Tego świętego wzywa się podczas plagi szczurów

3 listopada 1639 - W Limie (Peru) zmarł brat Marcin de Porres, dominikanin, infirmarz, kwestarz, mistyk, święty, patron zgody na tle rasowym, sprawiedliwości społecznej, ludzi o rasie mieszanej.

Urodził się w Limie i był synem hiszpańskiego szlachcica Juana de Porres i czarnoskórej, byłej niewolnicy z Panamy. Był mulatem i ojciec dał mu swoje nazwisko dopiero po kilku latach. Mimo wszystko zajął się jego wychowaniem i wykształceniem, matka zobaczyła syna dopiero wtedy, kiedy Juan został gubernatorem w Panamie. Marcin interesował się medycyną, chodził często do znajomych, którzy mieli swoją aptekę i szybko nauczył się zawodu cyrulika. Wkrótce znało go całe miasto.

Mając piętnaście lat, wbrew woli ojca, powziął nieodwołalną decyzję o wstąpieniu do dominikanów, ale został tam przyjęty jedynie jako świecki tercjarz, gdyż był dzieckiem z nieprawego łoża. I tak Marcin musiał wykonywać najcięższe prace. Jednak po pewnym czasie złożył śluby, ponieważ uczyniono wyjątek dla tego uduchowionego młodzieńca, zwłaszcza kiedy zobaczono go w ekstazie - lewitował obejmując krucyfiks. Marcin do końca życia był infirmarzem, znanym ze swej dobroci i cierpliwości.

W tych czasach Lima była niezwykłym miastem. Mieszkali tam św. Turybiusz di Mongrovejo, św. Róża z Limy i św. Jan Massias, jeden ze współbraci Marcina. Marcin miał także dar czynienia cudów, jasnowidztwa i bilokacji. Widziano go w Afryce, kiedy pocieszał niewolników, w Chinach i Japonii, kiedy wspierał misjonarzy. A jednak nigdy nie ruszał się z klasztoru. Zadziwiał wszystkich cytując Pismo Święte i "Summę" św. Tomasza z Akwinu, mimo, że ich nawet nie czytał.

Do lecznicy klasztornej, gdzie zawsze przebywał, przychodzili zarówno biedni, jak i bogaci. Arcybiskup i król zasięgali u niego rady. Podczas epidemii dżumy opiekował się ponad sześćdziesięcioma swoimi współbraćmi i wszystkich wyleczył. Założył także kolegium w Santa Cruz dla biednych dzieci, pierwsze w Ameryce.

Także zwierzęta: koty, psy, woły, garnęły się pod jego opiekę. Szczególnie myszy zbierały się w jednym kącie, nie czyniąc żadnej szkody, a on je karmił. Dlatego też Świętego wzywa się podczas plagi szczurów.

Liczne cuda przypisywane są Marcinowi, lecz największym cudem była bez wątpienia jego głęboka pokora, życie przeniknięte nieustanną modlitwą i jego bezgraniczna miłość. Stałe praktyki pokutne, rygory, które każdego dnia na siebie nakładał, ograniczanie snu w nocy do 2-3 godzin, podkopały jego zdrowie. Zapadł na tyfus i strawiła go gorączka. W tej ostatniej chorobie świątobliwość jego życia została ostatecznie potwierdzona w oczach rodzimej społeczności klasztornej, wielu mieszkańców Limy, którzy raz jeszcze odwiedzili umierającego w jego celi, a nawet samego wicekróla.

Marcin de Porres umarł 3 listopada 1639. Papież Grzegorz XVI ogłosił go w 1837 błogosławionym, a Jan XXIII świętym, 6 maja 1962.

Gdy Stolica Apostolska nadała św. Marcinowi de Porres tytuł patrona sprawiedliwości społecznej w Peru, patronem swoim obrały go także "Tygodnie Społeczne Peru", organizowane przez miejscowy Episkopat. Sam prezydent republiki uczcił Świętego, mówiąc o nim jako o pierwszym rodaku, który zajął się rozwiązaniem problemu społecznego w Peru; w 1939 zostało to podane do wiadomości publicznej, dzięki dekretowi marszałka Benavides. W różnych częściach świata za swego patrona i opiekuna uważają św. Marcina związki zawodowe lekarzy i pielęgniarzy.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna