Jego życie było nieustanną walką z herezją ariańską

13 stycznia - Wspomnienie liturgiczne św. Hilarego z Poitiers, małżonka, biskupa, teologa, egzegety, poety, doktora Kościoła (zm. 367). Nazywano go "Atanazym Zachodu" oraz "obrońcą Galii", bo przyczynił się do zwalczenia chrystologicznej herezji ariańskiej i zdołał przed nią uchronić Galię (Francję).

Przyszedł na świat ok. 310 w Poitiers jako potomek starego galijskiego rodu szlacheckiego. Wychowano go w duchu pogańskim i zadbano o staranne wykształcenie. Z czasem, dzięki poszukiwaniom i lekturze dzieł filozoficznych oraz Pisma Świętego, doszedł do poznania wiary. Przyjął chrzest, kiedy miał już żonę i córkę Abrę (później obie zostały mniszkami) i wkrótce sam zaczął innych utwierdzać w wierze. I chociaż był żonaty, wspólnota chrześcijan wybrała go w 350 biskupem miejscowego Kościoła. Należy pamiętać, że wówczas celibat duchownych nie był jeszcze powszechnie obowiązującym obyczajem.

Dał się poznać jako żarliwy przeciwnik herezji Ariusza, który kwestionował Bóstwo Jezusa Chrystusa, głosząc, iż był On jedynie przybranym Synem Bożym. Jako biskup - a było to po synodach w Arles (353) i Mediolanie (355), które poparły arianizm - podobnie jak Atanazy Wielki na Wschodzie, zaczął bronić Bóstwa Chrystusa, za co synod ariański w Beziers (356) pozbawił go biskupstwa i skazał na wygnanie do Frygii, skąd powrócił do Galii po czterech latach. Nieco wcześniej, podczas synodu w Seleucji, odważnie bronił dekretów nicejskich, w których potępiono arianizm, a potem, w 361 zwołał synod w Paryżu, podczas którego przyjęto nicejski symbol wiary.

Na wygnaniu napisał w obronie boskości Chrystusa słynny traktat "De Trinitate", który pozostał jego najbardziej kompletnym i wnikliwym dziełem teologicznym. W czasie swego pobytu w Azji Hilary posiadł cenną znajomość różnych stanowisk zajmowanych w sporach chrystologicznych na Wschodzie, a następnie przekazał nabytą przez siebie wiedzę całemu Zachodowi.

W 364 Hilary protestował przeciw działalności Auksencjusza (bpa Mediolanu w latach 355-373), pisząc dzieło "Contra Arianos vel Auxentium Mediolanensem". Auksencjusz był arianinem i po śmierci przebywającego na zesłaniu biskupa Dionizego wszedł w posiadanie biskupstwa mediolańskiego. Wzburzony lud kazał mu podpisać akt wiary, ale formuła ta jednak była tak dwuznaczna, że musieli zainterweniować św. Hilary jak i św. Euzebiusz z Vercelli, uzyskując od cesarza zniesienie Auksencjusza.

Hilary jest też autorem dzieł o charakterze historycznym i literackim (hymny religijne). Na wygnaniu wydoskonalił również swoją metodę egzegetyczną dzięki lekturze dzieł Orygenesa, a po powrocie na Zachód napisał wartościowy komentarz do Psalmów, który jednak pozostał niedokończony.

Z racji subtelności swego sposobu wyrazu i obszernego zrozumienia problemów postawionych przez Sobór w Nicei, Hilary może być uważany, obok Tertuliana i Nowacjana, za twórcę języka teologicznego Zachodu.

Hilary zmarł w 367. Relikwie Świętego spalili protestanci w 1562. Ocalała zaledwie ich drobna część. Po wiekach pap. Pius XI ogłosił Hilarego doktorem Kościoła. Jest jednym z pierwszych wyznawców, którym Kościół oddaje cześć. Hilary patronuje ludziom pokąsanym przez węże i jest czasami przedstawiany z wężem, co nawiązuje do jednego z jego cudów: sprawił, że z wyspy Gallinari, gdzie m.in. przebywał będąc na wygnaniu, zniknęły wszystkie gady. Legenda mówi też, że podczas synodu w Seleucji ariańscy biskupi odmówili mu miejsca, wtedy ziemia uniosła się, aby Święty mógł się znaleźć na jednej wysokości z innymi.

Przyczynki do lektury:

"Proszę Cię, zachowaj nieskażoną świętość tej mojej wiary i aż do mojej śmierci daj mi słyszeć głos mego sumienia. Spraw, abym zawsze dochował wierności prawdzie, którą wyznawałem w Symbolu mojego odrodzenia, kiedy to zostałem ochrzczony w Ojcu, Synu i Duchu Świętym.

Spraw, abym oddawał cześć Tobie, naszemu Ojcu i wraz z Tobą, Synowi Twojemu; abym przyjmował Twego Ducha Świętego, który pochodzi od Ciebie przez Twego Jednorodzonego.

Istotnie, mam wiarygodnego świadka, który mówi: "Ojcze, wszystko Twoje jest moje, a moje jest Twoje". Tym świadkiem jest Pan Jezus Chrystus, który mieszka we mnie, pochodzi od Ciebie i z Tobą odwiecznie jest Bogiem. On jest błogosławiony na wieki wieków. Amen" (Hilary z Poitiers, "O Trójcy Świętej", 12,57).

Wasze komentarze:

czcicielka: 13.01.2025, 13:19  Sw.Hilary prosze Cie w intencji powrotu do wiary i kosciola Czeslawa i jego rodziny. oraz Bozeny i i jej dzieci.Jak tez Franciszka i jego dzieci:.I./,ziecia :A.i jego rodziny:brata i bratankow:/R./. Jak tez sasiadow:M.R.Z.H.. oraz E.S..Dotknij ich prosze krwia Pana Jezusa i uczyn z Szawla ich w Pawla. Dziekuje bardzo..

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna