. Był głęboko religijny. Należał do III Zakonu św. Franciszka.

Słynny jest dąb w Vincennes, gdzie osobiście wysłuchiwał petentów. Po całym państwie rozsyłał inspektorów, którzy mieli sprawdzać, czy nie ma nadużyć ze strony funkcjonariuszy i bezpośrednio go informować. Ten nietuzinkowy i odznaczający się wybitną osobowością władca Francji zreformował administrację i sądownictwo, a także system finansów państwa. Odegrał poważną rolę w fundacji Sorbony. Był mecenasem sztuki, co najbardziej upamiętnia sławna kaplica Sainte-Chapelle w Paryżu.

Podporządkował sobie zbuntowanych feudałów, wspomaganych przez Anglików, wygrywając bitwę pod Taillebourgiem (1242). W 1248 wyruszył na wyprawę krzyżową, podczas której przez Cypr dotarł do Egiptu. W trakcie jednej z walk dostał się do niewoli. Po złożeniu wysokiego okupu przebywał w Palestynie, gdzie prowadził układy w sprawie państwa krzyżowców. W 1254 wrócił do Francji, ale w 1267 podjął drugą krucjatę. Wylądował z armią w Tunisie; zdobył twierdzę Kartaginę, ale wkrótce potem zapadł na tyfus i zmarł 25 sierpnia 1270 w obozie u bram Tunisu. Szczątki jego sprowadzono do Francji i złożono w kościele św. Dionizego w Paryżu.

Ludwik IX miał jedenastu synów i już za życie nazywano go "Świętym". Codziennie chodził na Mszę św., często i żarliwie się modlił. Synowi i następcy pozostawił mądre rady, rycerstwu wzór do naśladowania, wszystkim przykład wielu chrześcijańskich cnót. Przez całe życie pamiętał słowa swej świętej matki: "Wolałabym widzieć cię umarłego aniżeli żyjącego w grzechu".

Papież Bonifacy VIII zaliczył go w poczet świętych 11 sierpnia 1297. Jest patronem kilku żeńskich zgromadzeń zakonnych noszących jego imię; drukarzy, fryzjerów, hafciarek, introligatorów, kamieniarzy, krawców, piekarzy, pielgrzymów, niewidomych, rybaków, tkaczy, uczonych. W ikonografii św. Ludwik przedstawiany jest w stroju królewskim z koroną na głowie. Jego atrybutami są m.in.: gwóźdź, korona cierniowa, korona cierniowa i wokół gwoździe, lilia, trzy lilie na tarczy, miecz, obrączka, sokół, wieniec laurowy.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna