Nazywano go "duszochwatem"

16 maja 1657 - W Janowie Poleskim zginął ks. Andrzej Bobola, jezuita, kaznodzieja, misjonarz ludowy, duszpasterz na ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej, męczennik, święty, patron Polski (święto).

Urodził się w Strachocinie k. Sanoka 30 listopada 1591. Pochodził ze średniozamożnej szlachty, jego ród należał do najstarszych w Polsce. Oboje rodzice byli głęboko wierzący i syna wychowali w duchu katolickim. Andrzej pobierał nauki w szkole jezuickiej w Wilnie, a potem wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i jako zakonnik kontynuował na Akademii studia filozoficzne i teologiczne. Święcenia kapłańskie otrzymał 12 marca 1622.

Od tego momentu aż do swej męczeńskiej śmierci o. Andrzej prowadził działalność na różnych placówkach. Był rektorem kościoła, kaznodzieją, spowiednikiem, misjonarzem ludowym i prefektem młodzieży w Nieświeżu. Kierował Sodalicją Mariańską w Wilnie, a następnie w Połocku. Był przełożonym nowo założonego klasztoru w Bobrujsku. Został także mianowany kaznodzieją w Warszawie, pracował w Łomży, a od 1652 oddał się działalności misyjnej w Pińsku. Jego żarliwość apostolska zjednała mu przyjaciół, ale przyczyniła się również do wzrostu niechęci wyznawców prawosławia, którzy w jezuitach dopatrywali się współtwórców unii brzeskiej z 1596, podporządkowującej Kościół prawosławny w Rzeczypospolitej papieżowi. Na mocy tej unii powstał Kościół unicki, zachowujący w swoich obrzędach i liturgii język słowiański. Ponieważ większość ludności ruskiej (późniejszych Białorusinów i Ukraińców) pozostała przy wyznaniu prawosławnym (dyzunici), tłem wielu ruchów społecznych, a zwłaszcza powstań kozackich, były kwestie religijne.

W maju 1657 Janów Poleski został zajęty przez oddział Kozaków, którzy dokonali rzezi katolików i żydów. Wtedy też pochwycono i bestialsko zamordowano Andrzeja Bobolę, który umierał zawierzywszy do końca Jezusowi. Gdy Kozacy wycofali się z miasta, zmasakrowane zwłoki Męczennika, odarte ze skóry, złożono w miejscowym kościele. Stąd zabrali je jezuici do Pińska i pochowali w podziemiach kościoła klasztornego.

Po latach o miejscu pochowania Męczennika zapomniano. Dopiero ten ukazał się we śnie rektorowi kolegium pińskiego i wskazał miejsce w krypcie pod ołtarzem głównym, gdzie znajdował się jego grób. Było to 16 kwietnia 1702. Ciało znaleziono nietknięte rozkładem, mimo że znajdowało się w miejscu wilgotnym. Kiedy zaczęły mnożyć się cuda, podjęto starania o beatyfikację Męczennika. Niestety, kasata jezuitów, wojny i rozbiory Polski przerwały starania. Dopiero pap. Pius IX ku wielkiej radości Polaków dokonał beatyfikacji o. Andrzeja 30 października 1853, a 17 kwietnia 1938, w samą uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, pap. Pius XI dokonał uroczystej kanonizacji bł. Andrzeja. Z okazji 300-lecia śmierci Męczennika pap. Pius XII wydał encyklikę ku czci Świętego. Odnalezione relikwie Świętego odbyły szczególną wędrówkę w wyniku wydarzeń historycznych. Z Pińska, przez Połock, Moskwę, Rzym, po latach swoistego wygnania, przybyły w 1938 do Warszawy, gdzie spoczęły w kryształowej trumnie w kaplicy jezuitów przy ul. Rakowieckiej (część relikwii znajduje się w jezuickim kościele św. Barbary w Krakowie). Święty Andrzej Bobola jest patronem wielu diecezji. 16 maja 2002 został włączony również do grona głównych patronów Polski; jest też patronem kolejarzy.

W ikonografii św. Andrzej Bobola przedstawiany jest w stroju jezuity z szablami wbitymi w jego kark i prawą rękę lub jako wędrowiec.

Przyczynki do lektury:

"Sprawiedliwy z wiary żyć będzie" - mówi Apostoł Narodów. Wymownym tego dowodem jest życie świętego Andrzeja. Z głębi duszy przyjmował wszystko, co Kościół katolicki naucza i każe czynić, i całym sercem do tego się przykładał. [...] Płonął wielkim umiłowaniem Boga i bliźnich. Gdy tylko mógł, spędzał długie godziny przed Najświętszym Sakramentem i wedle sił wspierał wszelką nędzę i wszelkie potrzeby. Boga miłował ponad wszystko i wedle wskazań swego Ojca i Zakonodawcy, szukał jedynie chwały Bożej. Nic zatem dziwnego, że ten bojownik Chrystusa, wyróżniający się takimi przymiotami ducha, tyle zdziałał, i że jego praca apostolska przyniosła tak wiele zbawiennych owoców (z encykliki Piusa XII "Invicti athletae Christi").

Boże, Ty przez śmierć Twojego Syna chciałeś zgromadzić swoje rozproszone dzieci, spraw, abyśmy gorliwie współpracowali z dziełem Chrystusa, za które oddał życie święty Andrzej, męczennik. Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna